III SA/Kr 377/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek Po rozpoznaniu w dniu 28.04. 2005 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 26.07.2004r Nr. [...] przy uczestnictwie Gminnej Spółdzielni "[...]" w S. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości 4,5% do 18% postanawia: odrzucić skargę Wójt Gminy [...] wydał w dniu [...].09.2003r. Gminnej Spółdzielni "[...]" w S. Zezwolenia: Nr [...], Nr [...] i Nr [...] na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwo, powyżej 4,5% do 18% oraz powyżej 18% zawartości alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (i pouczył wnioskodawcę o możliwości złożenia odwołania od zezwolenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w terminie dni 14 od daty otrzymania za pośrednictwem Wójta [...]). W dniu [...] 05.2004r. Wójt Gminy [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie utraty ważności tych zezwoleń i Decyzjami Nr [...], [...] i [...] cofnął te zezwolenia wydane dla Gminnej Spółdzielni [...] , Sklep Spożywczo - Przemysłowy w Z. Nr Sklepu [...] . W wyniku odwołania Gminnej Spółdzielni "[...]" w S. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze Decyzjami z dnia 26.07.2004r. Nr [...] , [...] i uchyliło zaskarżone decyzje w całości i umorzyło w tym zakresie postępowanie organu I instancji. Od decyzji Nr [...] jako naruszającej prawo wniósł skargę Wójt Gminy [...] domagając się jej uchylenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na okoliczność, że skarżącemu jako organowi administracyjnemu I instancji nie przysługuje legitymacja strony postępowania uprawniająca do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną wydanych przez organy obu instancji decyzji stanowiła: ustawa z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002r., Nr 147, póz. 1231 z późn. zm.), w oparciu o którą uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie jest wójt. Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz.1270) -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a art. 50 p.p.s.a. wymienia uprawnionych do wniesienia skargi. Zarówno te przepisy p.p.s.a. jak i art. 28 i 29 kpa definiujące pojęcie strony nie wskazują, by uprawnionym do wniesienia skargi był organ administracyjny prowadzący postępowanie - w tym wypadku wójt. Ma rację organ II instancji wskazując na treść orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.07.1999r. (wyrok USA 974/99 LEX nr 46296), z którego wynika brak uprawnienia organu administracyjnego do wniesienia skargi. Pogląd ten został szczególnie dobitnie zaakcentowany w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.10.1990r., SA/Wr 990/90 (ONSA 1990/4/7). Stwierdzono w nim, że w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek nawet wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Ponadto przyznanie organowi orzekającemu statusu strony uprawnionej do złożenia odwołania od własnej decyzji czy złożenia skargi godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się "sędzią we własnej sprawie". Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę Wójta Gminy [...] na decyzję organu odwoławczego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , którą to decyzją zmieniono decyzję wydaną wcześniej w I instancji przez tegoż Wójta - za oczywiście niedopuszczalną i na mocy art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł -jak w sentencji,