III SA/Kr 385/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 9000 zł. W treści decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Na skutek odwołania skarżącego od ww. decyzji postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe zawierało prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu 13 marca 2015 r. skarżący złożył skargę do tut. Sądu na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 października 2014 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 z późn. zm., zwana dalej "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści omawianego przepisu wynika zatem, że w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do sądu, przy czym zaznaczyć należy, że skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Przedmiotem skargi skarżącego jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 października 2014 r., a więc decyzja organu l instancji. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w następstwie czego organ II instancji wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Pomimo pouczenia przez organ II instancji o możliwości wniesienia skargi na to postanowienie do sądu administracyjnego, skarżący wniósł skargę na decyzję organu l instancji. Należy uznać, że skarga J. P. jest niedopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu l instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych l instancji, gdyż ich działanie naruszałoby w/w zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Powyższe daje podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że "sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi stało się niedopuszczalne", uznając za "inną przyczynę", o której mowa w tym przepisie wniesienie skargi na decyzję organu l instancji. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.