III SA/Kr 388/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Firmy Handlowej "A" B. C. o uzupełnienie wyroku z dnia 25.11.2008r. sygn. akt III SA/Kr 388/08 w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania o nadanie klauzuli prawomocności postanawia odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 25.11.2008r. sygn. akt III SA/Kr 388/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną przez B. C. Firma Handlowa A decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2003r. znak [...], [...], [...] oraz zaskarżoną decyzję w części dotyczącej tych decyzji oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 4620 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem wysłano stronom postępowania i zostały one prawidłowo doręczone w dniu 12.01.2009 r. i 13.01.2009 r. (dowód w aktach sprawy). Wnioskiem z dnia 27.04.2009 r. pełnomocnik Spółki zwrócił się do Sądu o nadanie klauzuli prawomocności w/w wyrokowi, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania związanych z postępowaniem w przedmiocie nadania klauzuli prawomocności i o doręczenie wyroku wraz z klauzulą prawomocności. Do wniosku załączono dowód opłacenia wniosku o nadanie klauzuli prawomocności w wysokości 10 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 169 p.p.s.a. prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. Natomiast odpowiednio do art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3 – ten zaś stanowi, iż nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Skarżąca otrzymała z urzędu odpis wyroku Sądu z dnia 25.11.2008r. sygn. akt III SA/Kr 388/08, od którego nie pobrano opłaty. Natomiast stosownie do treści art. 234 § 1 p.p.s.a. opłaciła w prawidłowej wysokości wniosek o nadanie wyrokowi klauzuli prawomocności. Doręczenie jej odpisu wyroku z klauzulą prawomocności wykonane zostało w dniu 25.05.2009r. Opłatę tę pobiera się w wysokości określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2192) tj. 10 zł za stwierdzenie prawomocności. Zasadą w postępowaniu sądowoadministarcyjnym jest, zgodnie z art. 199 p.p.s.a, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątek od w/w zasady ustanawia art. 200 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten wyraźnie statuuje zasadę kosztów celowych. Należy przyjąć, że o tym, jakie koszty są niezbędne do celowego dochodzenia praw, decyduje sąd. Wyjątki od zasady, że o celowości poniesionych przez stronę kosztów orzeka sąd, zostały określone w art. 205 p.p.s.a., zgodnie z którym koszty sądowe, a do takich zalicza się też opłaty sądowe, w tym opłatę kancelaryjną, są niezbędnymi kosztami postępowania. Nie ulega zatem wątpliwości, że wnioskowana przez skarżącą opłata należy do kosztów niezbędnych. Jednakże stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje bowiem zasada koncentracji kosztów postępowania. Oznacza ona, że sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów postępowania w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji. Tak też było w niniejszej sprawie. Od zasady ustawodawca nie przewidział żadnego wyjątku. W związku z tym wniosek o przyznanie kosztów nadania klauzuli prawomocności może być potraktowany wyłącznie jako wniosek o uzupełnienie wyroku w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Wobec powyższego wniosek o przyznanie kosztów klauzuli prawomocności w świetle powyższych unormowań mógł być potraktowany wyłącznie jako wniosek o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej kosztów. Należy jednak stwierdzić, iż wniosek ten został złożony po terminie: data doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem z urzędu – 13.01.2009 r., data nadania wniosku – 27.04.2009r. Z tym względów wniosek, jako złożony po terminie, odrzucono, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 85 p.p.s.a.