III SA/Kr 390/18

Kraków, dnia 27 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu D. M. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Wojewody z dnia 22 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 czerwca 2018 r. W związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. wezwano D. M. o wypełnienie i podpisanie przesyłanego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka sądowa zawierająca przedmiotowe wezwanie awizowana była dwukrotnie. Po raz pierwszy w dniu 30 kwietnia 2018 r. Powtórnie dnia 8 maja 2018 r. Zawiadomienie o możliwości jej odebrania w UP umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Nie podjętą w terminie przesyłkę zwrócono 16.05.2018 r. Wszystkie te okoliczności wynikają z adnotacji listonosza i poczty poczynionych na kopercie przesyłki rejestrowanej oraz połączonym z nią formularzu potwierdzenia odbioru. Doręczenia dokonano zgodnie z art. 73 P.p.s.a. W konsekwencji, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy mimo wezwania nie został złożony na obowiązującym urzędowym formularzu, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2018 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia D. M. wniosła sprzeciw podnosząc, że nie można odmówić pomocy prawnej osobie chorej i mającej podstawy do jej uzyskania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej P.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Bezsporne w sprawie jest to, że skarżąca pomimo wezwania nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", który jest do tego obowiązującym formularzem. Skarżąca nie nadesłała wypełnionego formularza "PPF" w wyznaczonym terminie. Dlatego też referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. Na marginesie zaznaczyć należy, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 czerwca 2018 r. ponownie wysłano skarżącej formularz "PPF" w związku z wnioskiem z dnia 21 maja 2018 r. Tym samym nadesłanie prawidłowo wypełnionego formularza będzie skutkować jego merytorycznym rozpoznaniem. Zatem niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącej drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpatrzony pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.