III SA/Kr 391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 11 lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: odrzucić skargę Skarżący M. O. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 11 lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 15 lutego 2013 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Uniwersytetu. W dniu 18 marca 2013 r. skarżący złożył skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Następnie została ona przekazana w dniu 19 marca 2013 r. przez Sąd do Rektora Uniwersytetu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać do właściwego organu administracji publicznej. W takiej sytuacji dla dochowania terminu wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania przez sąd administracyjny w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu. (por. post. WSA w Warszawie z dnia 22.05.2006r., sygn. akt III SA/Wa 1413/2006, LexPolonica nr 1295358). Wyjątki od pośredniego wnoszenia skargi do sądu administracyjnego mogą przewidywać jedynie odrębne ustawy. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż skarga skarżącego wniesiona została z uchybieniem terminu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Rektora Uniwersytetu z dnia 11 lutego 2013 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do WSA w Krakowie, została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 15 lutego 2013 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 17 marca 2013 r. Nie mniej jednak z uwagi na fakt, że ostatni dzień terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy, zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu należało uznać następny dzień tj. poniedziałek 18 marca 2013 r. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżący złożył skargę bezpośrednio do WSA w Krakowie, przed upływem wskazanego terminu. Jednakże jak wyżej podniesiono, skargę składa się do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. Skoro więc skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu to skargę do sądu powinien skierować za pośrednictwem tego właśnie organu. Dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia pozostaje fakt, że w otwartym terminie wniesiono ją bezpośrednio do sądu. Decydująca jest w tym względzie data nadania skargi przez Sąd do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Rektora Uniwersytetu. W niniejszej sprawie skarga przesłana została przez Sąd do Rektora Uniwersytetu w dniu 19 marca 2013 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, który w okolicznościach sprawy upływał z końcem dnia 18 marca 2013 r. Jak wyższej wskazano do zachowania terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. koniecznym jest, aby przed jego upływem pismo zostało skierowane do właściwego organu. Z zestawienia powyższych dat wynika, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.