III SA/Kr 4/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi E. K. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie propozycji zatrudnienia dla funkcjonariusza postanawia skargę odrzucić. Skarżąca zaskarżyła czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, złożenia w piśmie z 23 maja 2017 r. (doręczonym 25 maja 2017 r.) propozycji określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej. Była to czynność (tzw. ucywilnienie funkcjonariuszy) dokonana w trybie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm., dalej w skrócie "ustawa Przepisy wprowadzające") Skarżąca 30 maja 2017 r. złożyła oświadczenie o przyjęciu propozycji pracy, przy czym pismem z 30 listopada 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, że kierowane do niej pisma nie zawierały żadnych pouczeń prawnych o środkach zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł m.in. o jej odrzucenie argumentując, że skarżącej nie przysługiwało prawo do zaskarżenia tego typu czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dwukrotnie (postanowieniami z 15 marca 2018 r. oraz 5 lipca 2018 r.) przywracał termin do wniesienia skargi, ale postanowienia te były kolejno uchylane przez Naczelny Sąd Administracyjny: postanowieniem z 14 czerwca 2018 r., I OZ 547/18 oraz z 12 października 2018 r., I OZ 936/18. W ostatnim z powołanych orzeczeń, Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do argumentacji skarżącej wskazał, że: "(...) pisemna propozycja zatrudnienia stanowiła ofertę możliwości kontynuacji (...) przez nią zatrudnienia na nowych warunkach i nie wywoływała jeszcze żadnych skutków prawnych. Nie kształtowała jednostronnie jej praw i obowiązków. W tym zakresie pozostawiała jej swobodę i od niej zależało, czy tę propozycję przyjmie w określonym w ustawie terminie, czy też nie. Konsekwencje propozycji powstają z mocy prawa dopiero w przypadku, gdy funkcjonariusz ją przyjmie – wówczas z dniem w niej określonym dotychczasowy stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony (art. 171 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające). Taka sytuacja miała miejsce w tej sprawie, gdyż E. K. przedstawioną propozycję zatrudnienia przyjęła w dniu 30 maja 2017 r. W przypadku, gdyby w terminie określonym w art. 170 ust. 2 tej ustawy nie złożyła oświadczenia w tym przedmiocie albo odmówiła przyjęcia propozycji zatrudnienia, stosunek służbowy wygasłby z mocy prawa w dniu 31 sierpnia 2017 r. Wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza traktuje się jak zwolnienie ze służby. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawidłowo uznał, że niniejsza sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych i rozpoznał wniosek E. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd pierwszej instancji, uwzględniając zatem przedstawioną argumentację – odrzuci skargę. Stwierdzenie, że przedmiot zaskarżenia nie podlega kognicji sądu administracyjnego skutkuje bowiem niedopuszczalnością rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ sąd I instancji był związany wykładnią prawa dokonaną w rozpoznawanej sprawie. Sąd pragnie powtórzyć, że w tego typu sprawach zapadają różne orzeczenia w zakresie dopuszczalności samej skargi. Część wojewódzkich sądów administracyjnych uznaje prawo funkcjonariuszy do zaskarżenia złożonej im propozycji określającej warunki zatrudnienia (szczegółowe uwagi w tym zakresie zostały zawarte w postanowieniu WSA w Krakowie z 27 listopada 2018 r., III SA/Kr 1539/17). Niemniej jednak zacytowane powyżej stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże Sąd w niniejszej sprawie zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302). Przepisy te stanowią, że: Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 zdanie pierwsze), a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. (art. 197). Skoro Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, to Sąd mógł jedynie ją odrzucić, nie rozpoznając w ogóle wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd orzekł na podstawie art. 58§1 pkt 1 i §3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.