III SA/Kr 40/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 22 luty 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia 17 listopada 2017 r., Wojewoda orzekł w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w kwocie 19 000 zł wraz z odsetkami ustawowymi. W skardze na ww. rozstrzygnięcie skierowanej do tut. Sądu skarżąca Z. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że brak wstrzymania wywoła trudne do odwrócenia konsekwencje w postaci pozbawienia skarżącej możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Skarżąca zaznaczyła, że utrzymuje się wyłącznie ze stypendium rektora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r. II OZ 782/09 publ. Lex 629019). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, mocą której utrzymano w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy. Orzeczenie to ma charakter odmowny, dlatego nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt II GZ 190/07, LEX nr 1012127 oraz postanowienie NSA z dnia 17 października 2014 r., sygn. akt I OZ 870/14). Stwierdzić więc należy, że rozstrzygnięcie odmawiające umorzenia należności, jako nienadające się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.