III SA/Kr 400/14

|Sygn. akt III SA/Kr 400/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Ewelina Knapczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2014 r., sprawy ze skargi E. K., na decyzję Rektora Uniwersytetu, z dnia 17 grudnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie skreślenia z listy studentów, - skargę oddala - Skarżąca E. K., będąc studentką piątego roku studiów Uniwersytetu pierwszego stopnia, stacjonarnych na kierunku [...] decyzją z dnia [...] 2010r., nr [...] została skreślona z listy studentów, z uwagi na niezłożenie w terminie pracy dyplomowej. Na skutek wniosku skarżącej o wznowienie studiów, decyzją z dnia [...] 2010r., Dziekan Wydziału [...] wyraził zgodę na wznowienie studiów i przyjął skarżącą na piąty rok studiów. Następnie decyzją z dnia [...] 2011r., nr [...] ponownie skreślono skarżącą z lity studentów z uwagi na niezłożenie w terminie pracy dyplomowej. Na skutek odwołania skarżącej, w którym powołała się na problemy zdrowotne oraz dużą ilość pracy decyzją z dnia [...] 2012r., Dziekan Wydziału [...] uchylił zaskarżoną decyzję i wyraził zgodę na anulowanie decyzji o skreśleniu. Decyzją z dnia [...] 2012r., nr [...] po raz kolejny skreślono skarżącą z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia roku studiów w terminie poprzez nie uzyskanie zaliczenia z seminarium magisterskiego. Na skutek odwołania skarżącej Rektor Uniwersytetu uchylił zaskarżoną decyzję i wyraził zgodę na ponowne powtarzanie piątego roku studiów. Decyzją z dnia [...] 2013r., nr [...] Dziekan Wydziału [...] skreślił skarżącą E. K. z listy studentów piątego roku studiów, pierwszego stopnia, stacjonarne, kierunek [...] w roku akademickim 12/13. Powodem wydania ww. decyzji był fakt, że skarżąca nie uzyskała zaliczenia roku studiów w terminie przez to, że nie uzyskała zaliczenia z seminarium magisterskiego w terminie o którym mowa w § 9 ust. 2 Regulaminu studiów. w zw. z zarządzeniem nr [...] Rektora Uniwersytetu z dnia 6 grudnia 2011r. w sprawie organizacji roku akademickiego 2012/2013, tj. do dnia 30 września 2013r. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżąca powtarzała 5 rok studiów natomiast w jej przypadku nie zachodzą szczególne okoliczności określone w § 13 ust. 3 oraz § 13 ust. 4 regulaminu studiów, uzasadniające wyrażanie zgody na ponowne powtarzanie roku albo na powtarzanie przedmiotu w trakcie tego samego roku studiów. Podkreślono przy tym, że w trakcie studiów skarżącej dwukrotnie zostało anulowane skreślenie ze studiów i udzielona zgodna na złożenie pracy magisterskiej i przystąpienie do ponownego powtarzania roku studiów. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez pozbawienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, poprzez niezawiadomienie jej o wszczęciu postepowania w sprawie i uniemożliwienie jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz naruszenie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 77 § 1 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które z uwagi na brak możliwości wypowiedzenia się przez stronę, pozbawioną w istocie prawa do czynnego udziału w postępowaniu, co do treści tych ustaleń oraz poprzedzających je dowodów, w ogóle nie mogą być uznane za udowodnione, toteż nie mogą stanowić podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 17 grudnia 2013r., nr [...] Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] skreślającą skarżącą z listy studentów piątego roku studiów, pierwszego stopnia, stacjonarne, kierunek [...] w roku akademickim 12/13. Organ w uzasadnieniu decyzji, podtrzymał stanowisko, organu I instancji, w swoim rozstrzygnięciu powołał treść art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym ( Dz. U. 2012, poz.572. ze zm. ) oraz § 13 i § 32 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów I Stopnia, II stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich Uniwersytetu. Stan faktyczny sprawy wskazuje zdaniem organu, że skarżąca nie spełniła warunków niezbędnych do zaliczenia piątego roku studiów, z uwagi na nie uzyskanie zaliczenia z seminarium magisterskiego w termie do dnia 30 września 2013r. Podkreślono, że w toku studiów skarżąca wykorzystała wszystkie regulaminowe możliwości powtarzania roku studiów oraz nadzwyczajnego powtarzania roku studiów. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze podtrzymała zarzuty odwołania, a nadto podniosła, że zaskarżoną decyzją organ naruszył prawo materialne poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 190 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym. Podała, że w decyzji z dnia [...] 2013r. dziekan skreślił skarżącą z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia roku studiów w terminie. Tymczasem skarżąca w toku studiów uzyskała wszystkie zaliczenia oraz złożyła wszystkie wymagane egzaminy, a dziekan w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że skarżąca nie złożyła jedynie w terminie pracy dyplomowej. Zatem dziekan a następnie rektor, podtrzymując decyzję dziekana, niewłaściwie zastosowali art. 190 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, poprzez zlekceważenie obligatoryjnej przesłanki skreślenia z listy studentów, jaką jest niezłożenie w terminie pracy dyplomowej oraz oparcie swojego rozstrzygnięcia na niewłaściwym przepisie prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wojewódzkie sady administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i badają legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wyniki postepowania( art. 145 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kierując się kryterium legalności Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie może zostać uwzględniona. Przedmiotem kontrolowanego postępowania oraz wydanej w jego wyniku decyzji jest skreślenie skarżącej z listy studentów piątego roku. We wniesionej skardze skarżąca podniosła zarzuty natury materialnej i procesowej. Właściwym jest, aby w pierwszej kolejności odnieść się do tych pierwszych albowiem tylko stan faktyczny sprawy ustalony w toku postępowania prowadzonego z poszanowaniem wszelkich zasad wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego może być podstawą do zastosowania względem niego właściwej normy prawa materialnego. Główny zarzut skargi w tym z zakresie sprowadzał się do pozbawienia skarżącej czynnego udziału w postępowaniu poprzez niezawiadomienie jej o wszczęciu postepowania w sprawie i uniemożliwienie jej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, czym zdaniem skarżącej naruszono zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu, określoną w art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca uznała, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem gdyby umożliwiono jej zapoznanie się i wypowiedzenie co do zebranych dowodów i materiałów wyjaśniłaby swoją sytuację i zwróciła z formalnym pisemnym wnioskiem o umożliwienie jej powtarzania piątego roku studiów. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza, że w toku badanego postępowania w istocie organy nie dochowały wymogów określonych w art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie zarzucanym przez skarżącą, przez co doszło do naruszenia art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie mniej jednak uchybienie to nie mogło stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji albowiem nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Nie ma racji skarżąca twierdząc, że gdyby umożliwiono jej zapoznanie się i wypowiedzenie co do zebranych dowodów i materiałów wyjaśniłaby swoją sytuację i zwróciła z formalnym pisemnym wnioskiem o umożliwienie jej powtarzania piątego roku studiów. Zgodnie bowiem z § 13 ust. 1 Regulaminu studiów powtarzanie roku jest dopuszczalne jeden raz, przy czym zgodnie z § 13 ust. 3 w wyjątkowych szczególnie uzasadnionych przypadkach kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może jeden raz w ramach toku studiów wyrazić zgodę na ponowne powtarzanie tego samego albo innego roku studiów. Tymczasem skarżąca wykorzystała uprzednio wszystkie regulaminowe możliwości powtarzania roku studiów jak i nadzwyczajnego powtarzania roku studiów, a zatem umożliwienie jej przez organy złożenia po raz kolejny wniosku o powtarzanie piątego roku studiów nie mogłoby odnieść zamierzonego przez nią skutku. Na marginesie podkreślić wypada, że zakres badanej sprawy ogranicza się do rozstrzygnięcia o skreśleniu skarżącej z listy studentów, a nie rozstrzygnięciu wniosku o powtarzanie roku studiów. Chybiony zdaniem Sądu jest też zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 77 § 1 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez oparcie zdaniem skarżącej zaskarżonej decyzji na ustaleniach faktycznych, które z uwagi na brak możliwości wypowiedzenia się przez nią, co do treści tych ustaleń oraz poprzedzających je dowodów, nie mogą być uznane za udowodnione przez co zdaniem skarżącej nie mogą stanowić podstawy faktycznej zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny sprawy, na podstawie którego wydano zaskarżone orzeczenie nie był sporny między stronami albowiem skarżąca nie kwestionowała, że do dnia 30 września 2013r. nie złożyła pracy magisterskiej. Zatem ustalenia, na podstawie których wydano zaskarżone rozstrzygnięcie są udowodnione i mogą stanowić podstawę faktyczną decyzji. Umożliwienie skarżącej wypowiedzenia się mogło jedynie mieć wpływ na zawartość jej wniosku o umożliwienie jej powtarzania piątego roku studiów w roku akademickim 2013/2014, przy czym jak wcześniej wspomniano wniosek taki nie mógłby odnieść zamierzonego przez skarżącą skutku z uwagi na uprzednie wykorzystanie przez nią wszelkich możliwości powtarzania roku studiów, a nadto nie jest przedmiotem badanej sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 190 Prawo o szkolnictwie wyższym, Sąd stwierdza, że również nie zasługuje on na uwzględnienie. W myśl art.190 ust. 1 kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów, w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Zgodnie z ust. 2 cyt. artykułu kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów; 4) niepodpisania przez studenta przedłożonej przez uczelnię umowy o warunkach odpłatności za studia lub usługi edukacyjne. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały oparte na treści art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy materialnej, tj. nieuzyskanie zaliczenia piątego roku studiów z uwagi na brak zaliczenia z seminarium magisterskiego do dnia 30 września 2013r. Wobec faktu, że skarżąca nie złożyła projektu pracy magisterskiej, nie uzyskała zaliczenia z seminarium magisterskiego, a tym samym w oceni e Sądu organy miały podstawę do wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów, przy czym Sąd nie dopatrzył się dowolności w ocenie dowodów, który legły u podstawy zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Co prawda skardze skarżąca stwierdziła, że uzyskała zaliczenie ze wszystkich przedmiotów jednakże w żaden sposób nie wykazała tego faktu, a nie wynika to z akt administracyjnych sprawy. Sąd podkreśla przy tym, że uwzględnienie zarzutu skarżącej doprowadziłoby jedynie zmiany podstawy prawnej rozstrzygnięcia ( z art. 190 ust. 2 pkt 2 na art. 190 ust. 1 pkt 3 ustaw Prawo o szkolnictwie wyższym, tj. z fakultatywnego na obligatoryjne skreślenie skarżącej z listy studentów), przy czym w żaden sposób nie wpłynęłoby to na jego treść. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.