III SA/Kr 401/07

WyrokWSA w Krakowie2007-09-19

Skład orzekający: Piotr Lechowski, Grażyna Danielec, Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu jest legalne, jeśli doręczenie decyzji organu pierwszej instancji było wadliwe?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że naruszono przepisy postępowania dotyczące doręczeń. Brak było dowodu na skuteczne awizowanie przesyłki z decyzją organu pierwszej instancji, co uniemożliwiało uznanie doręczenia za prawidłowe w trybie art. 44 kpa. W związku z tym, odwołanie zostało wniesione w terminie.
Stan faktyczny
Wojewoda postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez P. P. od decyzji Prezydenta Miasta K. o wymeldowaniu, pozostawiając odwołanie bez rozpatrzenia. Organ uznał decyzję za prawidłowo doręczoną w trybie art. 44 kpa, mimo że przesyłka została niepodjęta. Skarżąca kwestionowała sposób prowadzenia postępowania przez organy, w tym wysyłanie przesyłek na adres, pod którym rzekomo nie mieszkała.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie: NSA Grażyna Danielec (spr.) WSA Elżbieta Kremer Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 22 marca 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia 22 marca 2007 r. Nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. ewidencji ludności i dowodach osobistych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.) stwierdził, że odwołanie P. P. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] orzekającej o jej wymeldowaniu z pobytu stałego z budynku przy ul. S. w K., wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. W związku z powyższym odwołanie pozostawił bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podniósł, że przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, iż decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] wysłano P. P. w dniu [...] sierpnia 2006 r. pod wskazany przez Wymienioną adres: K., ul. S. Wobec niemożności doręczenia pozostawiono powyższą przesyłkę w Urzędzie Pocztowym Nr [...] w K., a zawiadomienie o tym fakcie doręczyciel pozostawił w dniu 30 sierpnia 2006 r. na drzwiach mieszkania adresata. Przedmiotową przesyłkę awizowano ponownie w dniu 6 września 2006 r., zgodnie z zachowaniem obowiązujących terminów. Wróciło ono z adnotacją poczty o niepodjęciu przesyłki w terminie. Jeżeli zatem przesyłkę, stwierdza organ, jak w niniejszej sprawie, złożono w urzędzie pocztowym na okres 14 dni i zawiadomiono o tym adresata, to po upływie tego terminu przesyłkę tą uważa się za prawidłowo doręczoną (art. 44 kpa). Dlatego też Organ II instancji uznał, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] doręczona została zgodnie z art. 41 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 44 kpa. Dalej organ wyjaśnił na czym polega obowiązek powiadomienia organu o zmianie adresu. Następnie organ stwierdził, że złożenie przez P. P. odwołania datowanego na dzień 20 listopada 2006 r. uchybiło terminowi z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego do wniesienia odwołania, który upłynął z dniem 20 września 2006 r. Z dniem 21 września 2006 r. decyzja Prezydenta Miasta K. stała się ostateczna. Późniejsze zapoznanie się, ocenia organ, P. P. z przedmiotową decyzją w dniu 13 listopada 2006 r. w siedzibie Urzędu Miasta K. jest jedynie faktem, który nie czyni nieskutecznym doręczenia decyzji w myśl wyżej cytowanych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. P. P. składając odwołanie nie wystąpiła też z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdza się, że odwołanie wniesione przez Panią P. P. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...] wniesione zostało po terminie, a zatem pozostawił je bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła P. P. Skarżąca w istocie nie odnosi się do zaskarżonego postanowienia, lecz krytykuje prowadzenie postępowania przez organy. Podnosi, że skoro organy wymeldowały ją ustalając, iż nie mieszka pod wskazanym adresem, to dlaczego wysyłały tam przesyłki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Sąd uznał, że w sprawie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego dotyczące doręczeń i to w sposób, który miał wpływ na wynik postępowania. W aktach administracyjnych na k. 71, 72 znajduje się kserokopia (brak oryginału) dowodu doręczenia skarżącej decyzji organu I instancji z dnia 21 sierpnia 2006 r. Z dowodu tego wynika, iż przesyłka była dwukrotnie awizowana, jednakże brak jest adnotacji doręczyciela pocztowego o fakcie pozostawienia informacji, na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce pocztowej, o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Brak takiej adnotacji powoduje, że potwierdzenie odbioru nie zostało przez doręczyciela pocztowego prawidłowy i wyczerpujący wypełnione, co skutkuje, że nie można uznać awiza za skuteczne. Podkreślić należy, że dla skuteczności doręczenia pisma sądowego w trybie art. 44 kpa niezbędne jest zawiadomienie adresata o złożeniu pisma na okres siedmiu dni we wskazanym urzędzie pocztowym. W aktach administracyjnych, jak już wyżej wspomniano, brak jest takiej adnotacji. W takim stanie rzeczy brak było podstaw do uznania, że decyzja organu I instancji została doręczona w trybie wskazanym w art. 44 kpa, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Przyjąć zatem należy, że dopiero późniejsze doręczenie skarżącej decyzji w Urzędzie, było doręczeniem skutecznym. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 145 § 1 pkt 1c ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło