III SA/Kr 402/07

WyrokWSA w Krakowie2007-09-26

Skład orzekający: Tadeusz Wołek, Dorota Dąbek, Grażyna Danielec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny może orzec o wymeldowaniu osoby, która opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego, nawet jeśli nie udowodniła ona remontu lokalu, a jedynie podniosła taki argument?
Ratio decidendi
Organ administracyjny może orzec o wymeldowaniu osoby, która opuściła dotychczasowe miejsce pobytu stałego, jeśli fakt ten zostanie prawidłowo ustalony. Niewykazanie przez stronę remontu lokalu, mimo wyznaczonego terminu oględzin i braku stawiennictwa, nie stanowi przeszkody do orzeczenia wymeldowania, jeśli inne dowody potwierdzają trwałe i dobrowolne opuszczenie lokalu. Złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji nie wstrzymuje jej wykonania ani nie powoduje nieważności kolejnej decyzji organu pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi S. K. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o wymeldowaniu S. K. i jego małoletniej córki z lokalu. Organ ustalił, że skarżący od około dwóch lat nie mieszka w lokalu, nie odbiera korespondencji, a jego córka nie realizuje obowiązku szkolnego. Skarżący twierdził, że remontuje lokal, ale nie przedstawił dowodów ani nie stawił się na oględziny. Skarżący zarzucił naruszenie prawa przez wydanie decyzji mimo wniosku o uzupełnienie wcześniejszej decyzji oraz brak uprawnień zarządcy nieruchomości do wystąpienia z wnioskiem o wymeldowanie.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) NSA Grażyna Danielec Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 17 listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania skargę oddala wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2007r. Decyzją z dnia 17 listopada 2006r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] września 2006r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu S. K. wraz z małoletnią A. K. z lokalu przy ul. [...] w B., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja powyższa była wydana w toku ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego, poprzednia bowiem decyzja organu l instancji została uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. uznano bowiem, że w sprawie nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. W dniu [...] czerwca 2006r. (data wpływu) S. K. wniósł wniosek o uzupełnienie decyzji z dnia [...] czerwca 2006r, co do którego Wojewoda [...] rozstrzygnął postanowieniem z dnia [...] września 2006r. odmawiając uzupełnienie decyzji. W międzyczasie organ l instancji wydał decyzję z dnia [...] września 2006r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że w toku ponownie prowadzonego postępowania ustalono, że przedmiotowy lokal stanowi własność [...] Spółki Mieszkaniowej sp. z o.o. w B., która zawarła w dniu [...] lipca 1998r. z Administracją Mieszkań [...] sp .zo.o. w C. umowę o zarządzanie tą nieruchomością. Zarządca wystąpił z wnioskiem o wymeldowanie skarżącego wraz z córką z przedmiotowego lokalu. W dniu [...] czerwca 2003r. wypowiedział umowę najmu. Organ w toku postępowania ustalił, że od ok. 2 lat skarżący wraz z córką nie mieszka w przedmiotowym lokalu, nie odbiera w nim korespondencji, małoletnia córka skarżącego nie realizuje na terenie gminy [...] obowiązku szkolnego. Organ ustalił, że skarżący wraz z córką mieszka w S. przy ul. [...]. Wyjaśnienia skarżącego że remontuje przedmiotowy lokal nie zostały poparte żadnymi dowodami, a na wyznaczone oględziny skarżący się nie stawił ani też nie przedstawił żadnych wyjaśnień. Skoro zatem skarżący wraz z córką opuścił miejsce dotychczasowego stałego pobytu w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności, organ orzekł o ich wymeldowaniu. W dniu [...].12.2006r. (data wpływu) S. K. wniósł wniosek o umorzenie lub uzupełnienie w/w decyzji z dnia 17 listopada 2006r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2007r. Wojewoda [...] odmówił uzupełnienia w/w decyzji. Na opisaną powyżej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2006r. S. K. wniósł skargę do sądu administracyjnego, zaskarżając także przedmiotowe postanowienie odmawiające uzupełnienia decyzji. Skarżący zarzucił wydanie decyzji organu l instancji o wymeldowaniu z rażącym naruszeniem prawa, albowiem wydana została pomimo jego wniosku o uzupełnienie decyzji kasacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006r., co powinno skutkować stwierdzeniem jej nieważności. Zarzuca też, ze skoro podpisywał umowę najmu z KWK B., to Administracja Mieszkań [...] sp. z o.o. nie ma żadnych podstaw do udziału w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zaskarżonej decyzji, powołując się na treść art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Jednocześnie wniesiono o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy ocenić, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona w terminie, albowiem termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, tj. od dnia [...] marca 2007r., skarga zaś złożona została w dniu [...].04.2007r. W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do treści art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji nie jest związany granicami skargi. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych organ gminy wydaje decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądu wymeldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby o ustaniu jej pobytu w dotychczasowym miejscu. Przy wymeldowaniu źródłem powinności organu dokonania tej czynności jest fakt opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu przez osobę podlegającą wymeldowaniu, niezależnie od tego czy utraciła uprawnienie do przebywania w tym miejscu (wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Warszawie z 6 lutego 2003r, V SA 1398/02, LEX nr 159189). W toku prowadzonego postępowania organ administracyjny ustalił, że skarżący wraz z córką nie mieszkają w przedmiotowym lokalu, nie odbiera w nim korespondencji, małoletnia córka skarżącego nie realizuje na terenie gminy [...] obowiązku szkolnego. Ustalono zatem, ze przedmiotowy lokal nie jest już miejscem, gdzie koncentrują się sprawy życiowe skarżącego. Okoliczności tych skarżący nie kwestionował podnosząc jedynie, że nie mieszka w przedmiotowym lokalu, gdyż go remontuje. Faktu tego jednak nie wykazał, pomimo wyznaczonego terminu oględzin lokalu skarżący prawidłowo zawiadomiony nie zgłosił się i nie udostępnił lokalu, nie złożył też żadnych wyjaśnień w tej kwestii. Organ prawidłowo ustalił zatem, że w niniejszej sprawie doszło do trwałego i dobrowolnego opuszczenia lokalu, co stanowi przesłankę do wymeldowania. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy administracyjne decydując o wymeldowaniu skarżącego wraz z małoletnią córką prawidłowo ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy i zastosowały obowiązujące przepisy, tj. art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Zaskarżona decyzja zapadła po przeprowadzeniu prawidłowego i wyczerpującego postępowania administracyjnego, zgodnie z zasadami art. 7 i 77 kpa. Organ prawidłowo wyjaśnił zarówno podstawy prawne, jak i faktyczne swojego rozstrzygnięcia, realizując wymogi przewidziane w art. 107 §3 kpa. Za bezzasadny uznać należy zarzut skargi o wydaniu ponownej decyzji organu l instancji w warunkach nieważności z powodu złożonego wniosku o uzupełnienie wcześniejszej decyzji kasacyjnej Wojewody [...]. Złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji nie wstrzymuje bowiem wykonania decyzji, a jedynie powoduje ten skutek, że przesuwa termin do wniesienia odwołania lub skargi, który jest liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Nieuzasadniony jest także zarzut skargi dotyczący braku uprawnień Administracji Mieszkań [...] sp. z o.o. do wystąpienia w niniejszej sprawie z wnioskiem o wymeldowanie, albowiem z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że na podstawie umowy z właścicielem lokalu wykonuje ona czynności związane z administrowaniem tym lokalem. Wobec powyższego przyjąć należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zapadła po należytym wyjaśnieniu sprawy. W ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani też do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło