III SA/Kr 405/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie wywołane obecnym wnioskiem skarżącego. Skarżący w złożonym dnia 24 sierpnia 2011 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 70 m2 składający się z dwóch izb i kuchni oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,7 ha. Nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że dom z uwagi na częste zalewanie nadaje się do remontu kapitalnego a gospodarstwo rolne jest w 90% zatopione. Ponadto nadmienił, że jest zadłużony na ponad 4000 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Skoro skarżący postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolniony od kosztów sądowych - co zgodnie z art. 241 ppsa oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków – ustanawiając dla niego jednocześnie adwokata (vide: 25), którego Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w osobie adwokata P. S. (vide: k. 36) i jeśli udzielone w ten sposób prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte, aż po chwilę obecną, co w sposób oczywisty dokumentują akta sprawy, to w takiej sytuacji procesowej działaniem oczywiście bezcelowym było składanie przez skarżącego obecnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. O bezprzedmiotowości takiego wniosku przesądza bowiem to, że skarżący ma już wszystko czego chciał. Z tych względów należało więc postanowić jak w sentencji działając na zasadzie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 ppsa.