III SA/Kr 405/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. J. przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 405/11 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek. W złożonym dnia 19 lipca 2012 r. piśmie pełnomocnik substytucyjny adwokata T. T. wniosła o zasądzenie dla adwokata T. T. wyznaczonego przez właściwy organ samorządu zawodowego do roli pełnomocnika z urzędu dla skarżącego kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Jak wynika z akt po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy i ustanowieniu na jego rzecz adwokata (k. 25 i n.) Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła tegoż najpierw w osobie mecenasa P. S. (k. 36) a następnie w jego miejsce mecenasa T. T. Rzeczony udzielił zaś adwokat M. J. pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępstwa w sprawie, która w dniu 19 lipca 2012 r. złożyła pismo zatytułowane "Informacja pełnomocnika z urzędu J. W. o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej". Przy przedstawionym układzie procesowym kwestia uwzględnienia złożonego przez adwokat M. J. wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nieco się komplikuje gdyż art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego adwokata, czy radcę prawnego rozumieć zaś należy adwokata, radcę prawnego wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką, czy właściwą Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych. W niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokata T. T. W świetle powołanego przepisu stwierdzić więc należy, iż przyznanie - wyznaczonemu pełnomocnikowi - kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Znajdujące się w aktach postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do uznania, że substytut staje się pełnomocnikiem pełnomocnika strony, który udzielił substytucji. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje zwolnienia wyznaczonego przez ORA od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Natomiast w wyniku powyższego nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 17.03.2010 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r. sygn. akt III CZP 27/06, Lex nr 182874, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r. sygn. akt I CZ 78/06, Lex nr 276382). Z przytoczonych względów należało więc orzec jak w sentencji.