III SA/Kr 406/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Barbara Pasternak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2020 r na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 14 stycznia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów skargę oddala Prodziekan Wydziału [...] Uniwersytetu ds. studiów [...] w K decyzją z dnia [...] 2019 r. znak: [...], na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2018.1668 ze zm.) dalej p.s.w.n., w zw. z art. 104 i 107 kpa skreślił K. G. z listy studentów piątego roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo w roku akademickim 2018/2019. Zdaniem organu, K. G. nie spełnił warunków niezbędnych do zaliczenia piątego roku studiów zgodnie z programem studiów uchwalonym przez Radę Wydziału [...] Uniwersytetu, tj. nie zdał egzaminów oraz nie uzyskał zaliczeń z przedmiotu seminarium V roku w terminie, o którym mowa w § 9 ust. 2, ust. 3 lub ust. 4 zd. 2 Regulaminu studiów w zw. z Zarządzeniem nr 124 Rektora Uniwersytetu z dnia 6 grudnia 2017 r. w sprawie organizacji roku akademickiego 2018/2019, tj. do dnia 30 września 2019 r. Nadto Prodziekan wskazał, że w trakcie studiów skarżący powtarzał czwarty rok studiów. W tym stanie rzeczy zdaniem organu zostały spełnione przesłanki do skreślenia skarżącego z listy studentów Uniwersytetu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K. G. wskazał, że w czerwcu 2019 r. uzyskał zaliczenie z przedmiotu seminarium magisterskie, które następnie zostało przez promotora pracy anulowane. Następnie, we wrześniu 2019 r. promotor dwukrotnie anulował udzielone ponownie zaliczenie seminarium magisterskiego. Skarżący wskazał, że uczęszczał na zajęcia z przedmiotu seminarium magisterskie, omawiał z promotorem treść przygotowywanej pracy magisterskiej. W czerwcu 2019 r. po zakończeniu zajęć z przedmiotu seminarium magisterskie w systemie USOS zostało wpisane zaliczenie z ww. przedmiotu. We wrześniu 2019 r. zorientował się, że zaliczenie zostało usunięte. Po kontakcie z promotorem pracy i złożeniu pracy dyplomowej w terminie ponownie uzyskał zaliczenie przedmiotu seminarium magisterskie. Skarżący wskazał, że złożona praca nie została w całości sprawdzona przez promotora a zaliczenie seminarium zostało anulowane. Rektor Uniwersytetu decyzją z dnia 14 stycznia 2020 r. znak: [...], na podstawie art. 127 §§ 1-2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 108 ust. 2 i 3 p.s.w.n. w zw. z § 35 ust. 3 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że K. G. rozpoczął niestacjonarne jednolite studia magisterskie na kierunku prawo na Wydziale [...] w roku akademickim 2011/2012. W roku akademickim 2015/2016 powtarzał czwarty rok studiów, a w roku akademickim 2016/2017 ponownie powtarzał czwarty rok studiów. Następnie, decyzją Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] 2017 r. został skreślony z listy studentów Uniwersytetu z uwagi na złożoną rezygnację z odbywania studiów. Skarżący wznowił studia od roku akademickiego 2017/2018. Decyzją z dnia [...] 2019 r. został skreślony z listy studentów z uwagi na niezaliczenie roku studiów w terminie. Rektor wskazał, że w toku studiów skarżący wykorzystał prawo do powtarzania roku studiów oraz ponownego powtarzania roku studiów, o których mowa w § 14 ust. 1 zd. 1 oraz § 14 ust. 4 Regulaminu studiów. Regulamin studiów dopuszcza możliwość powtarzania roku studiów maksymalnie dwa razy w ramach toku studiów. Ponieważ student wykorzystał już te możliwości, brak jest podstaw do wyrażenia zgody na kolejne powtarzanie roku studiów. Podjęcie takiego rozstrzygnięcia byłoby niezgodne z Regulaminem studiów obowiązującym w Uczelni. Organ podał, że zgodnie z § 18 ust. 1 Regulaminu studiów, student zobowiązany jest przedłożyć ostateczną wersję pracy dyplomowej zaakceptowaną przez promotora, w wersji elektronicznej, najpóźniej do końca września w ostatnim roku akademickim w ramach toku studiów. Przedłożenie takiej pracy jest warunkiem koniecznym do zaliczenia seminarium dyplomowego lub innych zajęć prowadzących do złożenia pracy dyplomowej. Z akt sprawy wynika, że kwestia zaliczenia przez K. G. seminarium magisterskiego była już przedmiotem postępowania przed organem II instancji i została rozstrzygnięta pismem Prorektora Uniwersytetu ds. dydaktyki z dnia 5 listopada 2019 r. znak: [...]. Zgodnie z treścią tego pisma, Prorektor Uniwersytetu ds. dydaktyki nie znalazł podstaw do przedłużenia terminu na złożenie przez skarżącego pracy dyplomowej, zaś z opinii Promotora pracy wynikało, że przedłożona praca "nie spełniała wymogów pracy magisterskiej pod żadnym względem, z wyjątkiem objętości". Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż warunkiem zaliczenia seminarium dyplomowego jest przedłożenie ostatecznej wersji pracy dyplomowej zaakceptowanej przez promotora a w przedmiotowej sprawie taka akceptacja nie nastąpiła, nie zachodziły przesłanki do zaliczenia seminarium magisterskiego. Rektor podkreślił, że skarżący powinien być świadom, iż w sytuacji braku przedłożenia ww. wersji pracy dyplomowej, nie spełnił warunków zaliczenia seminarium, co wykluczało możliwość uzyskania z niego zaliczenia. W związku z przedstawionymi okolicznościami, skarżący nie uzyskał zaliczenia z przedmiotu seminarium magisterskie w terminie, tj. do 30 września 2019 r. i tym samym nie spełnił warunków zaliczenia piątego roku studiów realizowanego w roku akademickim 2018/2019. W konsekwencji został skreślony z listy studentów. Mając powyższe na uwadze Rektor wskazał, że Student nie poczynił stosownych działań w celu wywiązania się z obowiązku zaliczenia piątego roku studiów w wymaganym terminie tj. do dnia 30 września 2019 r. Na zakończenie organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uchylenia decyzji i przywrócenia skarżącego na listę studentów Uniwersytetu. Przywrócenie bowiem na listę studentów byłoby równoznaczne z tym, że kolejny raz powtarzałby on rok studiów, co jest niedopuszczalne w świetle przepisów Regulaminu studiów, zgodnie z którymi student może maksymalnie dwa razy w toku studiów powtarzać rok studiów. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. G. zarzucił naruszenie: - art. 15 kpa - przez naruszenie zasady dwuinstancyjności i nie rozpoznanie sprawy w całości przez organ II instancji, o czym dobitnie świadczy lakoniczna treść wydanej decyzji, w której organ II instancji nie odnosi się merytorycznie do jego zarzutów, a wyłącznie do zarzutów organu I instancji; - art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa - przez brak odniesienia się do wszystkich zarzutów - zwłaszcza zaś w odniesieniu do zarzutów związanych z możliwością anulowania zaliczenia seminarium i mocy wiążącej uzyskania takiego zaliczenia; - art. 7 w związku z art. 75 § 1 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 w związku z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak podjęcia przez organ wszelkich czynności, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych, polegającym na przyjęciu, że nastąpiły przesłanki umożliwiające skreślenie z listy studentów; - art. 107 § 3 kpa, poprzez sporządzenie szczątkowego jedynie uzasadnienia, nieprzekonująco wskazującego na motywy przyjętego rozstrzygnięcia, co dodatkowo godzi w zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej z art. 8 kpa i daje wyraz dowolności w wydaniu orzeczenia, jak również uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego postanowienia - które to naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, - §5,6, § 18 ust. 1, 19 pkt. 3 Regulaminu Studiów Uniwersytetu; - art. 76 pkt 2 ustawy o szkolnictwie wyższym. Z uwagi na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I Instancji, względnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na nienależyte wykonywanie umowy przez jego promotora, na brak odniesienia się przez organ do jego zarzutów w tym względzie, a także na nieścisłości w ocenie materiału dowodowego w powyższym zakresie. Skarżący podkreślił, że promotor nie poinformowała go o warunkach dotyczących zaliczenia przedmiotu jakim jest seminarium magisterskie - zaś wpisanie zaliczenia w czerwcu 2019 r. nie było przez nią warunkowane złożeniem pracy. Skarżący o terminie na złożenie pracy dowiedział się w połowie sierpnia 2019 r. na podstawie e-maila z dziekanatu. W jego ocenie, anulowanie udzielonego mu zaliczenia było nie zasadne - w tym niezgodne z Regulaminem Studiów Uniwersytetu jak również Ustawy o szkolnictwie wyższym. Promotor nie dopełnił swoich obowiązków, jakie przepisy powyższe na niego nakładały, zaś jakość pracy promotora i brak informacji z jego strony oraz sprzeczne komunikaty nie mogą go obciążać. Skarżący podkreślił, że jego zachowanie było racjonalne. Z uwagi na to, że prowadzi własną działalność gospodarczą miał ograniczone czasowo warunki wynikające z regulaminu studiów i nie było jego intencją aby na koniec studiów, w które włożył dużo wysiłku zniweczyć ich efekt nie działając zgodnie z pouczeniami promotor w celu obrony pracy magisterskiej. Promotor zarzucił, że dąży do naruszenia samodzielności pracy studenta przez fakt arbitralnego traktowania pracy. Skarżący podniósł, że praca ma być pisana pod kierunkiem, a nie kierownictwem Promotora - przez co akceptacja pracy magisterskiej jest wymaganiem, które zdecydowanie wykracza spod kompetencji przyznanych przez ustawę o szkolnictwie wyższym. Treść pracy jak również jej plan były nie tylko omawiane ale i akceptowane przez promotora w trakcie trwania roku akademickiego, co oznacza, że praca zyskała akceptację. Skarżący wskazał nadto, że zostały naruszone naczelne zasady postępowania w tym zasada prawdy obiektywnej, zasada czynnego udziału strony oraz zasada dwuinstancyjności, poprzez skoncentrowanie się przez organ odwoławczy na kontroli działań promotor i dziekanatu, a nie na ponownej ocenie całego materiału dowodowego. Powyższe naruszenia były wynikiem nie zebrania całego materiału dowodowego dotyczącego ustaleń w jakich warunkach przebiegało seminarium, oraz nie zbadania czy można cofnąć zaliczenie, które spełniało formalne przesłanki, bez uwzględnienia stanowisk promotor i skarżącego. Zdaniem skarżącego naruszono także w sposób rażący zasadę swobodnej oceny dowodów poprzez wybiórczą analizę dowodów oraz nie odniesienie się do jego zarzutów. Organ odwoławczy pominął okoliczności korzystne jak: brak zapewnienia prawidłowego toku seminarium z powodu liczby studentów niezgodną z regulaminem, brak odbytych zajęć w przewidzianej regulaminem ilości, ich krótki czas trwania oraz przede wszystkim treść przekazywanych przez promotor informacji jak np. "że zaopiniowanie pracy to tylko formalność", " ocena jej pracy trwałą tylko 10 minut", " za moich czasów to wgrywałam pracę na tydzień przed obroną i wtedy mój promotor pierwszy raz ja na oczy widział. Nikt mi za to głowy nie urwał". Takie lekceważące podchodzenie do obowiązków przez promotor skutkuje w opinii skarżącego tym, iż "mnie głowę urwano", pozbawiając zaliczenia a tym samym prawa do obrony pracy magisterskiej. Do skargi skarżący przedłożył pracę magisterską, nagrania CD oraz stenogram tych nagrań jako dowody wykazujące, iż jego praca spełnia wszelkie wymogi pracy magisterskiej i powinna zostać zaakceptowana przez promotora, oraz wskazujące na postawę i zachowania promotora w trakcie seminarium. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Rektor wskazał na dotychczasowy przebieg postępowania oraz szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów skargi. W piśmie z dnia 15 czerwca 2020 r. skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując, że odpowiedź organu na skargę nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący wniósł o sprawdzenie przez Sąd przepisów stosowanych przez uczelnie w drodze do uzyskania tytułu naukowego oraz o skonfrontowanie treści odpowiedzi organu z treścią stawianych zarzutów w skardze, ze zwróceniem uwagi na dowody pominięte w skardze oraz dowody, którym odmawia się waloru dowodów (nagrania z zajęć ) z powołaniem na " owoce drzewa zatrutego". Przy piśmie z dnia 21 lipca 2020r. (data prezentaty tut. Sądu) skarżący nadesłał dowody które, w jego ocenie, uzasadniają podniesione w skardze zarzuty tj. płyta z nagranymi zajęciami, wyciąg z nagranej płyty, korespondencja e-mailowa, uchwała Rady Wydziału Uniwersytetu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019. 2167), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019.2325) dalej - ppsa. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji (postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 ppsa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 ppsa. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie wyżej wymienionych ustaw, Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Rektora Uniwersytetu z dnia 14 stycznia 2020r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prodziekana [...] ds. studiów prawniczych w K z dnia 28 listopada 2019 r. znak: [...] skreślającą skarżącego K. G. z listy studentów piątego roku niestacjonarnych jednolitych studiów magisterskich na kierunku prawo w roku akademickim 2018/2019. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy : art. 127 §§ 1-2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 108 ust. 2 i 3 p.s.w.n. w zw. z § 35 ust. 3 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r.). Zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2018.2096 ze zm.), dalej p.s.w.n. studenta skreśla się z listy studentów w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni (ust. 1). Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów (ust. 2). Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej (ust. 3). Zgodnie natomiast z § 35 ust. 1- 3 Regulaminu, dziekan skreśla studenta z listy studentów, w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) pisemnej rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego w terminie, o którym mowa w § 18 ust. 1-3; 4 ) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Dziekan może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia roku w terminie, o którym mowa w§ 9 ust. 2, ust. 3 lub ust. 4 zd. 2; 3) nie wniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów, pomimo pisemnego wezwania do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od daty jego doręczenia; 4) niepodpisania przez studenta przedłożonej przez uczelnię umowy o warunkach odpłatności za studia lub usługi edukacyjne. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje odwołanie do Rektora. Decyzja Rektora jest ostateczna (ust. 3). Należy stwierdzić, że prawidłowe było wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie (między innymi) przepisów Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 29 kwietnia 2015 r. z późn. zm.),dalej Regulamin, co wykazał organ powołując się na treść § 42 ust. 3 Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich (przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r.), zaliczenie roku akademickiego 2018/2019 następuje na zasadach dotychczasowych. Wnioski złożone przed wejściem w życie niniejszego Regulaminu rozpatrywane są na zasadach dotychczasowych. Jako podstawę faktyczną zaskarżonej decyzji wskazały organy nieuzyskanie przez skarżącego zaliczenia z przedmiotu Seminarium V roku, a co za tym idzie niespełnienie warunków niezbędnych do zaliczenia piątego roku studiów zgodnie z programem studiów. Zgodnie z § 9 ust. 2 Regulaminu, student zobowiązany jest do zaliczenia roku studiów najpóźniej do końca roku akademickiego, w którym uzyskał wpis. Pewna specyfika kontrolowanego rozstrzygnięcia wynika z faktu, że skarżący został skreślony z listy studentów V roku studiów. Dlatego też podstawa prawna zaskarżonej decyzji wynika (poza cyt. przepisem) także z treści § 18 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którym "student jest zobowiązany przedłożyć ostateczną wersję pracy dyplomowej zaakceptowaną przez opiekuna pracy, zarówno w wersji papierowej oraz w wersji elektronicznej, najpóźniej do końca września w ostatnim roku akademickim w ramach toku studiów. Przedłożenie takiej pracy jest warunkiem koniecznym do zaliczenia seminarium dyplomowego lub innych zajęć prowadzących do złożenia pracy dyplomowej". Ponadto, czego nie wskazały organy, § 16 ust. 1 regulaminu stanowi, że warunkiem ukończenia studiów jest przygotowanie i złożenie pracy dyplomowej (licencjackiej/inżynierskiej) połączone ze zdaniem egzaminu dyplomowego (licencjackiego/inżynierskiego). Zgodnie z § 16 ust. 3 obowiązek spełnienia warunku określonego w ust. 1 traktowany jest jako część planu ostatniego roku studiów. Postanowienie ust. 3 ma w niniejszej sprawie istotne znaczenie, bowiem określony w ust. 1 warunek ukończenia studiów jest jednocześnie warunkiem koniecznym zaliczenia ostatniego, V roku studiów. Warunek ten spełniony jest wówczas, gdy praca dyplomowa oceniona została na ocenę pozytywną (§ 16 ust. 2). Treść powyższej regulacji rzutuje na podstawę prawną skreślenia skarżącego z listy studentów. Bezsporne w sprawie jest, że skarżący do dnia 30 września 2019 r. nie spełnił warunków przewidzianych przepisami § 9 ust. 2, § 18 ust. 1 oraz § 16 ust. 1, 2 i 3 Regulaminu, czego nie kwestionuje w skardze. Praca dyplomowa skarżącego nie uzyskała akceptacji promotora do dnia 30 września 2019 r., ponieważ nie spełniała przyjętych kryteriów. Prośba skarżącego o przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej do dnia 31 października 2019 r. spotkała się z odmową Rektora (k. 15,16, 10, 12 akt adm.). Odmowa ta i jej motywy nie podlegały kontroli sądu administracyjnego. Zatem wobec niezaakceptowania przez promotora ostatecznej wersji pracy magisterskiej, brak było podstaw do zaliczenia skarżącemu seminarium i tym samym do zaliczenia V roku studiów. Skarżący w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2020 r. przedmiotem zarzutów czyni okoliczności bądź nie podlegające kontroli sądu administracyjnego, bądź nie mające znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, zarzuty te nie są uzasadnione. Przede wszystkim nie jest uzasadniony zarzut niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz dowolnej oceny przez organ materiału dowodowego, co zdaniem skarżącego jest konsekwencją naruszenia art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 kpa. Brak tego naruszenia wynika z istoty i zakresu obowiązku zebrania materiału dowodowego ustanowionego przepisem art. 77 § 1 kpa. Zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie dla sprawy faktów. Natomiast określenia faktów mających istotne znaczenie dla sprawy organ dokonuje w oparciu o przepis prawa materialnego będący podstawą prawną rozstrzygnięcia sprawy, w którym zapisany jest hipotetyczny stan faktyczny (tak B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, 13 wyd. Wd. C.H. Beck Warszawa 2014, kom. do art. 77). Odnosząc zatem treść powołanych wyżej przepisów Regulaminu do zgromadzonych w sprawie dowodów Sąd uznał, że dowody te były wystarczające dla podjęcia decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów – skarżący nie przedłożył ostatecznej wersji pracy dyplomowej zaakceptowanej przez promotora w przewidzianym przepisami Regulaminu terminie, co było warunkiem koniecznym zaliczenia przedmiotu Seminarium V roku. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi więc przepis art. 108 ust. 2 pkt. 3 p.s.w.n. w związku z § 35 ust. 2 pkt. 2) Regulaminu studiów. Zdaniem Sądu, w sprawie tej nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego. W ramach autonomii przysługującej uczelni wyższej organ podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów uwzględniając dotychczasowy tok studiów skarżącego oraz obowiązujące w tym zakresie regulacje prawne, tj. ustawowe i wewnętrzne. Poza spełnieniem się w sposób oczywisty przesłanki nie pozwalającej na zaliczenie skarżącemu V roku studiów, wskazano także w zaskarżonej decyzji, że skarżący w poprzednich latach wyczerpał możliwości powtarzania roku studiów a wyrażenie zgody na taki tok studiów byłoby niezgodne z Regulaminem. Wskazano także na brak zgody Rektora na przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej, oraz powołano stanowisko promotora pracy odnośnie do wymogów, jakim winna odpowiadać praca magisterska. Analizując powołaną przez organ podstawę prawną zaskarżonej decyzji należy jednak zauważyć, że okoliczności faktyczne sprawy wyczerpują także przesłankę obligatoryjnego skreślenia z listy studentów wskazaną w § 35 ust. 1 pkt. 3) Regulaminu, tj. niezłożenie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego w terminie, o którym mowa w § 18 ust. 1-3 Regulaminu. Stawiane przez skarżącego zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia seminarium przez promotora, anulowania zaliczenia wpisanego w czerwcu 2019 r., anulowania przez dziekanat (w tym samym dniu) zaliczenia wpisanego we wrześniu 2019 r., naruszania przez promotora samodzielności pracy skarżącego, niższa liczba uczestników seminarium aniżeli wynika to z treści Uchwały Rady Wydziału [...] z dnia 18 czerwca 2012 r., czy też podejmowanie przez promotora "czynności" w trakcie urlopu - nie mogły spowodować odmiennej oceny organu aniżeli dokonana zaskarżonym rozstrzygnięciem. Wynika to z faktu, iż z chwilą przyjęcia w poczet studentów Wydziału [...] skarżący stał się podmiotem praw i obowiązków, które przysługują bądź obciążają każdego studenta. Te prawa i obowiązki wynikają zarówno z przepisów powszechnie obowiązujących (p.s.w.n.) jak i ze Statutu Uniwersytetu oraz Regulaminu studiów, które to akty są wyrazem upoważnień dla organów zakładu administracyjnego jakim jest Uniwersytet do jednostronnego kształtowania stosunków prawnych ze studentami. Skarżący przystąpił do studiów dobrowolnie, poddając się obowiązującym w Uniwersytecie regulacjom. W szczególności Regulamin studiów jest jednym z podstawowych aktów prawa wewnętrznego uczelni i stanowi o jej autonomii, która znajduje umocowanie w Konstytucji RP. Postanowienia regulaminu studiów normują relacje pomiędzy studentem a uczelnią. Powinien więc skarżący postępować zgodnie z Regulaminem studiów, który szczegółowo, jasno i wszechstronnie ustanawia i reguluje przesłanki i wymogi konieczne do zaliczenia roku akademickiego w tym w szczególności także piątego roku studiów. Dlatego nie są zasadne zarzuty, iż zaskarżona decyzja nie odpowiada na zagadnienia mające kluczowe zdaniem skarżącego znaczenie dla sprawy. W szczególności, w nawiązaniu do treści wskazanych wyżej przepisów Regulaminu studiów, dotyczących obowiązków studenta V roku, całkowicie niezrozumiały i nieuzasadniony jest zarzut niepoinformowania przez promotora o warunkach dotyczących zaliczenia przedmiotu jakim jest seminarium magisterskie. Jego celem nie jest przecież zapoznawanie jego uczestników z warunkami zaliczenia tego przedmiotu. Warunki zaliczenia seminarium magisterskiego i piątego roku studiów wynikają z przepisów Regulaminu, z którym każdy student ma obowiązek zapoznać się rozpoczynając studia. Seminarium magisterskie natomiast wchodzi w zakres zajęć prowadzących do złożenia pracy dyplomowej (§ 18 ust. 1 zd.2 Regulaminu) i nie było obowiązkiem prowadzącego seminarium pouczanie skarżącego o treści Regulaminu. Tak samo należy ocenić zarzuty dotyczące "sprzecznych komunikatów" promotora. To skarżący winien znać wszystkie obowiązki studenta V roku oraz warunki jego zaliczenia. Powinien być także świadom konsekwencji wynikających z niezastosowania się do przepisów Regulaminu statuujących te obowiązki. Z akt administracyjnych przedstawionych Sądowi nie wynika, aby promotor stawiał skarżącemu jakiekolwiek wymagania wychodzące poza zakres obowiązków wynikających z Regulaminu, zarzutów takich nie stawia także skarżący. Wynika natomiast bezsprzecznie, że skarżący był poinformowany przez promotora o konieczności sporządzenia konspektu pracy magisterskiej w kwietniu 2019 r. a we wrześniu kilkakrotnie o konieczności dokonania szeregu istotnych poprawek pracy dyplomowej. Okoliczności te w sposób oczywisty przeczą możliwości powstania po stronie skarżącego przekonania, iż praca magisterska uzyskała akceptację promotora w jakimkolwiek terminie przed dniem 30 września 2020 r. Zdaniem Sądu nie mogło takiego przekonania wzbudzić w skarżącym także wpisanie przez promotora zaliczenia seminarium, następnie "anulowane", w tym przez Dziekanat. Skarżący był świadom, że jego praca magisterska wymaga istotnych poprawek a takie działanie promotora wynika wyłącznie z przekonania i z pokładanego w skarżącym zaufania, iż wywiąże się on z obowiązków uczestnika seminarium magisterskiego a nie, że wszystkie kwestie związane z zaliczeniem są "załatwione" (korespondencja e-mailowa dołączona do skargi, str. 10 akt). Natomiast ocena merytoryczna sporządzonej przez skarżącego i dołączonej do skargi pracy magisterskiej nie należy do sądu administracyjnego, ale wyłącznie do powołanych do tego na podstawie stosownych przepisów podmiotów, zgodnie z zasadą autonomii uczelni. Nie należy także do sądu administracyjnego kontrola i ocena przebiegu zajęć seminaryjnych i sposobu ich prowadzenia, ani kontrola sposobu kontaktowania się promotora ze studentem opracowującym pracę magisterską. Sąd administracyjny nie jest też powołany do jakiekolwiek "sprawdzania" przepisów stosowanych przez uczelnie w drodze do uzyskania tytułu naukowego (pismo skarżącego z 15 czerwca 2020 r.), ani do kontrolowania, czy promotor skarżącego wykonywała czynności zawodowe w czasie urlopu. Nie są również uzasadnione zarzuty naruszenia art. 15 i art. 107 § 3 kpa. Sprawa mająca za przedmiot skreślenie skarżącego z listy studentów została dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, każdy z organów dokonał prawidłowych ustaleń, natomiast wada uzasadnienia zaskarżonej decyzji polegająca na nieustosunkowaniu się do wszystkich zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie miała wpływu na ocenę jej zgodności z prawem, zważywszy, że zarzuty te nie dotyczyły istoty sprawy. Organ odwoławczy wskazał na przebieg studiów skarżącego oraz nie budzącą wątpliwości, niesporną okoliczność niezłożenia przez skarżącego pracy dyplomowej w terminie. Przedstawił też zastosowane przepisy Regulaminu i p.s.w.n. Z tych też powodów nie można uzasadnienia kwestionowanej decyzji uznać za niepełne (szczątkowe) jak twierdzi skarżący. Odpowiada ono wymogom stawianym w art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji.