III SA/Kr 410/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu na posiedzeniu niejawnym 20 lipca 2018 r. zażalenia K. J. na postanowienie z dnia 22 czerwca 2018 r. o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia odrzucić zażalenie W dniu 11 czerwca 2018 r. (data wpływu 13 czerwca 2018 r.) K. J., dalej skarżący, wniósł trzy pisma (datowane 8 czerwca 2018 r.), z których jedno stanowiło wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 22 maja 2018 r. odrzucającego zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 2 marca 2018 r. oraz na zarządzenie z dnia 23 marca w części dotyczącej pouczenia o sposobie złożenia zażalenia, natomiast z pozostałych wynikało, że wnosi zażalenie na postanowienie z 22 maja 2018 r., oraz że wnosi zażalenie na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2018 r. Sąd odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 22 maja 2018 r., natomiast wobec braku wyraźnego sprecyzowania we wniesionych w tym samym dniu pismach, którego z pozostałych postanowień wydanych w dniu 22 maja 2018 r. dotyczy wniesione zażalenie, skarżący został wezwany do sprecyzowania jego treści. Pismem z dnia 5 lipca 2018 r. (wpł. 9 lipca 2018 r.) skarżący wskazał, że zażalenia zostały wniesione co do wszystkich trzech orzeczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 22 maja 2018 r. o odmowie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017.1369 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne. Jak wynika z brzmienia art. 131 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania. Skoro w katalogu postanowień wymienionych wart. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca w przepisie art. 131 p.p.s.a., to uznać należy, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. W konsekwencji zatem na podstawie art. 178 w zw. żart. 197 § 2 p.p.s.a., należało odrzucić zażalenie jako niedopuszczalne.