III SA/Kr 412/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie : WSA Halina Jakubiec spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych I skargę oddala , II przyznaje od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata K. J. – Kancelaria Adwokacka w K. ul. [...] kwotę 240 zł ( dwieście czterdzieści złotych ) powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Starosta decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 148 § 1 i 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił wznowienia postępowania w sprawie odmowy przyznania J. F. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 19.10.2005r. zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] znak [...]. Organ powołał się na złożony przez skarżącego w dniu 16.11.2007r. wniosek o wznowienie postępowania, do którego załączony był wyrok Sądu Okręgowego z dnia [...], zasądzający na jego rzecz odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów prawa pracy. Organ przeprowadził postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie w którym dniu wyrok ten otrzymał skarżący. Z pisma otrzymanego z Sądu Rejonowego wynikło, że wyrok wraz uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16.07.2007r. Na podstawie powyższego organ ustalił, że wniosek o wznowienie został wniesiony po upływie jednego miesiąca od dnia, w którym skarżący dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania i że tym samym nie zachowany został wymóg z art. 148 § 1 kpa, skutkujący odmową wznowienia postępowania. W odwołaniu od powyższej decyzji J. F. podniósł, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po tym jak otrzymał wyrok zaopatrzony w klauzulę wykonalności (z datą 13.11.2007r.). Wyraził ponadto pogląd, że termin na złożenie wniosku o wznowienie należy liczyć od dnia otrzymania prawomocnego wyroku. Wojewoda decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, 148 § 1 i 149 § kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał na poczynione ustalenia, iż pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu przed Sądem Pracy wystąpił 25.06.2007r. o wydanie wyroku Sądu Okręgowego z [...] i w tym dniu otrzymał kopię wyroku, natomiast odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono mu 16.07.2007r. Biorąc pod uwagę, że do wniosku o wznowienie postępowania z 16.11.2007r. dołączony został odpis wyroku Sądu Okręgowego bez klauzuli prawomocności, o który wystąpił pełnomocnik – organ przyjął, że skarżący był informowany przez pełnomocnika o treści wyroku po otrzymaniu jego odpisu. Nastepnie organ wyjaśnił, że art. 148 § 1 kpa nie daje podstaw do interpretacji w tym kierunku, że termin na wniesienie wniosku o wznowienie należy liczyć od daty uprawomocnienia się postanowienia czy wyroku Sądu. Istota tego przepisu zawiera się w uznaniu, że liczy się termin "od dowiedzenia się" o nowej okoliczności tj. od dotarcia do strony wiadomości o wydaniu orzeczenia przez Sąd. Kwestia uprawomocnienia się jest kwestią podlegająca badaniu w toku postępowania o wznowienie postępowania. Powyższe decyzje stały się przedmiotem skargi J. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zakwestionował ustalenie organów, że istotną dla przyjęcia daty od której należy liczyć początek biegu terminu na wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jest data odebrania wyroku wraz z uzasadnieniem przez jego pełnomocnika. Podkreślił, że równolegle nie przesłano do niego wyroku a poza tym w listopadzie 2007r. przebywał w Irlandii w celach poszukiwania pracy i z tego powodu nie mógł uzyskać wiedzy o wydaniu przedmiotowego wyroku. Po powrocie z Irlandii samodzielnie podjął starania o uzyskanie informacji na temat biegu sprawy i złożył wniosek w Sądzie o kopię wyroku, który został mu wydany wraz z klauzulą, co pozwoliło mu ostatecznie na złożenie wniosku o wznowienie z datą 16.11.2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga J. F. nie zasługuje na uwzględnienie. Orzekające w sprawie organy słusznie uznały, że podanie skarżącego z dnia 16.11.2007r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] znak [...] jest wnioskiem złożonym z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Decyzja organu zapadła w ramach wstępnego formalnego badania podania o wznowienie postępowania administracyjnego (na podstawie art. 149 kpa), które poprzedza merytoryczne rozpoznanie sprawy zakończone orzeczeniami określonymi w art. 151 kpa. Organ może zatem odmówić wznowienia postępowania nie tylko wtedy, gdy wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem ustawowego terminu ale także przykładowo gdy wniosek pochodzi od osoby nie mającej przymiotu strony albo gdy strona podała we wniosku o wznowienie postępowania podstawę wznowienia nie przewidzianą w art. 145 par. 1 kpa. Należy podkreślić, że wyrok Sądu Okręgowego z dnia 22.06.2007r., który zawiera w sobie wyrzeczenie o przyznaniu skarżącemu odszkodowania za niezgodne z przepisami prawa pracy rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia stanowi w istocie w związku z zakończoną ostateczną decyzją z dnia [...] sprawą w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych nową istotną okoliczność faktyczną istniejącą w dniu wydania decyzji a nieznaną organowi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, będącą podstawą wznowieniową. Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 415) pozwala bowiem wliczyć okres za jaki przyznano odszkodowanie za niezgodne z przepisami prawa rozwiązanie przez pracodawcę stosunku pracy do okresu 365 będącego m.in. podstawą do przyznania bezrobotnemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Sformułowanie, że strona ma wnieść podanie o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia –w świetle powyższego oznacza, że istotnym jest dzień , w którym skarżący miał obiektywną możliwość uzyskania wiedzy o wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy. Okoliczność, że działał w sprawie z zakresu prawa pracy poprzez pełnomocnika ma to znaczenie, ze wszelkie działania pełnomocnika odnoszą skutek w stosunku bezpośrednim dla niego. I tak, zgodnie z ustaleniami organów termin miesięczny należy w sprawie liczyć od 16.07.2007r. tj. od dnia kiedy pełnomocnik otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Druga ważną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest niezasadność poglądu skarżącego, jakoby dopiero od dnia otrzymania wyroku opatrzonego klauzulą wykonalności należałoby liczyć termin miesięczny. Art. 148 § 1 kpa stanowi ogólnie – o dniu dowiedzenia się o okoliczności – nie wprowadzając w żadnym wypadku bardziej szczegółowych wymogów dla ustalenia, że podanie jest wniesione w terminie. Sąd zgadza się w tej mierze z poglądem wyrażonym w tezie wyroku WSA w Warszawie z dnia 22.07.2004r. II SA 449/03, że nie do przyjęcia byłby pogląd, według którego należy "oczekiwać" na uprawomocnienie się postanowienia i dopiero od daty prawomocności liczyć termin do zgłoszenia żądania wznowienia postępowania. Istota unormowania z art. 148 § 1 KPA polega na dowiedzeniu się o nowej okoliczności, a więc dotarciu do strony wiadomości o wydaniu orzeczenia. Uprawomocnienie się tego orzeczenia, jest już kwestią podlegającą badaniu, lecz w toku postępowania o wznowienie postępowania. Na koniec należy zauważyć, że organ I instancji dokonał nie tylko wszechstronnej analizy materiału dowodowego ale także sam przeprowadził wnikliwe postępowanie dowodowe, uzyskując od Sądu Rejonowego oświadczenie na temat daty odebrania przez stronę ( jej pełnomocnika) odpisu wyroku Sądu Okręgowego. Wobec powyższego, w ocenie Sądu Starosta oraz Wojewoda wydali słuszną merytorycznie i pozbawioną uchybień mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania decyzję, stąd skarga J. F. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 205 § 2 i 3 ppsa w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).