III SA/Kr 416/12

Sygn. akt III SA/Kr 416/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.), Sędziowie WSA Halina Jakubiec, SO del. Janusz Bociąga, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013r., sprawy ze skargi Gminy, na decyzję Zarządu Województwa, z dnia 26 stycznia 2012r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania pierwszej instancji I. uchyla zaskarżoną decyzję Zarządu Województwa z dnia 26 stycznia 2012 roku, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz Gminy kwotę 540 zł (słownie: pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa decyzją z dnia 26 stycznia 2012 r. nr [...] po ponownym-na wniosek Beneficjenta Gminy - rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich uchylił zaskarżoną decyzję własną nr [...] z dnia [...] 2011 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej "u.z.p.p.r.", art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a." oraz art. 207 ust. 12 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 15, poz. 1240 ze zm.) Z uzasadnienia decyzji Zarządu Województwa z dnia 26 stycznia 2012 r. wynika, że wydana została w następujących okolicznościach. W dniu 13 listopada 2009 r. zawarta została miedzy Zarządem Województwa pełniącym rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 (IZ RPO), a Gminą - jako Beneficjentem, umowa nr [...] o dofinansowanie Projektu pn. "Przebudowa al. [...] z budową wydzielonych pasów dla komunikacji zbiorowej". Na podstawie § 5a. ust. 1 i 5 umowy o dofinansowanie projektu Beneficjent otrzymał transze dofinansowania w formie refundacji w dniu 10 września 2010 r. Zgodnie z § 4 ust 3 w/w umowy o dofinansowanie , Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wytycznymi, zaleceniami i procedurami przewidzianymi w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów i wskaźników zakładanych we wniosku o dofinansowanie Projektu. Na podstawie § 7 ust. 1 i 2 umowy o dofinansowanie wydatki kwalifikowane poniesione w ramach Projektu musiały spełniać wymogi określone w dokumentach, o których mowa w § 1 pkt 13 umowy. Wydatki poniesione z naruszeniem warunku określonego powyżej podlegały zwrotowi na zasadach określonych w § 6a umowy. Instytucja Zarządzająca RPO w wyniku przeprowadzonej w projekcie kontroli stwierdziła, iż zakres umowy nr [...] zawartej przez Beneficjenta w dniu 17 lutego 2007 r. z konsorcjum firm: Przedsiębiorstwo [...] A Sp. z o.o. ul. S, K i B S.A. ul. S, K, na wykonanie zamówienia pn.: "Przebudowa Al. [...] w K wraz z opracowaniem dokumentacji projektowej", pokrywa się z zakresem umowy nr [...] na -wykonanie prac modernizacyjnych na stacji paliw nr [...] w K celem wykonania pasa autobusowego - wzdłuż al. [...] wraz infrastrukturą sieciową, zawartej w dniu 31 stycznia 2008 r. pomiędzy C S.A. ul. C, P i Przedsiębiorstwem [...] A Sp. z o.o. ul. S, K. Według przesłanej inwentaryzacji powykonawczej z dnia 15 listopada 2007 r. zakres prac w ramach umowy [...] został wykonany na całym odcinku Al. [...] od ulicy Ż do ulicy K. Zawarcie umowy po zakończeniu robót objętych umową nr [...], z których protokół odbioru stwierdza zakończenie robót w dniu 15 listopada 2007r. wskazywało, iż część prac wykonanych w ramach umowy została sfinansowana przez inny podmiot. Ponadto Beneficjent wobec zawartego porozumienia Gminy i C S.A. z dnia 7 maja 2007 r. miał wiedzę o możliwości finansowania części prac objętych zgłoszeniem i projektem ze środków C S.A. W związku z powyższym za wydatki niekwalifikowane uznano kwotę 360 123,35 PLN brutto, z uwagi na fakt iż zostały one w części sfinansowane przez C S.A. w ramach faktury nr [...] z dnia 13 maja 2008 r., co zostało stwierdzone w raporcie Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 30 lipca 2010 r. Zatem środki w części dotyczącej dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich tj. w wysokości 252086,34 PLN podlegały zwrotowi. Na podstawie zapisów 6a ust. 1 umowy o dofinansowanie Projektu, kwota nieprawidłowo wykorzystana podlegała zwrotowi wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, począwszy od dnia przekazania środków na rachunek bankowy Beneficjenta tj.: od dnia tj. 10 września 2010 r., do dnia zwrotu środków. Na podstawie art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych Beneficjent został wezwany do zwrotu środków. Z uwagi na fakt, iż w ramach realizowanego projektu nastąpiło przekazanie płatności końcowej Beneficjent został poinformowany o braku możliwości pomniejszenia kolejnych płatności o kwotę podlegającą zwrotowi. Beneficjent nie dokonał zwrotu środków na podstawie skutecznie dostarczonego wezwania do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W związku z powyższym w dniu [...] 2011 r. Zarząd Województwa wydał decyzję w sprawie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich, znak [...], w której zobowiązał Beneficjenta do zwrotu środków. Gmina w dniu 27 grudnia 2011 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia 1 grudnia 2011 r., w sprawie zwrotu dofinansowania ze środków europejskich, zarzucając przedmiotowej decyzji naruszenie art. 107 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2, art. 7, 77 i 80 K.p.a. i wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, uchylenie decyzji i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich, udzielonego umową o dofinansowanie nr [...] z dnia 13 listopada 2009 r, w wysokości 252086,34 PLN wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta tj. od 10 września 2010 r. do dnia zwrotu uznano, iż zarzut przedstawiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczący pominięcia w postępowaniu zgłoszonych przez stronę dowodów jest słuszny i zasługuje na uwzględnienie. W pozostałym zakresie przedstawione przez Beneficjanta zarzuty uznano za nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutu nieważności decyzji z uwagi na brak podpisu pod orzeczeniem wszystkich członków organu kolegialnego Instytucja Zarządzająca RPO uznała go za nieuzasadniony. Zgodnie z art. 46 ust 2a ustawy o samorządzie województwa .'"Decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji". Przedmiotowy przepis stanowi lex specialis w odniesieniu do art. 107 § 1 K.p.a., na podstawie którego decyzja administracyjna powinna zawierać w szczególności podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do wydania decyzji. Decyzja o zwrocie dofinansowania ze środków europejskich wydana została prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zarzut wadliwości przedmiotowej decyzji skutkujący jej nieważnością jest bezpodstawny. Odnosząc się do kolejnego zarzutu polegającego na nie wyjaśnieniu sprawy i pominięciu zgłaszanych przez Beneficjenta dowodów organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalił następujące okoliczności. W trakcie kontroli na zakończenie realizacji projektu mającej miejsce w dniach 19-21.04.2010 r. w siedzibie Jednostki Realizującej Projekt - ZIKiT, IZ RPO ustaliła m.in., że podstawową umową rozliczaną w ramach projektu [...] "Przebudowa al. [...] z budową wydzielonych pasów dla komunikacji zbiorowej" była umowa z konsorcjum firm: Przedsiębiorstwo Budownictwa [...] A Sp. z o.o. ORAZ B S.A. zawarta dnia 17.02.2007 r. na wykonanie zamówienia p.n. "Przebudowa al. [...] w K wraz z opracowaniem dokumentacji projektowej" (termin realizacji umowy: 31.11.2007 r., wynagrodzenie brutto: 26738925,64 PLN, data protokołu odbioru: 15.11.2007 r.). Zawarta umowa obejmować miała wg zapisów SIWZ oraz Programu Funkcjonalno-Użytkowego "...obustronne poszerzenie o 1 pas ruchu w celu utworzenia pasa autobusowego szer. min. 3,25 m, wydzielenie pasa ruchu dla, relacji lewoskrętnych oraz prawoskrętnej na teren Akademii [...] (...), na wlocie ulicy W wydzielenie pasów ruchu (oddzielnie) dla relacji w prawo i lewo kosztem istniejącej zatoki autobusowej, przystanek autobusowy z ul. W zlokalizować w al. [...] przed wlotem do skrzyżowania, pas autobusowy - w kierunku K doprowadzić do zatoki autobusowej w rejonie ulicy R...". Roboty budowlane prowadzone były w oparciu o m.in. o decyzję nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę z dnia 4.09.2007 r., i zgłoszenie z dnia 1.06.2007 r. o zamiarze wykonywania robót budowlanych przebudowy al. [...]. Informacja pokontrolna została wysłana do Beneficjenta w dniu 26.05.2010 r. W Informacji pokontrolnej, znalazły się m.in. ustalenia:"0pis przedmiotu zamówienia zawarty w Programie funkcjonalno-użytkowym został sporządzony w sposób niezgodny z art. 29 ust. 1 ustawy PZP oraz odbiegający od wymagań Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2.09.2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego. Powyższe działanie Zamawiającego naruszyło zasadę równego traktowania Wykonawców wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy PZP w związku z art. 29 ust. 1 ustawy PZP tzn. przedmiot zamówienia został opisany w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący, utrudniający uczciwą konkurencję, co miało wpływ na przygotowanie ofert przez Wykonawców." W dniu 10.01.2011 r., w związku z otrzymanym Protokołem Kontroli z kontroli projektu [...] pn. "Przebudowa al. [...] z budową wydzielonych pasów dla komunikacji zbiorowej" przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej, IZ RPO wysłała do Beneficjenta pismo, w którym poinformowała, że:"...w wyniku przeprowadzonej kontroli projektu nr [...] p n "Przebudowa Al. [...] z budową wydzielonych pasów dla komunikacji zbiorowej" Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej ustalił, iż Beneficjent przedstawił do refundacji wydatki z tytułu robót budowlanych pomimo, iż zostały one w części sfinansowane przez podmiot trzeci w ramach umowy nr [...] na wykonanie prac modernizacyjnych na stacji paliw nr [...] w K celem wykonania pasa autobusowego wzdłuż Al. [...] wraz z infrastrukturą sieciową. W związku z powyższym IZ RPO informuje, iż wycofała powyższe wydatki z certyfikacji do czasu złożenia wyjaśnień dotyczących zakresu prac wynikających z umowy Miasta z C S.A. oraz z umowy pomiędzy C SA, a Spółką A. Dodatkowo w celu wykazania, że prace wykonane w ramach projektu nie zostały sfinansowane przez C SA, co zostało stwierdzone w raporcie UKS, należy przedstawić odpowiednią dokumentację potwierdzoną za zgodność z oryginałem (w tym dokumenty C S.A i wykonawcy robót - Spółki A). Uprzejmie proszę o przesłanie do IZ PRO stosownych wyjaśnień wraz ze wskazaniem terminu, w którym Miasto złoży stosowne wyjaśnienia dotyczące podmiotów trzecich." W odpowiedzi na ww. pismo Beneficjent przekazał do IZ RPO w dniu 17.02.2011 r. wyjaśnienia, których załącznik graficzny stanowiła inwentaryzacja powykonawcza oraz opracowanie - sytuacja. Złożone wyjaśnienia i załączniki zostały szczegółowo przeanalizowane, ponadto odbyto szereg spotkań z przedstawicielami ZIKiT w celu doprecyzowania kwestii kwalifikowalności całości faktur za prace projektowe i wykonawcze wykonane przez konsorcjum A Sp. z o.o. i B S.A. Ze zgromadzonej dokumentacji wynikało, że działka nr [...], nie będąca własnością ZIKiT, wymieniana jest m.in. w następujących dokumentach: - Studium wykonalności (cyt. str. 10): "...Inwestycja była zlokalizowana w Gminie w ciągu drogi krajowej nr [...] i al.[...], na następujących działkach:...br. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] -dokumentacji (cyt. str. 92 za Studium wykonalności): "...wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Wydzielenie pasów komunikacji zbiorowej na Al. [...] na odcinku od ul. K do ul. Ż oraz przebudowa skrzyżowania z ulicą W działki objęte decyzją o ustaleniu warunków zabudowy:..., działki objęte decyzją [...] ..: działki objęte zgłoszeniem robót: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obr. [....], ",, ("...na podstawie wniosku złożonego w dniu 19 marca 2007 roku przez Zarząd Dróg" 1 (tamże)), -dokumentacji technicznej - projekcie budowlanym, powstałym w wyniku umowy zawartej z konsorcjum A Sp. z o.o. i B S.A. z dnia17.02.2007r. -inwentaryzacji powykonawczej z dnia 15.11.2007 r. Natomiast porozumienie między Gminą a C dotyczące wzajemnych zobowiązań w związku z planowanymi inwestycjami przebudowy istniejących stacji paliw w K podpisane dnia 7.05.2007 r. oraz umowa na wykonanie prac modernizacyjnych na stacji paliw nr [...] w K zawarte między C S. A. a A dnia 31.01.2008 r., nie wskazują jednoznacznie na zakres prac jaki był wykonany na działce nr [...] obręb [...]. W związku z tym, że przedstawiony przez Beneficjenta materiał i wyjaśnienia w formie ustnej nie pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie, w ramach której z umów został wykonany projekt i prace budowlane na działce nr [...] obręb [...], IZ RPO w takiej sytuacji podjęła decyzję o uznaniu za niekwalifikowany wydatku 360 123,35 PLN brutto (wysokość faktury nr [...] z dnia 13.05.2008 wystawiona dla C przez A). Beneficjent został o tym powiadomiony pismem z dnia 2.03.2011 r., a w dniu 6.05.2011 został wezwany do zwrotu ww. środków. W dniu 25.05.2011r. Beneficjent złożył do IZ RPO kolejne pismo wyjaśniające z prośbą, o ponowne przeanalizowanie zebranego materiału oraz dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków. Wskazując na fakt, że wyjaśnienia zawarte w piśmie Beneficjenta z dnia 25.05.2011 r. nie stanowiły nowych informacji w sprawie, a załączone dokumenty były tymi samymi, które załączono do pisma z dnia 17.02.2011 r., IZ RPO odpowiedziała Beneficjentowi pismem z dnia 15.06.2011 r., w którym podtrzymano wcześniejsze stanowisko, że na podstawie przedstawionej przez Beneficjenta dokumentacji (inwentaryzacji powykonawczych, planów sytuacyjnych, umów, porozumień, wyjaśnień itd.) oraz w świetle ustaleń kontroli projektu dokonanych przez Urząd Kontroli Skarbowej, nie można potwierdzić, że środki wydatkowane na budowę pasa dla autobusów w rejonie stacji C i działki nr [...], obr. [...], jedn. ew. [...], zostały wydatkowane w sposób zgodny z zasadami kwalifikowalności wydatków przewidzianymi dla RPO. Beneficjent skierował do IZ RPO kolejne pismo z dnia 5.07.2011 r., w którym ponownie wnosił o przeanalizowanie zebranego podczas kontroli materiału oraz dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadków. Mając na uwadze, iż w powyższym piśmie nie zawarto żadnych nowych okoliczności, opierając się równocześnie na informacjach uzyskanych podczas spotkań z przedstawicielami Zł KIT, IZ RPO odpowiedziała pismem z dnia 21.07.2011 r., że zebrane informacje nie pozwalają na jednoznaczne potwierdzenie kwalifikowalności wydatków, wobec czego IZ RPO podtrzymuje ustalenia zawarte w dotychczasowej korespondencji. W świetle przytoczonych okoliczności zasługuje na uwzględnienie zarzut pominięcia w postępowaniu prowadzonym przez IZ RPO, zgłoszonych przez stronę dowodów w postaci zeznań świadków. Pismami z dnia 25.05.2011 r. i 5.07.2011 r., Beneficjent wnosił o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność zakresu dokonanego zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oraz na okoliczność ustalenia, czy wykonanie pasa autobusowego przez działkę nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] było objęte projektem przebudowy al. [...]. Wniosek dowodowy nie został uwzględniony, bowiem IZ RPO przyjęła, iż na podstawie zebranej dokumentacji i w wyniku przeprowadzonych spotkań z przedstawicielami Zł KIT, wszystkie okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie odniesiono się jednak do przyczyn nie przeprowadzenia zgłoszonych wniosków dowodowych. Pominięcie dowodu w postaci zeznań świadków przy jednoczesnym braku uzasadnienia takiego działania, stanowi naruszenie przepisów postępowania uzasadniające uchylenie decyzji w sprawie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. Jednocześnie organ wskazał, iż Beneficjent w dniu 27 i 30 grudnia 2011 r. dokonał zwrotu środków europejskich w wysokości określonej w decyzji z dnia [...] 2011 r. A zatem postępowanie przed organem pierwszej instancji w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich podlega umorzeniu w całości jako bezprzedmiotowe, bowiem stosownie do treści art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych, decyzji nie wydaje się, jeżeli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem. W przedmiotowej sprawie, z uwagi na zwrot środków przez Beneficjenta, nie ma prawnej możliwości wydania decyzji odnośnie zwrotu dofinansowania. Skargę na powyższą decyzję złożyła Gmina, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania: art. 7, 77 i 80 K.p.a. polegające na nie wyjaśnieniu sprawy i pominięciu zgłaszanych przez skarżącą dowodów, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podniosła, że organ winien był umorzyć postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania, która istniała przed wszczęciem postępowania z uwagi na brak przesłanek do zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych polegające na błędnej wykładni, podczas gdy przepis ten nie powinien mieć w sprawie zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ skarżąca prawidłowo wykorzystała kwotę dotacji. Skarżąca podniosła, że realizacja przedmiotowej inwestycji odbywała się w oparciu o aktualne decyzje administracyjne, w tym decyzje Prezydenta Miasta nr [...] dnia 4 września 2007 r., nr [...] z dnia 30 października 2007 r., zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na "Przebudowie al. [...] (...) na odcinku od ul. K do ulicy Ż ...", zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych "Przebudowa al. [...] w K pomiędzy skrzyżowaniem z ul. K - ul. P ...". Zgodnie z powyższymi decyzjami, realizacja inwestycji obejmowała swoim zasięgiem przebudowę al. [...] na odcinku od ul. Ż do ul. K w granicach działek przedstawionych na decyzjach administracyjnych pozwolenia na budowę oraz zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, do których Urząd Wojewódzki nie wniósł sprzeciwu. Przywołane zgłoszenia robót budowlanych jak również decyzja Prezydenta Miasta nr [...] dnia [...] 2007 r. nie obejmowały działki nr [...]. Właścicielem działki nr [...] obręb [...] jedn. ewid. [...] jest C. Na działce tej wybudowana została stacja paliw nr [...]. Prace zlecone umową nr [...] z dnia 17.02.2007r. zostały wykonane i odebrane protokołem odbioru z dnia 3.12.2007r. tym samym stwierdzono prawidłowość wykonanego zlecenia zgodnie z uzyskanymi decyzjami pozwolenia na budowę oraz zgłoszeniem zamiaru wykonania robót budowlanych. W dniu 7.05.2007r. za nr [...] zostało zawarte pomiędzy Gminą a C S.A. porozumienie dotyczące przebudowy al. [...] oraz przebudowy dotychczasowej stacji paliw C, które określało wzajemne zobowiązania stron w zakresie rzeczowym i finansowania obydwu inwestycji. Pkt 2 przedmiotowego porozumienia nakładał na C SA, jako inwestora obowiązek realizacji i sfinansowania ze środków własnych "...kontynuacji pasa autobusowego wzdłuż al. [...] od istniejącej zatoki autobusowej, który będzie również wjazdem na stację paliw, aż do ul. K na działce będącej własnością Inwestora...", natomiast pkt 3 porozumienia nakładał na ówczesny Zarząd Dróg obowiązek kontynuacji na własny koszt "...pasa autobusowego wzdłuż al. [...] od istniejącej zatoki autobusowej, który będzie również wjazdem na stację paliw, aż do wjazdu na stację paliw". Realizacja niniejszego porozumienia w zakresie przebudowy al. [...] dotyczącej budowy pasa dla autobusów oznaczała sfinansowanie przez spółkę budowy kontynuacji pasa autobusowego na działce nr [...], nie będącą własnością Gminy ani w jej wieczystym użytkowaniu a stanowiącej własność C S.A. Zdaniem skarżącej w nawiązaniu do powyższych zapisów Porozumienia [...] oraz zakresu robót budowlanych, które zostały objęte zgłoszeniem zamiaru wykonania robót budowlanych realizowanych w ramach umowy nr [...] jednoznacznie należy stwierdzić iż A na zlecenie Gminy wykonał przebudowę al. [...] zatoki autobusowej, która stanowi jednocześnie wjazd na stację paliw C S.A. Wjazd ten do ulicy K nie był kontynuowany przez Gminę. Kontynuację pasa autobusowego od istniejącej zatoki autobusowej do ul. K rzeczowo i finansowo miał zapewnić C S.A. w myśl zapisów porozumienia. Wydatki przedstawione do refundacji w ramach Działania 5.3. Schemat A przez beneficjenta obejmowały zakres prac zrealizowanych w oparciu o umowę nr [...], a tym samym nie obejmowały kontynuacji budowy pasa autobusowego na działce C S.A. Okoliczność ta była wiadoma stronom umowy o zamówienie publiczne i objęta ich wolą. W dniu 31.01.2008r. w Katowicach została zawarta umowa nr [...] pomiędzy C S.A. w P a spółką A. Umowa ta obejmowała wykonanie prac modernizacyjnych na stacji paliw nr [...] w K celem wykonania pasa autobusowego wzdłuż al. [...] wraz z infrastrukturą sieciową to jest kontynuacji pasa autobusowego na działce nr [...]. Roboty budowlane w obrębie stacji paliw były wykonywane w roku 2008 czyli po zakończeniu rozliczonych prac związanych z podpisaną umową nr [...] z dnia 17.02.2007 r. Zdaniem skarżącej z analizy materiału dowodowego sprawy wynika jednoznacznie, iż roboty budowlane wykonane na rzecz C S.A. przez A były prowadzone na działce nie należącej do Gminy, stąd też niemożliwym było ich finansowanie ze środków Gminy. Gmina jako jednostka sektora finansów publicznych zobligowana jest do stosowania i przestrzegania przepisów ustawy o finansach publicznych. Nie ma zatem pełnej swobody w zakresie wydatkowania środków publicznych (por. uchwała RIO w Gdańsku z dnia 5.08.2002 r. [...], uchwała RIO w Rzeszowie z dnia 27.09.2005 r. [...]). Na dowód tego, że C nie partycypował w kosztach robót budowlanych, które przedstawiono do refundacji przez beneficjenta - Gminę, w ramach współfinansowania ze środków unijnych projektu nr [...] pn. "Przebudowa al. [...] z budową wydzielonych pasów dla komunikacji zbiorowej", przy piśmie z dnia 24.05.2011 r., znak: [...] przedstawiono następujące dokumenty: 1.Kserokopię umowy nr [...] zawartej pomiędzy A sp. z o.o. a C S.A wraz z kopią Faktury VAT nr [...]. 2.Załącznik graficzny przedstawiający zakres robót objętych zgłoszeniem zamiaru wykonania robót budowlanych w przedmiotowym projekcie, w związku z realizacją umowy nr [...] 3.Oświadczenie A Sp. z o.o. Skarżąca podniosła, że składała nadto wnioski dowodowe w postaci zeznań świadków: A. G. na okoliczność zakresu dokonanego przez niego zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych i J. B. na okoliczność ustalenia czy wykonanie pasa autobusowego przez działkę [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...] było objęte projektem przebudowy al. [...] i czy w ramach umowy z Gminą wykonawca miał ten pas wykonać. Żaden z wyżej wymienionych wniosków dowodowych nie został uwzględniony. Organ naruszył zasadę prawdy obiektywnej poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Organ rozpatrując materiał dowodowy, nie mógł pominąć jakiegokolwiek dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80) odmówić dowodom wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiej robi to przyczyny. Pominięcie oceny określonego dowodu budzić musi uzasadnione wątpliwości co do trafności oceny innych środków dowodowych, może bowiem prowadzić do wadliwej ich oceny. Dlatego też organ administracji obowiązany jest, zgodnie z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. dokładnie przeanalizować każdy zgłaszany dowód. Podniesiono ,że Organ w postępowaniu prowadzonym po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy umorzył postępowanie a jednocześnie w uzasadnieniu decyzji z dnia 26 stycznia 2012 r. wskazał, że pominięcie dowodu w postaci zeznań świadków przy jednoczesnym braku uzasadnieni takiego działania, stanowi naruszenie przepisów postępowania uzasadniające uchylenie decyzji. Organ nie odniósł się więc do istoty sprawy, mianowicie nie rozeznał kwestii czy dotacja została wykorzystana zgodnie z przyjętymi zasadami w § 6 a ust. 1 umowy o dofinansowanie projektu. W ocenie skarżącej postępowanie w sprawie zwrotu dotacji nie powinno być w ogóle wszczęte a zarzut o nieprawidłowym wykorzystaniu środków jest niezasadny. Skarżąca dokonała wpłaty przedmiotowej kwoty, kwestionując przy tym zasadność wydania decyzji o zwrocie kwoty dofinansowania. Świadczy o tym fakt, że pomimo zapłaty środków skarżąca nie wycofała złożonego dnia 23.12.2011 r. wniosku o ponownego rozpatrzenie sprawy. Podkreślono ,że w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wskazała, że nie zgadza się z oceną materiału faktycznego sprawy, iż środki europejskie zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Pomimo przelania żądanej kwoty podtrzymywała swoje stanowisko wyrażone we wniosku domagając się wydania decyzji o umorzeniu postępowania z uwagi na brak przesłanek zwrotu kwoty dofinansowania. W ocenie skarżącej podczas realizacji zadania: przebudowa al. [...] wraz z budową wydzielonych pasów dla autobusów oraz przebudową infrastruktury technicznej nie było przypadku podwójnego finansowania. Wskazano, że w myśl art. 207 ust. 10 ustawy, decyzji o zwrocie dotacji, o której mowa wyżej, nie wydaje się, jeżeli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem. Decyzja wydana na podstawie art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych może być wydana o ile zachodzi udowodniony przypadek złego wykorzystania dotacji i beneficjent uznaje tę okoliczność wpłacając żądaną kwotę dofinansowania. Skoro jak sam organ wskazał w uzasadnieniu decyzji z dnia 26 stycznia 2012 r. wszystkie okoliczności sprawy nie zostały wyjaśnione a pominięcie dowodu w postaci zeznań świadków przy jednoczesnym braku uzasadnienia takiego działania stanowi naruszenie przepisów postępowania uzasadniające uchylenie decyzji to brak jest podstaw do wydania decyzji o zwrocie dofinansowania. Tym samym brak jest podstaw do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich w całości jeżeli sprawa istnienia konieczności zwrotu dotacji w ogóle nie została rozeznana. Przelanie kwoty dotacji na konto wskazane w wezwaniu może przecież stanowić efekt pomyłki. Z pewnością takie działanie beneficjenta nie może zwalniać organu z wnikliwego rozpatrzenia materiału sprawy i konieczności ustalenia prawdy obiektywnej. Z materiału faktycznego sprawy wynika, że beneficjent nie był obowiązany do zwrotu kwoty dotacji, gdyż została ona wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Decyzja o umorzeniu postępowania na podstawie art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych musi być poprzedzona ustaleniem, czy kwota dofinansowania w ogóle musi być zwracana. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zgodnie z przepisami uchylił swoją decyzję z dnia [...] nr [...] przyznając stronie skarżącej rację w kwestii naruszenia przez organ l instancji przepisów postępowania tj. art. 7, 77 i 80 K.p.a. Jednocześnie strona skarżąca w dniach 27 oraz 30 grudnia 2011 r. tj. w okresie pomiędzy wydaniem decyzji w pierwszej instancji oraz rozpoznaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dokonała zwrotu środków europejskich w wysokości określonej w wezwaniu do zapłaty z dnia 6 maja 2011 r. Gmina przekazując środki zgodnie z żądaniem IZ RPO uznała okoliczności wskazane w ww. wezwaniu. Po uiszczeniu całej kwoty została spełniona przesłanka negatywna wydania decyzji o zwrocie dofinansowania określona w art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych. Oznacza to, że organ po uchyleniu decyzji z dnia 1 grudnia 2011 r., nie mógł kontynuować postępowania administracyjnego i wydać jakiejkolwiek decyzji merytorycznej, ponieważ pojawiła się okoliczność skutkująca jego bezprzedmiotowością. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Zarazem w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, póz. 712 z późn. zm. - dalej zpr) przepisem art. 30 c ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 1 poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego zawierającego wniosek o dofinansowanie. Zarazem przepis art. 37 ustawy wyłączył stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielenia dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych. W świetle regulacji zawartych w przepisach art. 30 b ust. 4, 30 c ust. 1, ust.2 i ust.3 pkt 1 - 3, ust. 4 i 5 oraz art. 30 c zpr, nie budzi wątpliwości pogląd, że w zakresie sądowej kontroli zgodności z prawem oceny zgłoszonego projektu o dofinansowanie, ustawa o zasadach polityki rozwoju ma charakter ustawy szczególnej w rozumieniu art. 3 § 3 ustawy ppsa. Poczynienie tej uwagi wydaje się konieczne ze względu na ulokowanie w tym samym Rozdziale 5 - realizacja programów operacyjnych, omawianej ustawy, zawierającym szczególne regulacje co do kontroli sądowo administracyjnej oceny projektu, także powołanego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisu art. 26, który w ust. 1 pkt 15 do zadań instytucji zarządzającej zalicza: odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w ustawie o finansach publicznych. W świetle przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (DZ.U. Nr 157, poz. 1240 z późn.. zm. - dalej ustawa ufp) przepis art. 26 ust. 1 pkt 15 zpr ma charakter przepisu tylko kompetencyjnego. W szczególności materialnoprawną podstawę zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich stanowią przepisy art. 207 ust. 1 pkt 1-3 ustawy fp. Umocowanie natomiast instytucji zarządzającej (lub pośredniczącej - albo wdrażającej) do orzeczenia o zwrocie powyższych środków w formie decyzji zawiera przepis art. 207 ust. 9 i 11 ustawy. Ustawa o finansach publicznych w zakresie zasad gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej oraz z innych źródeł zagranicznych, określonych w jej dziale IV nie zawiera regulacji szczególnych w rozumieniu art. 3 § 3 ppsa. Przepis art. 60 ustawy o fp zalicza w pkt 6 do środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym - należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W myśl art. 6 ust.1 pkt 1 instytucja zarządzająca ma przymiot organu l instancji względem takich należności z tym, że zgodnie z ust. 4 od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez instytucję zarządzającą nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może się zwrócić do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast art. 67 tej ustawy stanowi, że do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych ustawą, stosuje się przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa, dotyczącego zobowiązań podatkowych. W świetle powyższych regulacji decyzja wydana na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych ma charakter decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu jurysdykcyjnym, do której wprost zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie natomiast do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozpatrując skargę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na tych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji, iż wniosek o jej uchylenie znajduje oparcie w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a, z powodu naruszenia przy jej wydaniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa z dnia 26 stycznia 2012r., uchylającej decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] 2011r., zobowiązującą Gminę Miasta do zwrotu dofinansowania ze środków europejskich i umarzającej w całości postępowanie przed organem pierwszej instancji, m.in. powołano przepisy art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 207 ust. 12 w zw. z art. 207 ust. 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( ufp). Przepisy art. 138 § 1 pkt 1 -3 k.p.a. określają rodzaje rozstrzygnięć jakie w formie decyzji może podjąć organ odwoławczy, kończąc postępowanie decyzją ostateczną. W myśl art. 138 § 1 organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję, albo 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję umarza postępowanie pierwszej instancji, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Podkreśla się w piśmiennictwie ( Por. np. Barbara Adamiak w Komentarzu do kodeksu postępowania administracyjnego B. Adamiak, J. Borkowski, Wyd. 3 C.H.Beck 2000 str. 537 i n), że rozstrzygnięcia przewidziane art. 138 § 1 pkr 1 i pkt 2 zd.I mają charakter merytoryczny, natomiast przewidziane art. 138 § 1 pkt 2 zd. II rozstrzygnięcie uchylające zaskarżoną decyzję i umarzające postępowanie pierwszej instancji, jest typową decyzją kasacyjną. Istota takiej decyzji polega na tym, iż organ nie rozstrzyga sprawy pod względem merytorycznym lecz umarza postępowanie w wypadkach gdy zachodzi przesłanka bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji. Organ odwoławczy nie ma jednak swobody w wyborze sposobu zakończenia postępowania odwoławczego w sposób przewidziany art. 138 § 1 pkt 2 in fine p.p.s.a w sytuacji, gdy postępowanie przed organem I instancji nie było bezprzedmiotowe. Za okoliczność faktyczną stanowiącą podstawę zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa, przyjęte zostało, dokonanie przez Skarżąca Gminę - jako Beneficjenta, wpłaty w dniach 27 i 30 grudnia 2011r. zwrotu środków europejskich na konto Ministerstwa Finansów w wysokości określonej w decyzji Zarządu Województwa z dnia [...] 2011r. Z powołaniem na przepis art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych przyjął Zarząd Województwa, iż w takiej sytuacji nie wydaje się decyzji, gdyż z uwagi na zwrot środków przez Beneficjenta nie ma prawnej możliwości wydania decyzji odnośnie zwrotu wpłaconego dofinansowania, a postępowanie ulega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Dokonana wykładnia narusza przepis art. 207 ust. 10 w związku z ust. 9. Przepisy art. 207 ustawy o finansach publicznych określają następstwo zdarzeń, które warunkują wydanie decyzji zobowiązującej beneficjenta do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich. Zgodnie z przepisem art. 207 ust. 1 ufp zwrotowi przez beneficjenta podlegają środki przeznaczone na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich gdy są; 1) wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystywane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Przepis art. 207 ust. 1 określa zatem materialnoprawne podstawy decyzji o zwrocie środków wraz z odsetkami. W myśl art. 207 ust. 8 w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem wzywa go do: 1) zwrotu środków lub 2) do wyrażenia zgody na pomniejszanie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od doręczenia wezwania. Przepis art. 207 ust. 9 stanowi natomiast, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawy z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków z uwzględnieniem ust. 2. Wzajemna relacja przepisów art. 207 ust. 1, 8 i 9 dowodzi, że stwierdzenie, iż zachodzi przewidziana art. 207 ust. 1 pkt 1 – 3 podstawa do żądania zwrotu środków, obliguje instytucję która podpisała umowę z beneficjentem do wezwania go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności w trybie ust. 8, a bezskuteczny upływ 14 dniowego ustawowego terminu, obliguje instytucję zarządzającą ( lub pośredniczącą) do wydania decyzji określającej kwotę przydającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków. W okolicznościach sprawy Zarząd Województwa przyjął ustalenie, że decyzja z dnia [...] 2011r. oparta na przepisie art. 207 ust. 9 wydana została po bezskutecznym upływie terminu liczonym od doręczenia Gminie wezwania o zwrot środków z odsetkami połączonego z informacją, że wobec przekazania płatności końcowej, Beneficjent może tylko zwrócić środki. Sam fakt nie dokonania w terminie 14 dni od doręczenia wezwania zwrotu środków, obligował Zarząd Województwa jako Instytucją Zarządzającą do wydania decyzji na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych. Wydanie decyzji w oparciu o ten przepis miało miejsce dnia [...] 2011r. Z mocy art. 207 ust. 9 ustawowy obowiązek wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków, powstaje z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu od doręczenia Beneficjentowi w trybie art. 207 ust. 8 wezwania o zwrot środków w formach przewidzianych tym przepisem. Zgodnie z brzmieniem art. 207 ust. 10, decyzji o której mowa w ust. 9 nie wydaje się, jeśli dokonano zwrotu środków przed jej wydaniem . Przepis ten określa zatem sytuację, kiedy mimo wezwania o zwrot środków i mimo upływu terminu 14 dni nie powstaje obowiązek wydania decyzji, o której mowa w ust. 9, a więc decyzji organu I instancji. Nie powstaje on, jeżeli wpłata nastąpiła przed wydaniem decyzji, tzn. przed jej podjęciem w formie prawem przepisanej. Regulacja powyższa implicite zakłada, że zwrot środków na wezwanie jest następstwem uznania okoliczności uzasadniających to wezwanie. Całkowicie inna jest natomiast sytuacja, kiedy zwrot środków następuje już po wydaniu decyzji opartej na przepisie art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 8 ufp, jak to miało miejsce w sprawie i to zwłaszcza w sytuacji gdy zwrot środków następuje po wniesionym w trybie art. 207 ust. 12 wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego skarżący mimo dokonanej wpłaty nie cofnął. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący kwestionował w ogóle powstanie obowiązku zwrotu środków, a wnioskował o umorzenie postępowania ( jako wszczętego z urzędu), prezentując pogląd o braku podstaw do żądania zwrotu. W świetle powyższego, przewidziane przepisem art. 207 ust. 10 ustawy o finansach publicznych zwolnienie instytucji zarządzającej lub pośredniczącej z obowiązkiem wydania decyzji, o której mowa w ust. 9, nie dotyczy sytuacji, gdy po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 9, Beneficjent złoży odwołanie ( lub wniosek o ponowne rozpatrzenie ) sprawy i dokona zwrotu środków. Złożenie odwołania lub jak w sprawie – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wobec wydania decyzji w pierwszej instancji przez instytucję zarządzającą – nie czyniło postępowania administracyjnego bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 kpa., gdyż Instytucja Zarządzająca zobowiązana była do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, skoro wniosku o ponowne jej rozpatrzenie nie cofnięto. Dokonanie w takiej sytuacji wpłaty środków nie ma doniosłości prawnej. Już z tej przyczyny skarga jest uzasadniona, a w następstwie błędnej wykładni przepisu art. 207 ust. 10, naruszono przepis art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 in fine kpa umarzając – bezpodstawnie - postępowanie przed organem pierwszej instancji. Należy podkreślić, że podjęte zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcie miało miejsce w sytuacji, gdy Instytucja Zarządzająca podzielała zarzuty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy co do naruszenia przepisów postępowania w zakresie zasad przeprowadzania postępowania dowodowego, a w szczególności przepisu art. 75 § 1 kpa, przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań wskazanych świadków. Przeprowadzenie dowodu mogło mieć istotne znaczenie dla wyniku postępowania. Ponownie rozpatrując sprawę w następstwie złożonego przez Beneficjenta – Gminę wniosku, winna Instytucja Zarządzająca wziąć pod uwagę następujące, wiążące z mocy art. 153 p.p.s.a., wskazania; - w podstawie prawnej decyzji Zarządu Województwa z [...] powołano m.in. przepis art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, w myśl którego zwrotowi podlegają środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184. Z kolei przepis art. 184 ust. 1 stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Oparcie zatem decyzji na przepisie art. 207 ust. 1 pkt 2 wymaga poczynienia stosownych ustaleń i zidentyfikowania aktu, oraz konkretnych regulacji procedury, które zostały naruszone. Tymczasem uzasadnienie decyzji z [...] 2011r. skupia się wyłącznie na ustaleniach mających wskazywać na nieprawidłowe wykorzystanie przyznanych środków. - ponownie rozpatrując sprawę Instytucja Zarządzająca również skupiła się na dowodach mających wskazywać na pokrycie z przyznanych środków wydatków, które winny obciążać inny podmiot, Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji zacytowano fragment informacji pokontrolnej wysłanej do Beneficjenta w dniu 26.05.2010r. dotyczący wad opisu przedmiotu zamówienia w programie funkcjonalno-użytkowym jednakże nie ustalono okoliczności faktycznych przez zidentyfikowanie czynności, które naruszyły określone akty w zakresie procedury objętej art. 184 ustawy o finansach publicznych - uzasadnienie decyzji organu I instancji nie identyfikuje datą i oznaczeniem pisma stanowiącego wezwanie Beneficjenta w trybie art. 207 ust. 8 ustawy do zwrotu środków oraz brak dokumentu, z którego wynika data doręczenia wezwania. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na wezwanie Beneficjenta pismem z dnia 6.05.2011r. lecz akta nie zawierają dowodu doręczenia tego pisma. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012r, poz. 270) orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku. Orzeczenie w przedmiocie zasądzenia od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej Gminy, kwoty 540 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, oparto na przepisach art. art. 200, 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z § 2 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm).