III SA/Kr 417/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i w sprawie ze skargi S. G. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki w czasie dowozu dziecka do szkoły postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem oraz dwoma synami. Określając majątek swój i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym uwidoczniła, że oprócz wynajmowanego w TBS-ie mieszkaniu o powierzchni 58,89 m2 nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego tworzy otrzymywany przez skarżącą zasiłek opiekuńczy w wysokości 530 zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 155 zł, zasiłki rodzinne w wysokości po 80 zł oraz przysługująca mężowi skarżącej do lutego 2014 r. renta inwalidzka w wysokości 550 zł. Uzasadniając swoje starania zaakcentowała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Wyjaśniła, że ponieważ jeden z synów otrzymuje zasiłek opiekuńczy więc skarżąca nie może podjąć żadnej pracy, maż jest niezdolny do pracy i z tego tytułu otrzymuje okresowo rentę, drugi z synów boryka się zaś z poważnymi problemami zdrowotnymi. Generalnie rodzina utrzymuje się z wykazanych zasiłków i brakuje jej środków na bieżące utrzymanie oraz podstawowe rzeczy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej rodziny a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Obrazuje, że rodzina skarżącej jest niezamożna. Tak bowiem należy postrzegać osoby utrzymujące się z niewielkich zasiłków oraz okresowej renty, w zasadzie bez majątku, z problemami zdrowotnymi. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakimi dysponuje czteroosobowe gospodarstwo domowe skarżącej wystarczają na skromną egzystencję. Mając to na uwadze można stwierdzić, że skarżącej nie będzie stać na opłacenie kosztów sądowych. Chociaż bowiem obiektywnie są to kwoty niewielkie to jednak relatywnie przekraczają obecne możliwości płatnicze strony. Skoro zaś skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny opłacić kosztów sądowych, to należało udzielić jej zgodnie z wnioskiem takiej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.