III SA/Kr 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Tadeusz Wołek (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 6 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej skargę oddala Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia [...] 2009r. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej szer. nad. K. S., rozpoznała: 1. Osłabienie funkcji intelektualnych - § 71 pkt 1 2. Cechy osobowości niedojrzałej emocjonalnie - § 68 pkt 1. Organ określił orzekanemu Kategorię N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej- Zał. 2 Grupa III. Stwierdzono też brak związku schorzenia ze służbą wojskową. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. W jednozdaniowym uzasadnieniu organ podniósł, że stwierdzone na podstawie przeprowadzonych badań rozpoznania powodują niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Skarżący odwołał się od powyższego orzeczenia. Podniósł, że głównym powodem negatywnego wyniku orzeczenia były niepomyślne dla skarżącego badania psychologiczne, że do badania przystąpił następnego dnia po ciężkiej pracy fizycznej i umysłowej. Prosił o wyrażenie zgody na powtórzenie badania w Poradni Psychologicznej. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 6 listopada 2009 r. nr [...], utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy. Jako podstawę prawną organ wskazał art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 31 ust. 1 oraz § 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia MON z 10.05.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżący nowej dokumentacji leczenia (nie znanej organowi I instancji) nie przedłożył. Organ I instancji skierował orzekanego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym), w wyniku której rozpoznał jak w zaskarżonym orzeczeniu (karta badań wystawiona przez TWKL dnia 17 września 2009 r.). W celu uzupełnienia materiału dowodowego niezbędnego w trybie odwoławczym do wydania orzeczenia oraz obiektywnej oceny stanu zdrowia w aspekcie zdolności do zawodowej służby wojskowej RWKL skierowała orzekanego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym) - karta badań wystawiona przez RWKL dnia 19 października 2009 r. Badania wykonane w trybie odwoławczym w SzK potwierdziły wyniki uzyskane w ramach TWKL. W związku z powyższym, po analizie całości dokumentacji orzeczniczo-medycznej, zespół orzeczniczy RWKL postanowił zaskarżone orzeczenie utrzymać w mocy, nie znajdując podstaw do jego uchylenia. K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na orzeczenie organu II instancji, domagając się jego uchylenia. Zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych, a przede wszystkim uchybienia o których stanowi art. 107 § 3 kpa. Skarżący podniósł, że zasadniczą służbę wojskową pełnił od 5 lutego 2008 r. w Jednostce Wojskowej [...]. W dniu 28 października 2008 r. został żołnierzem nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, i służbę tę będzie pełnił do dnia 28 października 2010 r. Dotychczasowe komisje lekarskie (Poborowa Komisja Lekarska, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska) uznały skarżącego za zdolnego do pełnienia służby wojskowej - kategoria zdrowia A. Z chwilą, gdy skarżący wystąpił z wnioskiem o powołanie go do zawodowej służby wojskowej, TWKL Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2009 r. w oparciu o opinię psychologiczną Pracowni Psychologicznej, w której enigmatycznie stwierdzono "istnienie przeciwwskazań do pełnienia zawodowej służby wojskowej", uznała go za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Zarówno opinia psychologiczna wydana przez Pracownię Psychologiczną, a przede wszystkim Orzeczenie nr [...] z dnia [...] 2009 r. TWKL, nie zawiera w swojej treści żadnych konkretów, o których obligatoryjnie stanowi art. 107 § 3 kpa, co stanowi uchybienie prawa. W wyniku złożonego odwołania skarżący został skierowany na badania psychologiczne do Pracowni Psychologicznej. Ta Pracownia po przeprowadzeniu odpowiednich badań - testów, Orzeczeniem nr [...] z dnia 15 października 2009 r. stwierdziła "brak przeciwwskazań psychologicznych do pełnienia zawodowej służby wojskowej". Jednocześnie Wojskowa Pracownia Psychologiczna zaświadczeniem z dnia 15 października 2009 r. uznała skarżącego za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. RWKL przeprowadzając dodatkowe badania, w tym również z niewiadomych przyczyn kwestionując wynik badań psychologicznych uzyskanych przez skarżącego w Wojskowej Pracowni Psychologicznej stwierdziła, że nie nadaje się do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Orzeczenie RWKL nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa. Nie ma w nim wskazanych faktów, które organ uznał za udowodnione, nie wymienia się dowodów, na których RWKL oparła swoje orzeczenie i uznała dowody za udowodnione, nie podano konkretnych dowodów, którym nie dano wiary i przyczyn z powodu których nie uznano tych dowodów za wiarygodne. Orzeczenie RWKL nie zawiera żadnej wzmianki przy pomocy której można by logicznie wyjaśnić, na jakiej podstawie skarżący był zdolny do pełnienia zasadniczej służby wojskowej jak również nadterminowej służby wojskowej, a dlaczego nagle w sytuacji wykonywania tych samych obowiązków służbowych jak dotychczas, ale już w warunkach zawodowej służby wojskowej uznano go za niezdolnego do pełnienia tej służby. Reasumując zaskarżone orzeczenie, jako uchybiające wymogom art. 107 § 3 kpa nie może wywoływać skutków materialno - prawnych i zdaniem skarżącego nie może się ostać. RWKL wniosła w odpowiedzi na skargę o jej oddalenie. Ponadto stwierdziła, że WKL orzekają o zdolności do zawodowej służby na podstawie rozporządzenia MON z 10.05.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Na podstawie przeprowadzonych badań oceniają o zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej, kierując się kryteriami ww. rozporządzenia. Dokonując oceny o zdolności kandydatów WKL muszą uwzględnić długoletnią służbę wojskową w trudnych, a niejednokrotnie ekstremalnych warunkach jak np. PKW Afganistan, Czad, Irak. Z tego względu WKL muszą mieć pewność, że kandydaci do zawodowej służby podołają zadaniom związanym z tą służbą. W przedmiotowej sprawie badania psychologiczno-psychiatryczne w TWKL wskazywały na osłabienie funkcji intelektualnych u skarżącego oraz istnienie cech osobowości nieprawidłowej, niedojrzałej emocjonalnie. Badania w trybie odwoławczym potwierdziły wyniki uzyskane w TWKL i wykazały istnienie cech osobowości niedojrzałej emocjonalnie oraz defekt intelektualny. Badanie psychologiczne w trybie odwoławczym przeprowadzono z wykorzystaniem testów psychologicznych w tym WAIS-R (PL) stanowiący modyfikację testu Wechslera, o którym mowa w przypisie szczegółowym do §71 p. 1 ww. rozporządzenia. Test wykazał sprawność intelektualną skarżącego poniżej normy przeciętnej, wskaźnik JJ = 89; N =>90 (tzw. niska norma). Według obowiązujących przepisów sprawność umysłową poniżej przeciętnej należy kwalifikować wg §71 p. 1 gdzie ustawodawca w grupie osób, w jakiej znajduje się skarżący (zał. Nr 2 gr. III) przewidział tylko kat. N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Badania w TWKL i RWKL wykazały także cechy osobowości nieprawidłowej, niedojrzałej emocjonalnie, które zgodnie z § 68 p. l również stanowią przeciwwskazanie do zawodowej służby wojskowej. Analizując dokumentację i szczegółowe badania psychologiczne wykonane w RWKL, organ zwrócił uwagę na równie istotne dysfunkcje psychomotoryczne skarżącego pod postacią osłabionej koordynacji wzrokowo-ruchowej i wolnego tempa wykonywania poleceń i rozumowania abstrakcyjno-uogólniającego, które mogłyby mieć kardynalne znaczenie dla zdrowia i życia skarżącego i innych żołnierzy w warunkach wojennych np. PKW Afganistan. W trakcie rozprawy Przewodniczący RWKL podniósł, że inny jest zakres badań żołnierzy powoływanych do zasadniczej służby wojskowej na okres 12 miesięcy, którą pełni skarżący a inny jest zakres badań kandydatów na żołnierzy zawodowych, których służba trwa 30 lat. Przepisy rozporządzenia jednoznacznie zobowiązują komisje lekarskie w takich badaniach do ich rozszerzenia o badania psychologiczno-psychiatryczne. Takie też badania zostały w sprawie przeprowadzone jednoznacznie potwierdzając rozpoznanie dokonane przez TWKL. Z przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę akt postępowania wynika, że organ I instancji skierował skarżącego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym), (karta badań wystawiona przez TWKL dnia 17 września 2009 r.). W wyniku tych badań stwierdzono cechy osobowości niedojrzałej emocjonalnie, funkcjonowanie intelektualne osłabione. Z kolei w skierowaniu na badania i konsultacje do Szpitala Klinicznego na etapie postępowania odwoławczego wskazano, że skarżący dysponuje: - orzeczeniem Wojskowej Pracowni Psychologicznej nr [...] z dnia 15 października 2009 r. w którym stwierdzono "brak przeciwwskazań psychologicznych do pełnienia zawodowej służby wojskowej". - zaświadczeniem Wojskowej Pracowni Psychologicznej z dnia 15 października 2009 r. w którym potwierdzono uznanie skarżącego za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. RWKL skierowała orzekanego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym), którym skarżący został poddany. Badania te wykazały istnienie cech osobowości niedojrzałej emocjonalnie oraz deficyt intelektualny. Badanie przeprowadzono z wykorzystaniem testów psychologicznych w tym WAIS-R (PL). Test wykazał sprawność intelektualną skarżącego poniżej normy przeciętnej, wskaźnik JJ = 89. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz.U. z 2008 r., nr 141, poz. 892 ze zm.), zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją. Osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej, wojskowy komendant uzupełnień kieruje do wojskowej pracowni psychologicznej w celu wydania orzeczenia psychologicznego w zakresie braku przeciwwskazań do pełnienia tej służby (art. 5a. ust.1). Wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz do pełnienia tej służby poza granicami państwa zawiera załącznik Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2004 r., nr 133, poz. 1422 z późn. zm.). W zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza na potrzeby ustalenia zdolności do służby wojskowej orzeczenia komisji lekarskich są decyzjami administracyjnymi, a orzekające komisje są w rozumieniu przepisów k.p.a. organami administracji publicznej. Zatem, w zakresie nieunormowanym przepisami szczególnymi, należy stosować przepisy k.p.a. W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, zasad wynikających z treści art. 107 §3 kpa. Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r., nr.98, poz. 1071 ze zm.) zwana dalej kpa, normuje postępowanie przed organami administracji publicznej, przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 §1 kpa). Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art.80 kpa). Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art.107 § 3 kpa). Zgodnie z treścią art. 138 § 1 kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka, co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji, albo umarza postępowanie odwoławcze. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (§2). Charakter rozstrzygnięć organu odwoławczego zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania odwoławczego. Jej istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonej decyzji. Wypływa stąd obowiązek traktowania postępowania odwoławczego jako powtórzenia rozstrzygania tej samej sprawy. Decyzja organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa, jak decyzja organu I instancji, a działanie organu odwoławczego jest działaniem, co do zasady, merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji jak i kontrolnym. Merytoryczny bądź merytoryczno-reformacyjny charakter mają w związku z tym również decyzje tego organu. Procesowym wyrazem merytorycznych i kontrolnych kompetencji organu II instancji jest treść jego rozstrzygnięcia w sprawie. Organ ten utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję bądź uchyla ją i sam rozstrzyga o istocie sprawy. Również jednak organ odwoławczy musi przestrzegać zasad określonych w art. 107 § 3 kpa. W ramach orzekania przez wojskową komisję lekarską ustala się kategorię zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej. W takim orzeczeniu należy, zatem uwzględnić całokształt okoliczności faktycznych, a więc uwzględnić wszystkie elementy stanu zdrowia badanego wpływające na jego zdolność do służby wojskowej. Wydawane na użytek postępowania w sprawie ustalenia zdolności do służby wojskowej orzeczenia lekarskie są w istocie opiniami w rozumieniu art. 84 § 1 kpa i jak każdy dowód winny być przez organ wszechstronnie ocenione. Na organie administracyjnym spoczywa, zatem obowiązek dokonania oceny opinii biegłego w granicach wskazanych w art. 80 kpa. Organ nie może, bowiem oprzeć rozstrzygnięcia na opinii lekarskiej lakonicznej, nie zawierającej przekonującego uzasadnienia, bądź sprzecznej z przepisami prawa. Jeżeli organ administracyjny przed wydaniem decyzji uzna, że materiał dowodowy jest niewystarczający do wydania decyzji, zobowiązany jest do uzupełnienia postępowania dowodowego albo poprzez wezwanie biegłych lekarzy, którzy przeprowadzali badania do uzupełnienia tych badań lub diagnozy, albo poprzez zlecenie ponownych badań i opinii, bądź też poprzez podjęcie innych czynności niezbędnych do uzupełnienia materiału dowodowego. Tymczasem, jak wynika ze zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, organ I instancji wydał decyzję, której w ogóle nie uzasadnił, bo za uzasadnienie nie można uznać zdania: stwierdzone na podstawie przeprowadzonych badań rozpoznania powodują niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Strona takiego postępowania ma prawo do poznania motywów, jakim kierował się organ, dowodów, na których się oparł, aby prawidłowo skorzystać ze środka zaskarżenia, jakim jest odwołanie, przy czym te zasady odnoszą się także do rozstrzygnięć organu odwoławczego. Dopiero w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wskazano, że organ I instancji skierował orzekanego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym), w wyniku której rozpoznał jak w zaskarżonym orzeczeniu (karta badań wystawiona przez TWKL dnia 17 września 2009 r.). Również, więc i to uzasadnienie nie spełnia wszystkich wymogów z art. 107 § 3 kpa. W uzasadnieniu tym wskazano również, że w celu uzupełnienia materiału dowodowego niezbędnego w trybie odwoławczym do wydania orzeczenia oraz obiektywnej oceny stanu zdrowia w aspekcie zdolności do zawodowej służby wojskowej RWKL skierowała orzekanego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym) - karta badań wystawiona przez RWKL dnia 19 października 2009 r. Badania wykonane w trybie odwoławczym w SzK potwierdziły wyniki uzyskane w ramach TWKL. Wprawdzie jak wskazano powyżej organ odwoławczy miał pełne prawo do uzupełnienia materiału dowodowego jednakże uzupełniającej opinii nie poddał ocenie zgodnie z treścią art. 84 § 1 kpa. Jak wynika, bowiem z treści skargi, dołączonych do niej dokumentów a w szczególności w: - orzeczeniu Wojskowej Pracowni Psychologicznej nr [...] z dnia 15 października 2009 r. stwierdzono "brak przeciwwskazań psychologicznych do pełnienia zawodowej służby wojskowej". - zaświadczeniu Wojskowej Pracowni Psychologicznej z dnia 15 października 2009 r. potwierdzono uznanie skarżącego za zdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Brak odniesienia się do treści tych dokumentów w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego nie jest istotnym naruszeniem przepisów postępowania, ponieważ jak wynika w treści wyników badań i konsultacji w SzK dokonanych na etapie postępowania odwoławczego, w skierowaniu na te badania wskazano, że skarżący dysponował powyższymi dokumentami. które dołączył do skargi. Jednakże wyniku tych badań w SzK były jednoznaczne w zakresie dokonanego rozpoznania potwierdzając w pełni dokonane przez organ I instancji rozpoznanie i wydane orzeczenie. Badanie psychologiczne w trybie odwoławczym przeprowadzono z wykorzystaniem testów psychologicznych w tym WAIS-R (PL) stanowiący modyfikację testu Wechslera, o którym mowa w przypisie szczegółowym do §71 p. 1 ww. rozporządzenia: iloraz inteligencji mierzony Skalą Inteligencji Wechslera dla Dorosłych poniżej 90. Test wykazał sprawność intelektualną skarżącego poniżej normy przeciętnej, wskaźnik JJ = 89. Według obowiązujących przepisów sprawność umysłową poniżej przeciętnej (niska norma) należy kwalifikować wg §71 p. 1 gdzie ustawodawca w grupie osób, w jakiej znajduje się skarżący (zał. Nr 2 gr. III) przewidział tylko kat. N - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Badania w TWKL i RWKL wykazały także cechy osobowości nieprawidłowej, niedojrzałej emocjonalnie, które zgodnie z § 68 p. 1 zobowiązują do określenia kat. N (zał. Nr 2 gr. III) - niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Nie ulega też wątpliwości, że z dniem 30 września 2009 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 sierpnia 2009 r. w sprawie badań psychologicznych osób zgłaszających chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej (Dz. U. z dnia 15 września 2009 r., nr 150, poz.1214) wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 5a ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Zgodnie z treścią § 3. 1. rozporządzenia: osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej, kieruje się na badania psychologiczne do wojskowej pracowni psychologicznej albo regionalnej wojskowej pracowni psychologicznej, właściwej ze względu na zasięg jej działania określony w przepisach o wojskowych pracowniach psychologicznych. Przedłożone przez skarżącego dokumenty: orzeczenie Wojskowej Pracowni Psychologicznej nr [...] z dnia 15 października 2009 r., zaświadczenie Wojskowej Pracowni Psychologicznej z dnia 15 października 2009 r. wydane zostały właśnie w trybie przepisów wskazanego powyżej rozporządzenia. Przepisy te wprowadzają obowiązek przeprowadzenia takich badań. Nie pozbawiają jednakże wojskowych komisji lekarskich wyższego stopnia do przeprowadzania dodatkowych badań i konsultacji specjalistycznych na potrzeby prowadzonych postępowań mających na celu orzeczenie o zdolności do zawodowej służby wojskowej, co miało miejsce w sprawie poddanej kontroli Sądu. Zgodnie, bowiem z treścią § 32 ust. 2 Ministra Obrony Narodowej z 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...): wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. RWKL w związku z wniesionym odwołaniem skierowała skarżącego do Szpitala Klinicznego do konsultacji psychiatrycznej (połączonej z badaniem psychologicznym), którym skarżący został poddany. Skierowanie to było, więc w pełni uprawnione a zakres konsultacji był szerszy aniżeli badanie psychologiczne. W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga, że dopiero w odpowiedzi na skargę RWKL zawarła te elementy, które winny znaleźć się w uzasadnieniu zaskarżonej jak i poprzedzającej ją decyzji. Wydane, zatem w przedmiotowej sprawie orzeczenia administracyjne były dotknięte wskazanymi wadami w odniesieniu do ich uzasadnienia. Powyższe uchybienia proceduralne nie mogły mieć jednak istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ zostały oparte na prawidłowo sporządzonych opiniach wykazujących jednoznacznie przyjęte przez organy obu instancji rozpoznanie, prawidłowo zaliczone do poszczególnych jednostek wykazu chorób i ułomności. To z kolei stanowiło podstawę do prawidłowo określonej niezdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej. W rozpatrywanej sprawie brak jest wystarczających podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Wskazane uchybienia w istocie nie miały wpływu na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.