III SA/Kr 42/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata Ł. K. na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2012 r. w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata Ł. K. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych, 40/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 41.40 zł (czterdzieści jeden złotych, 40/100) podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 30 września 2011 r. na pełnomocnika skarżącego wyznaczony został adw. Ł. K. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r. Referendarz sądowy przyznał adw. Ł. K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł podatku od towarów i usług za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sprzeciw od powyższego postanowienia wniósł adw. Ł. K. zarzucając naruszenie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, poprzez zastosowanie błędnej stawki wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c kwota stawki minimalnej wynosi 240 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach(§ 2 pkt 3 cytowanego rozporządzenia). Z akt sprawy wynika, że adwokat Ł. K. został pełnomocnikiem S. K. po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji. Pełnomocnik z urzędu skarżącego sporządził skargę kasacyjną oraz popierał ją przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skoro zaś ten adwokat nie reprezentował strony w postępowaniu przed Sądem I instancji, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to tym samym "...nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji...", a co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania wyższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia. W tym stanie rzeczy należne pełnomocnikowi wynagrodzenie wynosić powinno 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia, czyli kwotę 221,40 zł i być podwyższone o kwotę 41,40 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług - w związku z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 18 ust. 1 pkt 2 a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zm.) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.).