III SA/Kr 420/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. S. na działanie Urzędu Gminy Miasta postanawia: odrzucić skargę. W ostatecznie sprecyzowanej skardze A. S. podał, iż jej przedmiotem czyni działania urzędu, które jego zdaniem pozbawiły go drogi dojazdowej do jego nieruchomości. W obszernych wywodach przedstawił okoliczności, które doprowadziły do tego a także spowodowały konieczność wystąpienia do sądu cywilnego o ustanowienie drogi koniecznej, co wiąże się z dla niego z kosztami. Przedstawiając skargę wraz z aktami sprawy Gmina Miasta wniosła w sporządzonej odpowiedzi o jej odrzucenie argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazała, że obecnie z inicjatywy zainteresowanych w Sądzie Rejonowym prowadzone jest do sygn. akt. [...] postępowanie z wniosku A. S. i innych zmierzające do prawnego uregulowania drogi dojścia i dojazdu do własnych działek poprzez ustanowienie drogi koniecznej. Niezależnie od tego gmina podniosła, że skarga obarczona jest brakami formalnymi gdyż nie zawiera wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności ani oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności dotyczy. Wymogów tych spełnić zresztą nie mogła gdyż nie wydano żadnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności o charakterze administracyjnym, który byłby przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej "ppsa" Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 ust. 1 ppsa sądy administracyjne sprawuję kontrolę działalności administracji publicznej która w myśl art. 3 § 2 ppsa obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Oznacza to, że Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. Kwestionowane przez skarżącego działania urzędu gminy w świetle powołanego przepisu nie mają charakteru decyzji administracyjnej, ani charakteru innych aktów lub czynności określonych przepisem art. 3 § 2 pkt. 1-8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Z tego względu sprawa ze skargi na działanie urzędu nie należy do właściwości sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu z tej przyczyny. Orzeczenie oparto na przepisach art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.