III SA/Kr 423/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2008 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] [...], na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn.zm.) po rozpoznaniu odwołania J. W. od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta nr: [...] z dnia [...], w sprawie odmowy wypłaty stypendiów przyznawanych w ramach programu stypendialnego dla studentów realizowanego w latach 2005/2006 oraz 2006/2007, umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia. Zastępca Prezydenta Miasta pismem nr [...] z dnia [...] poinformował J. W., iż realizacja jego wniosku z dnia 22 października 2007 r. w sprawie wypłaty stypendiów przyznawanych w ramach programu stypendialnego dla studentów realizowanego w roku akademickim 2005/2006 oraz 2006/2007 jest niemożliwa. W uzasadnieniu organ wskazał, iż J. W. złożył wnioski o przyznanie stypendium w związku z programem stypendialnym dla studentów na rok akademicki 2005/2006 i 2006/2007 realizowanym w ramach wdrażania Zintegrowanego Programu Rozwoju Regionalnego – Priorytetu II, działania 2.2 "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne". Oba wnioski zawierały braki formalne, których J. W. nie uzupełnił. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. J. W. został poinformowany o nie objęciu go programem stypendialnym na rok 2006/2007, a wcześniejszym z dnia [...] grudnia 2005 r. o nieobjęciu programem na rok akademicki 2005/2006. Przyczynę odmowy objęcia programem stypendialnym stanowiło niespełnienie warunków formalnych wniosków ustalonych Regulaminem określającym zasady, warunki i tryb udzielenia stypendiów w ramach programu. Wskazano, że J. W. złożył skargi na uchwały Rady Miasta z dnia [...], Nr [...] w sprawie zasad przyznawania stypendiów w ramach projektu "program stypendialny dla studentów na rok akademicki 2005/2006" dla studentów zamieszkałych na terenie Gminy Miejskiej oraz z dnia [...] nr [...] w sprawie zasad przyznawania stypendiów w ramach projektu "program stypendialny dla studentów na rok akademicki 2006/2007 dla studentów zamieszkałych na terenie Gminy Miejskiej", które regulowały postępowanie w sprawie przyznawania Stypendiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność w/w uchwał a stanowisko to podzielił Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że brak jest podstawy prawnej dla uchwał regulujących zasady przyznawania stypendiów przez jednostki samorządu terytorialnego. Organ pierwszo-instancyjny podkreślił także, iż Sądy obu instancji nie odniosły się do kwestionowanych przez J. W. zapisów Regulaminów. W związku z tym rozstrzygnięcia te nie mają wpływu na zmianę stanowiska organu wyrażonego w dniach [...] grudnia 2005 r. i [...] grudnia 2006 r., a rozstrzygnięcia sądów administracyjnych nie stwarzają możliwości ponownej weryfikacji wniosków. Odwołanie od zawartej w piśmie z dnia [...] decyzji Prezydenta Miasta, wniósł J. W. opisując stan sprawy. Zarzucił, że sprawa została rozstrzygnięta pismem, podczas gdy zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2006 r. sygn. akt SA/01/119/06 sprawa w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium powinna być rozstrzygnięta decyzją. Wniósł o przyznanie stypendium za lata 2005/2006 oraz 2006/2007 bowiem spełnia kryteria wskazane w aktach prawa. Jednocześnie wniósł o wznowienie postępowania w "niniejszej sprawie". Skarżący stwierdził także, iż organ powinien rozpatrując jego sprawę oprzeć się na uchwałach Zarządu Województwa nr [...] i nr [...] oraz na umowach zawartych z Prezydentem Miasta. Podniósł także, iż w sprawie związanej z rozdysponowaniem środków unijnych powinna być wydana decyzja administracyjna. Rozpatrując powyższe odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że pismo z dnia [...], zaskarżone przez J. W. potraktowało jako decyzję organu I instancji, uznając, że zawiera ono co prawda nie wszystkie, wymienione w art. 107 kpa składniki jakie decyzja powinna zawierać, niemniej jednak zawiera składniki podstawowe, a w szczególności: oznaczenie organu administracyjnego, datę wydania, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. SKO stanęło na stanowisku, że zasadnym jest umorzenie postępowania nawiązując do treści art. 105 § 1 kpa zgodnie, z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Kolegium Odwoławcze podniosło, iż prawomocnymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzono nieważność Uchwał Rady Miasta w przedmiocie ustalania zasad przyznawania stypendiów, a więc brak przepisów prawa materialnego, które stanowiły by podstawę rozstrzygnięcia. J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję, w której zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 35 i art. 36 kpa, oraz naruszenie Ustawy o Narodowym Planie Rozwoju na lata 2004-2007 (Dz.U. Nr 200, poz. 2051). Przytoczył ponownie argumenty zawarte w odwołaniu oraz swoje stanowisko, iż sprawa ta powinna być rozstrzygnięta w oparciu o Kodeks Postępowania Administracyjnego. Wskazał także, iż wniósł "o wznowienie postępowania" w sprawie o przyznanie stypendium na roku akademickim 2005/2006 i 2006/2007 albowiem spełniał wszystkie wymagane kryteria. Stwierdził także, iż nierozpoznanie jego wniosku narusza jego interes prawny. Skarżący podniósł, że uchwałami Nr [...] z dnia [...] i Nr [...] z dnia [...] Zarząd Województwa przyjął Ramowy Plan Realizacji działania, odpowiednio na rok 2005 i 2006 dla działania 2.2. "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne". Wskazując na przepisy art. 21 ust. 3 i 11 ust. 7 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju skarżący podkreślił, że powiaty oraz zrównane z nimi miasta na prawach powiatu są beneficjentami środków z tzw. Funduszu Spójności, a prawa i obowiązki beneficjenta określa umowa o dofinansowaniu projektu. Podkreślono, że w dacie prowadzenia postępowania w sprawie przyznania stypendium w roku 2005 i 2006, obowiązywało wydane na podstawie ustawy o Narodowym Planie Gospodarczym Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 25 sierpnia 2004 r. w sprawie przyjęcia Uzupełnienia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz.U. Nr 200, poz. 2051). Z rozdziału IV priorytetu 2 załącznika do rozporządzenia w odniesieniu do działania 2.2. polegającego na wyrównywaniu szans edukacyjnych przez programy stypendialne wynika, że beneficjenci zostali zobowiązani do przygotowania regulaminu przyznawania stypendiów, rekrutacji stypendystów, wypłaty stypendiów i refundacji kosztów. Zaś Rozporządzenie Min. Gosp. Pracy i Płacy z 1.07.2004 r. w sprawie przyjęcia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz.U. Nr 166, poz. 1745) w rozdziale 8 p.pkt 8.2.7.2 nałożyło na beneficjenta obowiązek realizacji projektu i umów o przyznanie dofinansowania. Zdaniem skarżącego, wobec zawarcia umów przez Prezydenta M. o dofinansowaniu projektu i jego realizacji, uchylenie Wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwał Rady Miasta w sprawie ustalania zasad przyznawania stypendiów, jako wydanych bez podstawy prawnej nie zwalnia beneficjenta – Prezydenta Miasta od realizacji zadania w trybie przepisów kpa. W ocenie skarżącego spełniał wskazane w prawie obowiązującym – "działanie 2.2. pkt II str. 104 Dziennika Ustaw z 2004 Nr 200, poz. 2051" kryteria w postaci pozostawania w trudnej sytuacji materialnej, stałego zameldowania na terenie powiatu i studiowania w systemie dziennym w uczelni niepaństwowej – uprawniające do przyznania stypendium za lata akademickie 2005/2006 i 2006/2007. Z tych względów wnosił o "wznowienie postępowania w sprawie przyznania tych stypendiów", gdyż prowadzone postępowania dotknięte były wadą bezprawności. W odpowiedzi na skargę SKO po raz kolejny opisało stan sprawy oraz podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 kpa wyjaśnił, iż sprawa ma skomplikowany charakter a nie było celowe skierowanie do strony zawiadomienia o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy. Wydawanie dodatkowego powiadomienia o nowym terminie załatwienia sprawy wiązałoby się niezależnie od dodatkowych kosztów postępowania w postaci opłacania poleconych przesyłek pocztowych, z koniecznością oczekiwania na zwrotne poświadczenie odbioru tego powiadomienia i dopiero wówczas możliwe byłoby wydanie rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) - przedmiotem kognicji Sądu administracyjnego, jest kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa ppsa – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach, a wywołana skargą, kontrola zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] umarzającej postępowanie w sprawie prowadzi do konstatacji, iż skarga nie jest uzasadniona. Stosownie bowiem do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ppsa podstawę uchylenia decyzji w całości lub w części stanowi stwierdzenie przez Sąd: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływy na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, c) inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższej regulacji wynika zatem, że nie każde stwierdzone przez sąd naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania stanowi podstawę uchylenia decyzji w uwzględnieniu skargi. Tylko naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem na treść rozstrzygnięcia kończącego sprawę, może stanowić podstawę uchylenia decyzji. Takich przesłanek uwzględnienia skargi nie dopatrzył się Sąd w badanej sprawie, a dostrzeżone uchybienie przepisom kpa (o czym niżej) nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Wyjść należy od przypomnienia, że potraktowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako decyzja organu I instancji, pismo Prezydenta Miasta z dnia [...], podpisane przez wykonującego kompetencję tego organu Zastępcę Prezydenta Miasta, stanowiło załatwienie wniosku skarżącego z dnia 22 października 2007 r. (k. 2 akt). Wnioskiem tym, wskazując na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.06.2007 i 19.10.2007 r., skarżący domagał się wypłaty stypendiów za rok 2005/2006 i 2006/2007. Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło zaskarżoną decyzję na stanowisku, że brak jest przepisu prawa materialnego, w oparciu o który można rozstrzygnąć w przedmiocie wniosku o wypłatę stypendium, co postępowanie w tej sprawie czyni bezprzedmiotowym. Stanowisko to Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela. Skarżący powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2007 i 19 października 2007 r., upatruje podstawy do żądania wypłaty w uchwałach Zarządu Województwa Nr [...] i [...] w sprawie przyjęcia Ramowego Planu Realizacji Działania odpowiednio na rok 2005 i 2006 dla działania 2.2. "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne" w ramach priorytetu II Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego. Z wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroków z dnia 29 czerwca 2007 (sygn. I OSK 540/07) i z dnia 19 października 2007 (sygn. I OSK 1288/07), wynika, iż oddalono nimi skargi kasacyjne Prezydenta Miasta od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, odpowiednio z dnia 29 grudnia 2006 r. (sygn. III SA/Kr 255/06) i z dnia 25 kwietnia 2007 r. (sygn. III SA/Kr 118/07). Wyrokami tymi, rozpatrując skargi obecnego skarżącego J. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność uchwał Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] i z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasad przyznawania stypendiów na lata akademickie odpowiednio 2005/2006 i 2006/2007. Integralną część tych uchwał, zgodnie z ich § 2 stanowił regulamin określający zasady, warunki i tryb udzielania stypendiów w ramach projektu "program stypendialny dla studentów na rok akademicki 2005/2006 (2006/2007) dla studentów zamieszkałych na terenie Gminy Miejskiej, w brzmieniu stanowiącym załącznik do uchwał". Regulamin ten określał zarówno kryteria podmiotowo-przedmiotowe jak i tryb składania i rozpatrywania podań. Z datą wydania zatem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroków w następstwie wniesionych przez Prezydenta Miasta skarg kasacyjnych i oddalających te skargi kasacyjne, uprawomocniły się wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Z dniem 29 czerwca 2007 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego uchwała Rady Miasta z dnia [...], a z dniem [...] uchwała Rady Miasta z dnia [...]. Z tą samą datą wyeliminowane zostały ze stanu prawnego – Regulaminy określające zasady, warunki i tryb udzielania stypendiów stanowiące w formie załączników integralną część uchwał Rady Miasta, których nieważność stwierdzono. Całkowicie błędne było zatem stanowisko zawarte w piśmie Prezydenta Miasta z dnia [...], z którego zdaje się wynikać pogląd, iż regulaminy te nadal obowiązują, gdyż "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, jak również Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując skargi (obecnego skarżącego na Uchwały Rady Gminy), nie odniosły się do kwestionowanych zapisów Regulaminów". Wyrokami stwierdzono nieważność całych uchwał, co skutkuje, iż w całości utraciły one przymiot prawa miejscowego. Przepisy art. 35 i 36 kpa, których naruszenie zarzuca skarżący regulują terminy załatwienia spraw oraz sposób postępowania organów, gdy sprawa nie może być załatwiona w terminie ustawowym. Niedochowanie przez organ tych terminów może być co najwyżej podstawą do zarzucenia organowi bezczynności w załatwieniu sprawy, nigdy jednak nie stanowią one podstawy merytorycznego załatwienia określonej sprawy, gdyż podstawę taką stanowić może wyłącznie przepis prawa materialnego. Stąd też, w sprawie w której przedmiotem jest odmowa przyznania określonego świadczenia, kwestia ewentualnego wydania przez organ II instancji decyzji po upływie terminu do załatwienia sprawy nie ma doniosłości prawnej dla oceny merytorycznej zasadności skargi. Całkowicie nieuzasadniony jest zarzut naruszenia zaskarżonymi decyzjami przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. Nr 116, poz. 1206 z późn.zm.) a w szczególności jej przepisów 21 ust. 3 i 11 ust. 7. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, określając sposób przygotowania i realizacji Narodowego Planu Rozwoju na lata 2004-2006, ustawa określała m.in. zasady koordynacji i współdziałania organów administracji rządowej, organów administracji samorządowej i partnerów społecznych i gospodarczych. W celu realizacji Narodowego Planu Rozwoju tworzy się określone art. 8 ust. 1 pkt 1-3 sektorowe, regionalne i inne programy operacyjne współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych, oraz tzw. pkt 4 – strategię wykorzystania Funduszu Spójności, również współfinansowaną ze środków wspólnotowych. Przepis art. 2 ustawy zawiera ustawowe definicje użytych w niej terminów. Zgodnie z pkt 1 tego przepisu beneficjentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, korzystająca z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych, na podstawie umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7. Projektem zaś zgodnie z art. 2 pkt 9 jest przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem umowy o dofinansowanie projektu między beneficjentem, a instytucją zarządzającą, wdrażającą albo działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucją pośredniczącą, albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7 lub współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności. W myśl natomiast przepisu art. 11 ust. 7 tej ustawy, w przypadku kiedy instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca jest jednocześnie beneficjentem, podstawą dofinansowania projektu jest decyzja podjęta odpowiednio przez właściwego ministra, jeżeli pełni funkcję instytucji samorządowej albo instytucji pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję pośredniczącą. Wzajemna relacja przepisów art. 2 pkt 1 i 9 oraz art. 8 ust. 1, 21 ust. 3 i 11 ust. 7 prowadzi do wniosku, iż beneficjentem w rozumieniu ustawy jest podmiot, którego projekt zostaje dofinansowany w ramach danego programu operacyjnego (art. 8 ust. 1 pkt 1-3 w zw. z art. 21 ust. 1). Natomiast umowa lub decyzja są tylko prawną formą tego dofinansowania. W odniesieniu natomiast do projektów współfinansowanych ze środków pochodzących z Funduszu Spójności, należy stwierdzić, że wydane Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 lipca 2004 r. w sprawie przyjęcia strategii wykorzystania Funduszu Spójności na lata 2004-2006 (Dz.U. Nr 176, poz. 1827) obejmowało tylko strategię Rozwoju Transportu oraz strategię Ochrony Środowiska w świetle Priorytetów Polityki Spójności i określało krąg beneficjentów tych programów. Wbrew zatem stanowisku skargi, żaden z przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju nie czynił skarżącego beneficjentem publicznych środków wspólnotowych w rozumieniu tej ustawy, a forma decyzji była przewidziana jako jedna z podstaw dofinansowania projektów, a więc przedsięwzięć realizowanych między dofinansowywanym beneficjentem, a instytucją zarządzającą, instytucją wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej. Nie istnieje zatem w powołanej ustawie przepis prawa materialnego, z którego wynikało by uprawnienie skarżącego do domagania się od Prezydenta Miasta przyznania skarżącemu stypendium. Przepis art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, że właściwy minister albo zarząd województwa, dla programów o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, przygotują, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, uzupełnienie programu uszczegóławiające system realizacji programu. W przepisie art. 11 ust. 2 zawarto wyliczenie taksatywnie kwestii, które winno zawierać uzupełnienie dla programów z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy, a więc dla programów operacyjnych sektorowych i regionalnych. W szczególności zgodnie z art.. 11 ust. 2 pkt 6 przedmiotem uzupełnienia są szczegółowe zasady udzielenia dofinansowania i jego maksymalna wysokość w ramach działań. W myśl art. 11 ust. 5 uzupełnienie programu jest przyjmowane w drodze rozporządzenia właściwego ministra lub w drodze uchwały zarządu województwa. Na podstawie uzupełnienia programu (w formie rozporządzenia właściwego ministra albo w drodze uchwały zarządu województwa) – zgodnie z art. 11 ust. 6 – dokonuje się wyboru projektów i zawiera z beneficjentami umowy o dofinansowanie projektów przez instytucje wskazane w dalszej części tego przepisu. Skarżący swego uprawnienia do żądania przyznania stypendium upatruje we wniosku także wprost w uchwałach Zarządu Województwa Nr [...] z dnia [...] i Nr [...] z dnia [...] w sprawie przyjęcia Ramowego Planu Realizacji Działania – odpowiednio na rok 2005 i 2006 – dla działania 2.2. "wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne" w ramach priorytetu II Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego. Uchwały te powoływane były w uchwałach Rady Miasta z dnia [...] i [...], których nieważność stwierdzono wyżej wskazanymi wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W świetle postanowień tych uchwał Zarządu Województwa przyjęty Ramowy Plan Realizacji Działania, stanowić miał podstawę do ogłoszenia naboru projektów stypendialnych na lata akademickie 2005/2006 i 2006/2007 w ramach priorytetu II Wyrównywanie zasobów ludzkich w regionach. Uchwały Zarządu Województwa nawiązywały z kolei, do Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie przyjęcia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz.U. Nr 166, poz. 1745), - dalej ZPORR, a w szczególności do podrozdziału 8.2.7.2. dotyczącego określenia w projektach tzw. beneficjentów końcowych jako stron umów o przyznanie dofinansowania na realizację projektu oraz instytucji wdrażających. Podrozdział ten zawarty jest w Dziale VIII ZPORR, Rozdziału 8.2 – kompetencje instytucji zaangażowanych w zarządzanie ZPORR. Natomiast Rozdział 6.2. w Dziale VI zawiera informacje na temat priorytetu 2 – wzmocnienie zasobów ludzkich w regionach, a w tym działanie 2.2. – wyrównywanie szans edukacyjnych przez programy stypendialne, w tym przez stypendia dla studentów uczelni wyższych, wskazując jako "grupę docelową studentów pochodzących z obszarów zmarginalizowanych, w tym w szczególności z obszarów wiejskich i restrukturyzacji przemysłów, którzy z przyczyn finansowych mają trudności w dostępie do edukacji na poziomie wyższym". W działaniu tym jako instytucję wdrażającą wskazano samorząd województwa. Przyjęte w uchwałach zarządu Województwa Nr [...] z dnia [...] i Nr [...] z dnia [...] Ramowe Plany Realizacji Działania 2.2. "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne" zawarte w załącznikach do tych uchwał, określały m.in. tryb (konkursowy) zgłaszania projektów wspierania rozwoju edukacyjnego studentów, a także wskazywały kryteria, które winny zawierać projekty określając m.in. krąg studentów uprawnionych do korzystania ze stypendium wspierania rozwoju edukacyjnego. Uchwały wymieniały w szczególności m.in. takie okoliczności jak wiek, nieposiadanie wyższego wykształcenia, niepowtarzanie roku z przyczyn innych niż zdrowotne, nie uzyskanie świadczeń stypendialnych o charakterze socjalnym, czy sytuację materialną. Wskazywały też uchwały, że projektodawcy programów winni też określić regulaminy przyznawania świadczeń. Zgodnie z przepisem art. 15 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn.zm.) organami samorządu województwa są sejmiki województwa (pkt 1) i zarząd województwa (pkt 2). W myśl art. 9 tej ustawy samorząd województwa na podstawie upoważnień ustawowych stanowi akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze województwa. Jednakże w myśl przepisu art. 89 ust. 1 tej ustawy tylko sejmik województwa, a nie zarząd województwa ma kompetencję do stanowienia na podstawie ustawy oraz upoważnień udzielonych w innych ustawach i w ich granicach, aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze województwa lub jego części. Zarząd Województwa w świetle ustawy nie ma żadnych kompetencji prawotwórczych (Por. Andrzej Szewc komentarz do ustawy o samorządzie województwa, Wyd. ABC, 2008, do art. 89). Z tych przyczyn mimo, iż powołane uchwały zarządu Województwa wskazują na pewne kryteria, które winny być uwzględniane w przedstawianych przez beneficjentów do przyjęcia w drodze konkursu projektach stypendialnych dla studentów w ramach działania wyrównywanie szans edukacyjnych, uchwały te nie mają przymiotu prawa miejscowego, a więc nie mogą tworzyć materialnoprawnej podstawy do domagania się od Prezydenta Miasta jako organu Gminy przyznania stypendium z tytułu wyrównywania szans. Zgodnie z przepisem art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oddalenie zatem skarg kasacyjnych Prezydenta Miasta wyrokami z dnia 29.06.2007 r. (sygn. I OSK 540/07) i z dnia 19.10.2007 r. (sygn. I OSK 1288/07) Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 grudnia 2006 r. (sygn. III SA/Kr 255/06) i z dnia 25 kwietnia 2007 r. (sygn. III SA/Kr 118/07) spowodowało, że zarówno Sąd w niniejszej sprawie jak i organy państwowe związane są skutkami tego wyroku. Prawomocne stwierdzenie nieważności uchwał Rady Miasta z dnia [...] i z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zasad przyznawania stypendiów dla studentów oznacza zatem, iż nie istnieje akt prawa miejscowego regulujący przesłanki przyznania przez Prezydenta Miasta stypendium studentowi a zarazem regulujący tryb rozpoznawania wniosków o przyznanie tego świadczenia. W uzasadnieniu tych wyroków Naczelny Sąd Administracyjny wskazując na przepis art. 11 ust. 5 powołanej już ustawy o Narodowym Planie Gospodarczym wywiódł z jakiej przyczyny (subdelegacja kompetencji prawotwórczych) wydane w oparciu o ten przepis Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 25 sierpnia 2004 r. w sprawie przyjęcia Uzupełnienia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz.U. Nr 200, poz. 2051 z późn.zm.) ani też wcześniejsze z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie przyjęcia Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (Dz.U. Nr 166, poz. 1745) nie mogły stanowić podstawy nałożenia na powiat (Radę Miasta stanowiącego powiat) obowiązku uchwalania regulaminu przyznawania stypendiów. W dacie złożenia wniosku o wypłatę stypendiów z dnia 22 października 2007 r. nie istniał zatem przepis prawa materialnego w oparciu, o który skarżący mógłby żądać od organu gminy przyznania mu stypendium, nie istniał też akt regulujący tryb zgłaszania i rozpoznawania wniosków o takie świadczenia. Brak w prawie materialnym podstawy do żądania stypendium powoduje, iż nie mógł powstać stosunek administracyjno prawny w ogóle, a więc nie istniała podstawa do wydania w sprawie merytorycznej decyzji. Prawidłowe rozstrzygnięcie Kolegium Odwoławczego winno zatem być oparte na przepisie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i uchylając decyzję odmawiającą przyznania stypendium – pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] – winno umarzać postępowanie pierwszej instancji w związku z art. 105 § 1 kpa. Powyższe uchybienie nie ma jednak istotnego wpływu na wynik sprawy. Jeśli natomiast skarżący J. W. swój wniosek z dnia 22 października 2007 r. o wypłatę stypendiów, traktuje zarazem jako żądanie wznowienia "postępowania" (na podstawie art. 145 § 1 pkt 7 i 8 kpa) zakończonego pismami – decyzjami z dnia [...] grudnia 2005 r. i [...] grudnia 2006 r., którymi odmówiono wypłaty stypendium za lata akademickie 2005/2006 i 2006/2007 co wyartykułował dopiero w odwołaniu z dnia 23 listopada 2007 r. od pisma – decyzji z [...], to w tym aspekcie wniosek nie został rozpoznany w postępowaniu administracyjnym. Należy tylko zasygnalizować, że zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 kpa jest w zasadzie organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. W myśl § 2 jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2 kpa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.