III SA/Kr 426/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant st. ref. Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2015 r. sprawy ze skarg K. Ś. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2015 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania skargi oddala. I. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 61, art. 61a, art. 123, art. 124, art. 125, art. 126, art. 141 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku K. Ś. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego na grudzień 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 16 grudnia 2014 r. K. Ś. złożył odwołanie od decyzji z [...] 2014 r. nr [...] w sprawie przyznania od 1 grudnia 2014 r. zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł. Jednocześnie mając na uwadze treść art. 61 a § 1 K.p.a. oraz fakt, że w sprawie toczy się postępowanie odwoławcze organ orzekł o odmowie wszczęcia postępowania. II. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 61, art. 61a, art. 123, art. 124, art. 125, art. 126, art. 141 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku K. Ś. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego na grudzień 2014 r. na jeden ciepły posiłek dziennie. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] K. Ś. zostało przyznane świadczenie celowe w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności i przygotowanie jednego posiłku dziennie za miesiąc grudzień 2014 r. w kwocie 120 zł. Jednocześnie mając na uwadze treść art. 61 a § 1 K.p.a. oraz fakt, że w sprawie toczy się postępowanie odwoławcze w tej sprawie, organ orzekł o odmowie wszczęcia postępowania. K. Ś. złożył zażalenia na powyższe postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 5 lutego 2015 r.: 1/ nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...]; 2/ nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...]. SKO podało, że zgodnie z treścią art. 61 § 1 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl art. 61 a K.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Organ odwoławczy stwierdził, że art. 61 § 1 K.p.a. zezwala na wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki: żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą strona lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn. Przez "inne uzasadnione przyczyny", o których mowa w art. 61 a § 1 K.p.a. należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. Organ I instancji ustalił, że w sprawie dotyczącej przyznania zasiłku okresowego zapadło już rozstrzygnięcie MOPS z dnia [...] 2014 r. nr [...] przyznające zasiłek okresowy w wysokości 206,50 zł za okres od 1 grudnia 2014 r. do 31 lipca 2015 r., natomiast w obecnie chwili SKO prowadzi postępowanie odwoławcze w tej sprawie pod sygn. akt. [...]. Dlatego też w administracyjnym toku instancji nie jest możliwe ponowne zajmowanie się tą sprawą. Również w sprawie dotyczącej przyznania zasiłku celowego na jeden posiłek dziennie na grudzień 2014 r. zapadło już rozstrzygnięcie MOPS w dniu 23 września 2014 r. nr [...] przyznające zasiłek celowy w kwocie 120 zł. Decyzja ta została zakwestionowana przez K. Ś. w wyniku czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zatem w sprawie objętej ponownym wnioskiem zapadło już ostateczne rozstrzygniecie. K. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na powyższe postanowienia i wyraził niezadowolenie z postępowania prowadzonego przez organy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargi wniosło o ich oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień. Na rozprawie w dniu 14 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) połączył sprawę o sygn. akt III SA/Kr 426/15 ze sprawą o sygn. akt III SA/Kr 427/15 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą III SA/Kr 426/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania, lecz rozstrzyga o legalności decyzji, to jest o ich zgodności z prawem na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji/postanowienia. Działając zatem w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżone postanowienia odpowiadają prawu, czy też to prawo naruszają i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 lub art. 151 P.p.s.a. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonych postanowień, tym samym skargi nie mogą zostać uwzględnione, ponieważ kontrola zgodności z prawem zaskarżonych postanowień, a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej nie wykazała by postanowienia te wydane zostały z naruszeniem przepisów o których stanowi art. 145 § 1 P.p.s.a. Zważyć przy tym należy, że przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie są postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku celowego na grudzień 2014 r. na jeden posiłek dziennie oraz utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego na grudzień 2014 r. Podkreślić należy, że zastosowany przez organ w niniejszej sprawie przepis art. 61a § 1 K.p.a. stanowi, że w przypadku gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być zatem nie tylko brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa), lecz również inna uzasadniona przyczyna. Najczęściej będą to względy przedmiotowe, przy czym okoliczność zaistnienia przeszkody przedmiotowej musi być znana już w chwili złożenia wniosku (żądania), a więc w istocie wynikać z treści wniosku, aby można było wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w danej sprawie (por. A. Plucińska-Filipowicz, LEX, Komentarz do art. 61a K.p.a.). W ocenie Sądu przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art.61 § 1 K.p.a. - należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie. Z treści cytowanego powyżej przepisu art.61a § 1 K.p.a. - wynika zatem obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku, pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Samo złożenie wniosku nie jest tożsame z wszczęciem postępowania w sprawie, lecz uruchamia etap wstępny, w ramach którego właściwy organ ocenia podmiotową i przedmiotową dopuszczalność wykorzystania instytucji procesowej. W przedmiotowej sprawie K. Ś. złożył wniosek o przyznanie zasiłku okresowego na miesiąc grudzień 2014 r. oraz o przyznanie zasiłku celowego na grudzień 2014 r. na jeden ciepły posiłek dziennie. Tymczasem z akt zgromadzonych w licznych sprawach K. Ś. wynika, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] przyznał wnioskodawcy świadczenie w formie zasiłku okresowego w kwocie 206,50 zł miesięcznie na okres od 1 grudnia 2014 r. do 31 lipca 2015 r., co więcej SKO decyzją z dnia [...] 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. Natomiast odnosząc się do żądania przyznania zasiłku celowego na grudzień 2014 r. na jeden posiłek dziennie należy stwierdzić, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] przyznał K. Ś. zasiłek celowy na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie za grudzień 2014 r. w kwocie 120 zł. Po rozpatrzeniu odwołania K. Ś. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Z powyższego bezsprzecznie wynika, że w momencie złożenia obecnego wniosku we wskazanych sprawach zapadło już ostateczne rozstrzygniecie. W niniejszej sprawie należy, zatem podzielić w pełni stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, bowiem organ I instancji nie mógł ponownie merytorycznie rozstrzygnąć sprawy i nie naruszył tym samym przepisów prawa, w szczególności nie naruszył art. 61a K.p.a. W sprawie zaistniała "uzasadniona przyczyna" odmowy wszczęcia postępowania, o której mówi art. 61a K.p.a., bowiem w tym przedmiocie zapadły już ostateczne rozstrzygnięcia. Organ nie mógł więc ponownie merytorycznie rozstrzygać tych kwestii dopóki w obrocie prawnym pozostawały wskazane powyżej decyzje. Mając powyższe na uwadze, sąd uznał skargi za nieuzasadnione i dlatego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.