III SA/Kr 428/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-01-08
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) powinno zostać umorzone, jeśli strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a wydany wyrok jest dla niej korzystny i nie wiąże się z żadną uciążliwością?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, a wydany wyrok jest dla niej korzystny i nie powoduje żadnych uciążliwości (brak tzw. gravamen), dalsze rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędne, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 249a PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego po wydaniu korzystnego dla niego wyroku przez WSA w Krakowie. Mimo wezwań sądu, skarżący nie sprecyzował, czy podtrzymuje wniosek, zwłaszcza w kontekście korzystnego wyroku i ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznał, że dalsze rozpoznawanie wniosku stało się zbędne.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.
Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku w niniejszej sprawie (k. 19), skarżący złożył w dniu 21 września 2015 r. na nieobowiązującym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Zarządzeniem z dnia 5 października 2015 r. przesłano skarżącemu obowiązujący formularzy PPF. Informując jednocześnie rzeczonego, że w sprawie jest zwolniony od kosztów sądowych a wydany w sprawie wyrok jest dla skarżącego korzystny wezwano skarżącego o pisemne określenie się czy w związku z tym podtrzymuje ten wniosek.
Wobec tego, że w dniu 13 października 2015 r. wpłynął do tut. sądu wypełniony i podpisany urzędowy formularz "PPF" zgodny z obowiązującym wzorem określonym przez rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 19.08.2015 r. (Dz.U. z 2015 poz. 1257) z zakreślonymi w rubrykach 4.1. i 4.2. żądaniami zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego ponowiono wezwanie do skarżącego o jednoznaczne i stanowcze oświadczenie, czy w związku z faktem że w sprawie jest zwolniony z mocy prawa od kosztów sadowych a wydany przez WSA w Krakowie w dniu wyrok z 14.07.2015 r. jest dla skarżącego korzystny i nie wiąże się dla niego z żadną uciążliwością podtrzymuje swój wniosek o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne.
Wezwanie doręczono w dniu 17 listopada 2015 r. Pozostało ono bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Zgodnie z wprowadzonym do ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi przez art. 1 pkt. 66 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 249a postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie takiego wniosku stało się zbędne.
W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z taką sytuacją.
Strona korzysta bowiem z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 §1 pkt. 1 lit. a) ppsa. Rozpoznanie zaś jej wniosku w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia radcy prawnego jest zbędne albowiem wydany w sprawie wyrok z dnia 14.07.2015 r. mocą którego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone przez stronę postanowienie organu odwoławczego i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie wiąże się dla skarżącego z żadną uciążliwością, co oznacza brak tzw. gravamen.
Mając to wszystko na uwadze postanowiono zatem jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło