III SA/Kr 433/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: SWSA Bożenna Blitek WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Wojewody z dnia 15 lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza do Wojewody na rzecz K. D. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt III SA/Kr 433/17 UZASADNIENIE Wójt Gminy R. działając na podstawie przepisów art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2016 r. póz. 722, z późn. zm.) decyzją z 26 września 2016 r. znak: [...] orzekł o wymeldowaniu K. D. z pobytu stałego pod adresem: R., gmina R. Decyzja ta w dniu 26 września 2016 r. została wysłana na adres zamieszkania strony K. D. i doręczona przez operatora pocztowego K. D. w dniu 11 października 2016 r., w sposób określony w przepisach art. 44 k.p.a. (tj. l awizo - 27 września 2016 i II awizo - 5 października 2016 r.; zawiadomienie o nadejściu przesyłki doręczone za pośrednictwem skrzynki oddawczej adresata). Dnia 23 września 2016 r. pełnomocnik K. D. radca prawny D. K. wysłał do organu l instancji pełnomocnictwo udzielone przez K. D. do reprezentowania strony w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Pismo to zostało doręczone organowi l instancji w dniu 26 września 2016 r. Pełnomocnik strony wniósł w dniu 24 października 2016 r. (data wpływu do organu l instancji) o doręczenie decyzji organu l instancji z dnia 26 września 2016 r. znak: [...] orzekającej o wymeldowaniu K. D. z pobytu stałego pod adresem: R., gmina R. Decyzje tę doręczono w dniu 31 października 2016 r. ustanowionemu pełnomocnikowi strony radcy prawnemu D. K. K. D., działając przez pełnomocnika radcę prawnego D. K., wniosła w dniu 7 listopada 2016 r., za pośrednictwem Wójta Gminy R., odwołanie do Wojewody. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. znak: [...] Wojewoda, na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. póz. 23, z późn. zm.) oraz art. 35 ustawy o ewidencji ludności stwierdził, że odwołanie K. D. od decyzji Wójta Gminy R. z 26 września 2016 r. znak: [...] wniesione zostało z uchybieniem terminu Sygn. akt lII SA/Kr 433/17 przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. do jego wniesienia i w związku z powyższym złożone odwołanie pozostawia się bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że K. D. działając przez pełnomocnika radcę prawnego D. K. wniosła, za pośrednictwem Wójta Gminy R., odwołanie do Wojewody w dniu 7 listopada 2016 r. tj. trzynaście dni po terminie. Zdaniem organu uchybienie terminu jest zatem oczywiste i skutkuje pozostawieniem wniesionego odwołania bez rozpatrzenia. Niedopuszczalne jest by organ administracji publicznej rozpatrywał odwołanie, dla którego nie został przywrócony termin do wniesienia odwołania. Wojewoda zaznaczył, że w postępowaniu przed organem pierwszej instancji K. D. nie działała przez pełnomocnika, lecz osobiście reprezentowała swój interes prawny. W świetle powyższego organ pierwszej instancji, działając zgodnie z regułą określoną w art. 109 § 1 K.p.a. w związku z art. 40 § 1 K.p.a. decyzję Wójta Gminy R. z 26 września 2016 r. zasadnie doręczył stronie postępowania. Radca prawny D. K. zgłosił swój udział w postępowaniu o wymeldowanie K. D. z miejsca pobytu stałego jako jej pełnomocnik 26 września 2016 r. tj. w dniu kiedy przedmiotowa sprawa została już przez Wójta Gminy R. załatwiona w drodze decyzji administracyjnej i decyzję wysłano do stron postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła, w ustawowym terminie K. D. Zakwestionowanemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 129 § 2 K.p.a. w związku z art. 40 § 2 K.p.a. Zdaniem skarżącej, skoro jej pełnomocnik zgłosił swój udział w sprawie w dniu 26 września 2016 r. (dniu wydania przez organ l instancji decyzji), i decyzja została mu doręczona w dniu 31 października 2016 r., to odwołanie wniesione przez pełnomocnika w dniu 7 listopada 2016 r. jest odwołaniem wniesionym w terminie. Skarżąca twierdzi też, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt II FSK 2336/14, że w sprawie nie ma znaczenia okoliczność, że wcześniej organ doręczył jej decyzję, gdyż termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu doręczenia decyzji pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. 2 Sygn. akt III SA/Kr 433/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. póz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo. Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Warunki rozpoznania sprawy w postępowaniu uproszczonym ustawodawca określił w art. 119 P.p.s.a. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że zwiera ono wady powodujące konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a to art. 129 § 2 K.p.a. w związku z art. 40 § 2 K.p.a. polegającym na uznaniu, że odwołująca się K. D. wniosła odwołanie od decyzji Wójta Gminy R. z dnia 26 września 2016 r. znak [...] z przekroczeniem ustawowego terminu. Stosownie do art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie zaś z art. 40 § 2 K.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej zgłosił swój udział w postępowaniu w dniu 26 września 2016 r. tj. w dniu wydania zaskarżonej decyzji 3 Sygn. akt III SA/Kr 433/17 Wójta Gminy R., zatem organ prawidłowo doręczył ją pełnomocnikowi strony, co nastąpiło w dniu 31 października 2016 r. Odwołanie od tej decyzji pełnomocnik skarżącej wniósł w dniu 7 listopada 2016 r., a więc przed upływem czternastodniowego terminu do jego złożenia. Natomiast Wojewoda nieprawidłowo przyjął, że termin do wniesienia odwołania zaczął biec od doręczenia decyzji stronie, a nie wyznaczonemu przez nią pełnomocnikowi, do czego był zobligowany przepisem art. 40 § 2 K.p.a. Bez znaczenia prawnego w sprawie pozostaje zatem okoliczność, że decyzja organu l instancji została doręczona skarżącej, która nie wniosła od niej osobiście odwołania. Doręczenie to należy bowiem traktować wyłącznie informacyjnie bez wywołania skutku prawnego w postaci otwarcia terminu do złożenia odwołania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2016 r. sygn. akt II FSK 2336/14). W ocenie Sądu termin do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy R. rozpoczął swój bieg dopiero od dnia doręczenia tej decyzji pełnomocnikowi skarżącej, tj. od 31 października 2016 r. Termin czternastodniowy do złożenia odwołania upływał zatem z dniem 14 listopada 2016 r. Skoro pełnomocnik skarżącej, co jest równoznaczne z działaniem samej skarżącej, złożył odwołanie w dniu 7 listopada 2016 r., to uczynił to w terminie. Brak było zatem podstaw do uznania tego odwołania przez Wojewodę jako wniesionego z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. i tym samym do pozostawienia tego odwołania bez rozpatrzenia. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tym zakresie należało zwrócić skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 zł. Nadto skarżąca korzystała z pomocy radcy prawnego więc w skład kosztów wchodzi również jego wynagrodzenie. Na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. póz. 1804) jest to kwota 480 zł oraz dodatkowo 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.