III SA/Kr 440/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku z czynnościami podjętymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 440/10 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu T. P. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego T. P. przy al. [...] w K kwotę 360 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku z czynnościami podjętymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 440/10, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego (k. 23), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenas T. P. (k. 33). Wyznaczona radca prawny podjęła czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (k. 38; 47 i n.) i reprezentowała skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. składając przed jej zamknięciem wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa wraz z oświadczeniem, że nie zostały one opłacone w całości ani w części (vide: protokół k. 57). Wyrokiem z dnia z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał radcy prawnemu T. P. w punkcie II kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania (k. 58). Wyznaczona radca prawny sporządziła jednak i wniosła od tego wyroku skargę kasacyjną. Domagając się jego uchylenia w całości wniosła o zasądzenie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, z uwzględnieniem kosztów postępowania przed Sądem I instancji oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części (k. 90). Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu tej skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 1264/11 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] 2009 r. nie orzekając jednak o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Ponieważ radca prawny oświadczenie takie złożyła zachodzą warunki aby przyznać jej należne wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 różnicując w zależności od charakteru sprawy, instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W sprawie takiej jak niniejsza, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi 240 zł co wynika wprost z §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c) rozporządzenia. Z kolei za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej radcy prawnemu przysługuje dalszych 120 zł gdyż stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. b) wymienionego rozporządzenia kwota ta odpowiada 50% należnej stawki za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.