III SA/Kr 441/05

WyrokWSA w Krakowie2006-06-07

Skład orzekający: Bożenna Blitek, Dorota Dąbek, Tadeusz Wołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma obowiązek wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji przyznającej dodatek specjalny żołnierzowi, jeśli strona zgłasza takie wątpliwości?
Ratio decidendi
Organ, który wydał decyzję, ma obowiązek wyjaśnienia wątpliwości co do jej treści w drodze postanowienia na żądanie strony, zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. Niejednoznaczność decyzji przyznającej dodatek specjalny żołnierzowi, w szczególności brak jasnego określenia okresu jego przyznania, uzasadnia potrzebę takiego wyjaśnienia. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organy błędnie odmówiły wyjaśnienia wątpliwości strony.
Stan faktyczny
Skarżący J. B. otrzymał decyzję przyznającą mu dodatek specjalny. Następnie zwrócił się do organu z prośbą o wyjaśnienie uzasadnienia tej decyzji, wskazując na wątpliwości co do możliwości obliczenia należnego mu dodatku. Organ pierwszej instancji odmówił wyjaśnienia, uznając uzasadnienie za jednoznaczne. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając niejasność decyzji przyznającej dodatek.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...].

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie AWSA Dorota Dąbek WSA Tadeusz Wołek Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wykładni uzasadnienia uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] wydał Decyzję Nr [...] z dnia [...] .2002r. o treści: "...przyznaję st. chor. szt. J. B. dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...]." W uzasadnieniu decyzji podano: "St. chor. szt. J. B. zajmuje stanowisko chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] na podstawie Rozkazu Personalnego Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...].1985r., na którym zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy przysługuje dodatek specjalny w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. " J. B. skierował do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] pismo opatrzone datą [...].2005r. zatytułowane "Wezwanie", w którym wniósł o wyjaśnienie uzasadnienia decyzji zwłaszcza odnośnie możliwości obliczenia należnego mu dodatku (k. [...] akt). Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].2005r. Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] stwierdził, że brak jest podstaw do wyjaśnienia wątpliwości co do treści Decyzji Nr [...] z dnia [...].2002r., gdyż - jego zdaniem -uzasadnienie przedmiotowej decyzji nie budzi wątpliwości, a pismo J. B. "zmierza do nowej oceny stanu faktycznego i prawnego". Od tego Postanowienia J. B. wniósł w dniu [...].2005r. zażalenie, w którym podniósł, że Rozkaz Personalny Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...] z dnia [...] 1985r., na który powołano się w decyzji obowiązywał do dnia [...] 2001 r. i powołanie się na ten rozkaz w uzasadnieniu stworzyło pewną "zawiłość" utrudniającą ustalenie jego służby zawodowej, w tym jego stanowiska służbowego i okresu zajmowania przez niego określonego stanowiska. W wyniku rozpatrzenia tego zażalenia - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] Postanowieniem Nr [...] z dnia [...]2005r. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na uzasadnienie podano, że treść Decyzji Nr [...] z dnia [...] 2002r. Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości, a odwołujący się "kwestionuje rozstrzygnięcia personalne i żąda rozstrzygnięć zupełnie innego stanu prawnego i faktycznego". Podniesiono, że "skarżący otrzymał należne uposażenie wraz z dodatkami." Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się J. B., który w skardze wniósł o uchylenie postanowienia. Skarżący w obszernej skardze zarzucił, że z przedmiotowej decyzji o przyznaniu dodatku specjalnego i z jej uzasadnienia nie wiadomo, jakie i w jakim okresie uposażenie miał otrzymywać. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa) (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.): "Art. 113. §2. Organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. " Jest niewątpliwym, że przedmiotowa Decyzja nr [...] z dnia [...].2002r. została wydana w oparciu o Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.) i taką podstawę prawną zawiera w swoim uzasadnieniu. Z treści § 11 pkt 4 tego aktu prawnego wynika, że żołnierze otrzymują jako dodatek do uposażenia zasadniczego -dodatek specjalny, a z § 5 pkt 1: "Jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, dodatki, o których mowa w § 11, przyznają, podwyższają, wstrzymują lub obniżają decyzją (...) określającą datę nabycia lub utraty uprawnień do dodatku, jego wysokość i podstawą przyznania, wstrzymania lub obniżenia dodatku. " Przedmiotowa decyzja nie zawiera jasnej i nie budzącej wątpliwości daty nabycia przez J. B. dodatku specjalnego w wysokości 27% kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego. Wobec przyznania go "na okres zajmowanego stanowiska chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...]" istotnym wydaje się bliższe określenie tego okresu, przy czym nie należy wykluczyć, że organ w inny sposób rozumiał treść wydanej przez siebie decyzji. Należy - zdaniem Sądu - zauważyć, że uzasadnienie decyzji zawiera dwie daty - [...].1985r. jako datę Rozkazu Personalnego Dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr [...], na podstawie którego skarżący zajmuje stanowisko chorążego sekcji mobilizacyjnej i administracji rezerw Wojskowej Komendy Uzupełnień w [...] i dzień 10 października 2000r. będący datą wydania przez Ministra Obrony Narodowej Rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego już tylko te okoliczności powodują że treść przedmiotowej decyzji, która w swym założeniu rodzi uprawnienia żołnierza do konkretnego dodatku do uposażenia i na konkretny okres i z tego względu winna być jednoznaczna - budzi wątpliwości, które organ winien wyjaśnić w drodze postanowienia. Niejednoznaczność przedmiotowej decyzji prowadzi do trudności w ustaleniu sensu rozstrzygnięcia i dlatego sięgnięcie do instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 kpa może doprowadzić do usunięcia niejasności co do treści tej decyzji. Na takim stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16.06.1997r. sygn. akt I SA/Ka 1612/96. (LEX nr 30804). Istotą "wyjaśnienia wątpliwości" co do treści decyzji jest objaśnienie, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens (zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.01.2003r. sygn. akt III SA 622/01 - LEX nr 137799, a także z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.12.2002r. sygn. akt II SA 1560/01 - LEX nr 126798). Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że treść Decyzji nr [...] z dnia [...].2002r. budzi wątpliwości wymagające wyjaśnienia, a przeto w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło