III SA/Kr 444/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Grażyna Danielec WSA Elżbieta Kremer (spr.) Protokolant Agnieszka Sotnicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania organowi właściwemu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 10 marca 2009r. nr [...], wydanym po rozpatrzeniu wniosku S. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy swoje postanowienie z dnia [...] 2009r. nr [...] o przekazaniu Wojewodzie, jako organowi właściwemu, wniosku S. T. o stwierdzenie nieważności decyzji. Wydanie powyższych postanowień poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi: W dniu 22 stycznia 2009r. S. T. złożyła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 1999r. nr [...] odmawiającej wymeldowania M. K. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul.[...] w K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] 2009r., przekazało wniosek Wojewodzie jako organowi właściwemu. Jako podstawę prawną wydania postanowienia wskazano art.65 § 1 kpa w zw. z art. 50 ust.2 i 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art.50 powołanej ustawy w sprawach meldunkowych organem nadzoru i organem odwoławczym jest wojewoda. Od powyższego postanowienia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła S. T. podnosząc, że Kolegium nie rozpoznało całości sprawy i wskazując, że jako organ nadzoru nad działalnością urzędów podległych Prezydentowi miasta w sprawach lokalowych i meldunkowych powinno respektować prawo i wyroki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 10 marca 2009r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie skargę złożyła S. T., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia . Podała, że organem właściwym do rozpatrzenia jej wniosku jest SKO, a wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji został przez nią złożony po raz pierwszy dniu 16 listopada 2000r. do SKO. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się wskazanymi kryteriami należy stwierdzić, że Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Na podstawie art.65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać je do organu właściwego, zawiadamiając o tym wnoszącego podanie. Zgodnie z art.157 § 1 kpa właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja została wydana przez ministra lub samorządowe kolegium – ten organ. Z kolei treść art.50 ust.3 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest następująca " wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych przez organy gminy na podstawie ustawy". Powołany ust.3 art. 50 został dodany ustawą z dnia 11 kwietnia 2001r. zmieniającą ustawę o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zmiana ta weszła w życie 27 maja 2001r. (Dz.U. z 2001, nr 43, poz.476). W wyniku powyższej zmiany stanu prawnego, organem II instancyjnym w sprawach ewidencji ludności jest wojewoda, a nie jak było przed zmianą samorządowe kolegium odwoławcze. Wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczy decyzji organu I instancji Prezydenta Miasta, dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przekazało wniosek skarżącej Wojewodzie jako organowi właściwemu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podst. art.151 p.p.s.a skargę oddalił.