III SA/Kr 447/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 17 lutego 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 22 grudnia 2015 r., znak: [...] w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących [...] w K postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Gmina zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody, rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 17 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Prezydenta Miasta z dnia 22 grudnia 2015 r., znak: [...] w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących [...] w K. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że okoliczności podniesione w skardze i aktach sprawy dołączonych do skargi w sposób nie budzący wątpliwości wskazują, iż dalsze pełnienie funkcji do upływu końca kadencji dyrektora byłoby szkodliwe dla jednostki, z pewnością po raz kolejny naraziłoby finanse Gminy na szkodę. Już wskutek podjętych działań podwyższających zarobki w szkole Gmina zmuszona będzie wyasygnować dodatkowe środki finansowe (ok. 150 000 zł) na wypłaty dla pracowników w 2016. W roku ubiegłym była to kwota 220 000 zł, którą Gmina musiała dodatkowo wydatkować na uzupełnienie braków w budżecie szkoły. Podjęte bowiem przez dyrektora zobowiązania finansowe wobec pracowników w postaci zwiększenia wynagrodzeń szkoły powodują nieodwracalne skutki w zakresie prawa pracy. W świetle dokonanych naruszeń finansów publicznych przez dyrektora zagrożenia można również upatrywać w rozporządzaniu zwiększonymi środkami, jakie niniejsza szkoła otrzymuje m.in. od sponsorów w związku ze sportowym profilem zespołu. Wniosek dodatkowo motywowano specyfiką odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, co wywołuje skutki w zakresie prawa pracy i wiąże się z czynnościami i składaniem oświadczeń woli przez kolejnego dyrektora, które de facto nie mogą stać się nieważne ex tunc skoro podejmowane były przez osobę, której prawidłowo powierzono stanowisko i która otrzymała stosowne pełnomocnictwo do działania od Prezydenta Miasta. Poza tym za wstrzymaniem wykonania rozstrzygnięcia przemawia ważny interes publiczny polegający na tym, aby w jedynej w Krakowie samorządowej szkole mistrzostwa sportowego podnieść poziom zajęć dydaktycznych i sportowych, uzyskać zadawalającą ocenę z przeprowadzanej przez Kuratora oceny ewaluacyjnej szkoły. Zadaniem organu prowadzącego jest zapewnienie, aby nauka w szkole odbywała się w warunkach sprzyjających osiąganiu wysokich wyników w nauce i sporcie, co w atmosferze konfliktów i sporów trwających do czasu odwołania dyrektora nie było możliwe. Bycie dyrektorem to poważne wyzwanie i misja do spełnienia dla dobra szkoły i osób z nią wiązanych, a praca wykonywana na stanowisku dyrektora tak dużej szkoły, bo zespołu szkół składających się ze szkoły podstawowej, gimnazjów i liceum to naprawdę odpowiedzialna i poważna publiczna praca, nie na własny rachunek, ale na konto całej Gminy, której ZSO [...] jest tylko niewielkim elementem. Takich wymagań i takiej roli w ocenie organu prowadzącego przedmiotową szkołę nie spełnił odwołany dyrektor, a zarzuty mu postawione wyczerpują w całości przesłanki określone w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty. Potrzeba prawidłowego funkcjonowania szkoły, dobrej atmosfery i współpracy w szkole dla dobra uczniów przemawia za istnieniem ważnego interesu publicznego, który uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu jako nieuzasadnionego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powołany przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest zatem istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2005 r., I OZ 1074/05; z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć. Dokonując oceny zasadności wniosku stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie uprawdopodobniono, że zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Argumentacja wniosku sprowadza się w istocie do wykazywania, że podniesione w skardze argumenty mające przemawiać za niezgodnością z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz specyfika tego rozstrzygnięcia przejawiająca się w jego skutkach z zakresu prawa pracy uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Tymczasem przesłanki ochrony tymczasowej wskazane są w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie obejmują ani kwestii zgodności z prawem zaskarżonego aktu ani jego specyfiki polegającej na wywoływaniu skutków poza relacjami o charakterze administracyjnoprawnym. Ponadto samo przypuszczenie, że "dalsze pełnienie funkcji do upływu końca kadencji dyrektora byłoby szkodliwe dla jednostki, z pewnością po raz kolejny naraziłoby finanse Gminy na szkodę" nie mieści się ani w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani w zakresie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką ochrony tymczasowej nie jest również potrzeba ochrony interesu publicznego w zakresie podnoszonym we wniosku. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.