III SA/Kr 448/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M. K. przedstawiciela ustawowego małoletnich I. K. i W. K. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r. ([...]) w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 19 marca 2017 r. M. K. - przedstawiciel ustawowy małoletnich I. K. i W. K. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "odwołanie" "o wymeldowanie (...) dzieci małoletnich W. i I. K". Wskazała, że "urzędnikowi w S przeszkadza, że dzieci nie mieszkają od dwóch lat". W odpowiedzi na ww. pismo Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi. Podał, że należy przyjąć, iż ww. pismo strony wyrażające niezadowolenie z decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji w przedmiocie wymeldowania stanowi skargę, a wolą strony było rozpatrzenie jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżąca nie wniosła jednak odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r. nr [...] wydanej w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącą o sprecyzowanie, czy pismo z dnia 19 marca 2017 r. stanowi: - skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r., [...], orzekającą o wmeldowaniu małoletnich I. K. i W. K. z pobytu stałego w S, ul. G; - skargę na postanowienie Wojewody z dnia 13 lutego 2017 r. o stwierdzeniu wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r. z uchybieniem terminu; - skargę na inne rozstrzygnięcie, wszystko w terminie 7 dni poda rygorem przyjęcia, że pismo z dnia 19 marca 2017 r. stanowi skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 19 grudnia 2016 r. Ww. wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi dnia 9 czerwca 2017 r., do chwili obecnej nie sprecyzowano pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem drugiej instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 ppsa. W niniejszej sprawie, jak wyżej wskazano skarżąca nie sprecyzowała treści pisma z dnia 19 marca 2017 r., dlatego też zgodnie z zarządzeniem z dnia 31 maja 2017 r. należało przyjąć, że stanowi ono skargę na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy wydaną w I instancji. W świetle powyższego wskazać należy że wniesienie skargi do sądu na decyzję organu I instancji wydaną w postępowaniu administracyjnym nie jest dopuszczalne, gdyż w postępowaniu tym obowiązuje zasada dwuinstancyjności. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.