III SA/Kr 449/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 2 listopada 2010r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż odwołanie J. F. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. Nr [...] o odmowie przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie zostało nadane na wskazany adres, tj. Poste Restante 1, [...] w dniu 17 listopada 2010r., mimo to J. F. nie odebrał przesyłki listowej. W dniu 9 marca 2011r. (data prezentaty organu) J. F. złożył skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w siedzibie organu. W dniu 21 marca 2010r. skarżący uzupełnił swoją skargę kolejnym pismem złożonym w siedzibie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.: "Art. 53 § 1. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie." W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało nadane na Poste Restante 1, [...] w dniu 17 listopada 2010r. Zasady doręczania pism przez organy administracyjne zostały uregulowane w Dziale I Rozdziale 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 39 Kodeksu postępowania administracyjnego: "Art. 39. Organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy." Jedną z form doręczenia pisma przez organ jest nadanie go na poste restante, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008r. nr 189, poz. 1159 z późn. zm.) nadanie na poste restante oznacza polecenie doręczenia przesyłki lub wypłacenia adresatowi kwoty pieniężnej określonej w przekazie pocztowym wyłącznie w placówce operatora, wskazanej przez nadawcę jako miejsce doręczenia. Z kolei zgodnie z § 38 ust. 1, ust. 3 pkt 1 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 z późn. zm.): "§ 38. 1. Przesyłki lub przekazy pocztowe operator wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru", z zastrzeżeniem ust. 2. 3. Bieg terminu odbioru rozpoczyna się: 1) dla przesyłek i przekazów pocztowych nadanych na poste restante - od dnia następnego po dniu nadejścia przesyłki lub przekazu pocztowego do placówki oddawczej; 5. Przesyłka lub kwota pieniężna określona w przekazie pocztowym nieodebrana w terminie odbioru zwracana jest do nadawcy." W niniejszej sprawie przesyłka listowa zawierająca zaskarżone postanowienie trafiła do placówki oddawczej w dniu 19 listopada 2010r. (adnotacja odręczna na kopercie). Termin do jej odebrania rozpoczął bieg dnia następnego, tj. 20 listopada 2010r. i upłynął z dniem 3 grudnia 2010r. Skarżący nie odebrał przesyłki w tym terminie. Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje kwestii doręczania stronom pism na poste restante, a w szczególności nie reguluje skutków nie odebrania przez stronę tak doręczonego pisma. Zdaniem Sądu, należy przyjąć odpowiednie zastosowanie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że w przypadku doręczania pisma przez pocztę, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej, a doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż doręczenie zaskarżonego postanowienia skarżącemu nastąpiło 3 grudnia 2010r., a termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 stycznia 2011r. Natomiast skarżący wniósł skargę dopiero w marcu 2011r., a więc po terminie. Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.