III SA/Kr 453/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 24 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Wojewoda [...] decyzją z dnia 24 marca 2006r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].2006r. znak [...] o przyznaniu J. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 100 % kwoty zasiłku podstawowego na okres 6 miesięcy od [...] .2006r. Jako podstawę prawną powołano przepis art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) stanowiący, że okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy – dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 kwietnia roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. J. S. wg. organu pierwszej instancji wykazała 15 lat 2 miesiące i 28 dni okresu uprawniającego do zasiłku. Według Obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 27.09.2005r. przeciętna stopa bezrobocia w kraju w dniu 30 czerwca 2005r. tj. roku poprzedzającego nabycie przez J. S. prawa do zasiłku wynosiła 18 % a na terenie PUP w [...] 14,6 %, co uzasadnia przyznanie zasiłku na okres 6 miesięcy. Analizując dokumentację złożoną przez skarżącą organ odwoławczy uznał, że w świadectwie pracy z dnia [...].1992r. wydanym przez Spółdzielnię Pracy Rękodzieła Artystycznego Hutę Szkła "L" brak jest informacji na temat urlopów bezpłatnych, jak i wskazania wymiaru czasu na jaki skarżąca była zatrudniona. To sprawiło, że okresu objętego tym świadectwem nie doliczono do okresu uprawniającego do zasiłku gdyż na podstawie art. 72 ust. 5 a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w) zaliczeniu podlegają tylko te okresy w których podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne stanowiły kwoty wynoszące co najmniej połowę wówczas obowiązującego minimalnego wynagrodzenia. Z dostępnych dokumentów dotyczących zatrudnienia w Hucie Szkła "L" tj. umów o pracę i kart wynagrodzeń możliwe było ustalenie tylko 15 lat 2 miesięcy 28 dni okresu uprawniającego do zasiłku. W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...] J. S. podniosła argumentację zgłoszoną już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, domagając się przyznania zasiłku na okres 12 miesięcy w oparciu o przepis art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. "b" ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w) gdyż posiada staż 28 lat pracy i ukończyła 50 lat życia. Przedstawiła swoje oświadczenie iż nigdy nie korzystała z urlopu bezpłatnego, jak również wskazała na okoliczność, że w spornym okresie od [...] 1970r. do [...].1991r. wszyscy byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy, gdyż praca była łatwo dostępna. Trudności w uzyskaniu dokumentacji nie są przez skarżącą zawinione. Przedstawiła też decyzję ZUS o ustaleniu kapitału początkowego, wskazującą na 22 lata 10 miesięcy 25 dni okresów składkowych oraz 5 miesięcy 12 dni okresów nieskładkowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na wskazaną w decyzji podstawę prawną oraz dokonane ustalenia dotyczące okresu uprawniającego do zasiłku. Rozpatrując skargę w zakresie wskazanym w art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) tj. pod względem zgodności zaskarżonej decyzji z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził co następuje: Analiza akt oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu pierwszej instancji nie dostarcza podstaw do ustalenia jakie okresy zostały skarżącej zaliczone do okresu uprawniającego do zasiłku, a które zostały pominięte i na jakiej podstawie. Wyniki postępowania dowodowego zostały wskazane ogólnikowo, co uniemożliwia ocenę prawidłowości dokonanych ustaleń. Ponadto organy nie skorzystały z szerokich możliwości dowodowych takich jak choćby przesłuchanie strony, przewidziane przepisem art. 86 kpa. Naruszona została określona art. 10 kpa zasada wysłuchania stron. Przepis ten w § 1 nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wyjątek od powyższej zasady określonej w § 1 art. 10 to sytuacja określona przepisem § 2 art. 10, a mianowicie "organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną". Określenie w powyższy sposób sytuacji w której dopuszczalne jest odstępstwo od zasady wysłuchania stron przed wydaniem decyzji świadczy o tym jak wielką wagę ustawodawca przypisuje do tej zasady tj. do zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu a przede wszystkim do umożliwienia jej przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału, ewentualnego zgłoszenia wniosków dowodowych. Uchybienie tej zasadzie w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisu art. 77 kpa tj. niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. O ile organ za niewystarczające uznał oświadczenie skarżącej w kwestii nie korzystania przez nią z urlopu bezpłatnego oraz zatrudnienie w pełnym wymiarze czasu pracy, to winien umożliwić skarżącej zgłoszenie dowodów np. zeznań w charakterze świadków osób zatrudnionych wraz ze skarżącą. Poprzestanie na ocenie fragmentów dokumentacji, jaką organ uzyskał, w sytuacji gdy nie dostarczała ona pełnego materiału dowodowego, stanowiło naruszenie w/w przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wyniki postępowania, co odpowiada dyspozycji przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Z tego względu i na mocy w/w przepisu Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.