III SA/Kr 456/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 20 stycznia 2012r. [...] w przedmiocie udzielenia ostrzeżenia postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] 2011r. sygn. akt [...] Dziekan Okręgowej Izby Adwokackiej udzielił, na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r. nr 146, poz. 1188 z późn. zm.), adwokatowi W. S. ostrzeżenia uznając, iż w/w dopuścił się przewinienia dyscyplinarnego polegającego na tym, że na rozprawie w dniu [...] 2011r. przed Sądem Rejonowym poprzez ingerowanie w treść zeznań świadka w trakcie jego wypowiedzi i podejmowanie polemiki z Sądem w zakresie możliwości skargowych – zachował się niewłaściwie, tj. z naruszeniem zasad określonych w § 27 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu (uchwała NRA Nr 2/XVIII/98 z 10 października 1998r. z późn. zm.). Pismem z dnia 21 grudnia 2011r. W. S. wniósł odwołanie od powyższej decyzji Dziekana Okręgowej Izby Adwokackiej do Okręgowej Rady Adwokackiej. W dniu [...] 2011r. Okręgowa Rada Adwokacka podjęła uchwałę [...], którą utrzymała w mocy decyzję Dziekana Okręgowej Izby Adwokackiej z dnia [...] 2011r. sygn. akt [...]. Pismem z dnia 16 marca 2012r. W. S. wniósł skargę na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 20 stycznia 2012r. [...], domagając się stwierdzenia jej nieważności oraz uchylenia decyzji Dziekana Okręgowej Izby Adwokackiej z dnia [...] 2011r. i umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Adwokacka wniosła o odrzucenie skargi, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Okręgowa Rada Adwokacka stwierdziła również, iż zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem i gdyby skarga była dopuszczalna to należałoby ją oddalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpatrzenia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada czy sprawa podlega jego kognicji. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Jedną z takich ustaw szczególnych jest ustawa z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009r. nr 146, poz. 1188 z późn. zm.), która przewiduje kontrolę sądu administracyjnego w następujących przypadkach: wpisu na listę adwokatów (art. 68 ust. 6b i ust. 7), sprzeciwu Ministra Sprawiedliwości od uchwały o wpisie na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich (art. 69a ust. 2), odmowy wpisu na listę aplikantów (art. 75 ust. 8 i ust. 9), uchwały komisji egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości dotyczącej wyniku egzaminu adwokackiego (art. 78h ust. 11), skreślenia z listy aplikantów adwokackich (art. 79 ust. 4). Ustawa Prawo o adwokaturze nie przewiduje jednak możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę okręgowej rady adwokackiej rozpatrującej środek zaskarżenia od decyzji dziekana okręgowej izby adwokackiej w przedmiocie udzielenia ostrzeżenia. Zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy Prawo o adwokaturze dziekan może udzielić adwokatowi lub aplikantowi adwokackiemu ostrzeżenia za dopuszczenie się uchybienia mniejszej wagi. Decyzja dziekana podlega zaskarżeniu do okręgowej rady adwokackiej. W art. 46 ust. 1 w/w ustawy ustawodawca stwierdził, iż jedynie od uchwały okręgowej rady adwokackiej, podjętej w pierwszej instancji w sprawach indywidualnych, służy zainteresowanemu odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Zaskarżona natomiast w niniejszej sprawie uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej nie jest uchwałą podjętą w pierwszej instancji w sprawie indywidualnej o której mowa w art. 46 ust. 1, lecz została wydana po rozpatrzeniu środka zaskarżenia wniesionego przez skarżącego od decyzji Dziekana Okręgowej Izby Adwokackiej w trybie art. 48 ust. 3. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarżący nie mógł wnieść nie tylko odwołania od zaskarżonej uchwały w trybie art. 46 ustawy Prawo o adwokaturze, ale również wnieść na nią skargi do sądu administracyjnego, gdyż ustawodawca nie przewidział takiej możliwości. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej pozostaje więc poza wskazanym w art. 3 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem zewnętrznym i władczym rozstrzygnięciem indywidualnym, lecz ma charakter wyłącznie wewnętrzny, stanowi typowy przykład aktu zakładowego, podjętego w ramach łączącego adwokata z organami samorządu zawodowego władztwa zakładowego. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że w zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostają jedynie te z aktów zakładowych, które dotyczą przypadków wchodzenia podmiotów stojących na zewnątrz w stosunki zależności zakładowej oraz przypadki utraty tego statusu, np. wpisanie na listę adwokatów (aplikantów adwokackich) oraz skreślenie z takiej listy. Tylko zatem w tych przypadkach organy samorządu zawodowego działają jako organy administrujące, wydając władcze, zewnętrzne, konkretne i indywidualne rozstrzygnięcia (decyzje administracyjne). Pozostałe natomiast rozstrzygnięcia tych organów nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.