III SA/Kr 456/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. w przedmiocie pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę W dniu 20 marca 2017 r. (data prezentaty Sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło pismo J. K., w którym opisał on swoją trudną sytuację finansową. Pismem z dnia 22 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji oraz oznaczenie organu, którego decyzji dotyczy skarga. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. póz. 718 z późn. zm.): "Art. 57. § 1. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;" W niniejszej sprawie skarga J. K. nie spełnia powyższych warunków, gdyż nie oznaczono w niej organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania ona dotyczy, ani nie wskazano zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji oraz oznaczenie organu, którego decyzji dotyczy skarga. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 maja 2017 r., jednak w wyznaczonym terminie nie udzielił on odpowiedzi na wezwanie Sądu. W swojej skardze skarżący wymienia co prawda Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, ale nie podaje jaką decyzję skarży. Z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 czerwca 2017 r. można domniemywać, że skarżącemu chodzi o decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 lutego 2017 r. nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu pomocy w formie zasiłku celowego specjalnego na leki w wysokości 200 zł z terminem realizacji: 100 zł w lutym 2017 r. oraz 100 zł w marcu 2017 r. Sąd nie może jednak domniemywać przedmiotu skargi. To obowiązkiem skarżącego jest wskazać jaką decyzję, postanowienie, akt lub czynność skarży. Nawet gdyby jednak przyjąć, że skarżący wniósł skargę na w/w decyzję Prezydenta Miasta z dnia 10 lutego 2017 r., to i tak podlegałaby ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia takich jak np. odwołanie. Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta przysługiwało skarżącemu odwołanie. Jak wynika z pisma SKO z dnia 1 czerwca 2017 r. skarżący złożył wprawdzie odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 10 lutego 2017 r. jednak nie zostało ono jeszcze rozpatrzone. Przed wniesieniem skargi skarżący nie wyczerpał zatem środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a jego skarga - jako niedopuszczalna - podlegałaby odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący pomimo wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.