III SA/Kr 46/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie: NSA Grażyna Danielec WSA Tadeusz Wołek Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2006 r. sprawy ze skargi O.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 stycznia 2004r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia 9.01.2004 r. [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2003 r. ([...]) o odmowie O. S. prawa do zasiłku z powodu nie spełnienia warunków określonych w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58 póz. 514). Powołany przez organy przepis stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się (we właściwym powiatowym urzędzie pracy...) jeżeli, nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia (...) oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek opłacenia składki na Fundusz Pracy. Z ustalonego przez organ stanu faktycznego, na którego tle zapadły opisane na wstępie decyzje wynika, że O. S. zarejestrowała się w Grodzkim Urzędzie Pracy w [...] w dniu [...].2003 r. i z tym dniem uzyskała status osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku. Z przedstawionych w dniu rejestracji dokumentów wynika, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji (tj. od [...].2002 r. do [...].2003 r.) była zatrudniona w P.P.H.U. "Ś " M. A. w W. od [...].2002 r. do [...].2003 r. oraz w E. w [...] od [...]1999 r. do [...].2002 r. Biorąc pod uwagę okres 18 miesięcy przed rejestracją, O. S. wykazała 336 dni okresu uprawniającego do zasiłku zamiast wymaganych ustawą 365 dni. Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał na bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co oznacza, że organ nie ma uprawnień do uznaniowego przyznania zasiłku ze względu na specyfikę sprawy. Z tego powodu organy nie mogły uwzględnić faktu, że świadectwo pracy od ostatniego pracodawcy zostało wydane O. S. dopiero w wyniku procesu zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] .2003 r. sygn. [...] W skardze na powyższą decyzję Wojewody [...], O.S. nie kwestionując wyliczonego przez organy okresu zatrudnienia przypadającego w 18-stu miesiącach poprzedzających rejestrację, podniosła brak winy przy opóźnieniu w rejestracji. Wskazała na okoliczność, że stawienie się w Grodzkim Urzędzie Pracy dopiero [...].2003 r. nie wynikało z zaniedbania, a było spowodowane brakiem wymaganych -dokumentów. Mianowicie u ostatniego pracodawcy była zatrudniona na podstawie umowy na czas określony zawartej na okres do [...].2002 r. jednakże z końcem [...] 2003 r pracodawca odsunął skarżącą od wykonywania pracy nie dając wypowiedzenia ani świadectwa pracy, ani wynagrodzenia. W [...] 2003 r. skarżąca wystąpiła do Sądu Pracy w [...] z pozwem przeciwko pracodawcy. Postępowanie zakończyło się dopiero w dniu 15.10.2003 r. wyrokiem, w którym Sąd Rejonowy w [...] między innymi nakazał pracodawcy wydanie świadectwa pracy potwierdzającego zatrudnienie O. S. w pełnym wymiarze czasu w okresie od. [...].2002 r. do [...].2003 r. Wyrok uprawomocnił się z dniem [...].2003 r. Natychmiast po jego otrzymaniu za pośrednictwem poczty, zgłosiła się w G - w dniu [...]. 2003 r. Do tej daty nie mogąc przewidzieć wyniku procesu, skarżąca nie mogła przedstawić świadectwa pracy ani też ocenić, czy w świetle prawa posiada status pracownika skoro zgodnie z umową o pracę stosunek pracy wygasał dopiero z dniem [...].2003 r. Opóźnienie w rejestracji było zatem spowodowane długotrwałymi procedurami sądowymi, których skutki nie powinny obciążać skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Istotę żądania skargi stanowi kwestia możliwości uwzględniania faktu niezawinionego opóźnienia z jakim skarżąca zarejestrowała się jako osoba bezrobotna, a w konsekwencji przesunięcia wstecz okresu, w którym zgodnie z art. 23 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wykazać należy 365 dni okresu uprawniającego do zasiłku i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych . Przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, są przepisami prawa materialnego, a nadto mają charakter ius cogentis. Oznacza to, że nie mogą być przedmiotem uznaniowego traktowania ani przez organy administracji ani przez sądy. Skoro ustawa nie przewiduje możliwości usprawiedliwienia opóźnienia w rejestracji, ani też nie pozostawia uznaniu administracyjnemu "przypadków szczególnych", to organ nie mógł postąpić inaczej niż przewiduje powołany wyżej przepis art. 23 ustawy, którego nieuchronną konsekwencją jest odmowa prawa do zasiłku. Wobec powyższego należy stwierdzić, że organy dokonały prawidłowej wykładni przepisów mających zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, a sądowa kontrola dokonana w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) nie wykazała uchybień prawa materialnego ani procesowego, które miałyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Z tego względu skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy powołanej ww.