III SA/Kr 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi K. T. na decyzję Wojewody z dnia 9 listopada 2009 r. , Nr : [...] z przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych s k a r g ę o d d a l a . Decyzją z dnia 09.11.2009r. znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2009r. Nr [...], znak [...] uznającą K. T. za osobę bezrobotną i odmawiającą przyznania jej prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Za podstawę prawną decyzji przyjęto art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r., Nr 69, poz. 415). Decyzję poprzedził następujący stan faktyczny: W dniu 01.10.2009r. K. T. dokonała rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy. Starosta Powiatu decyzją z dnia [...] 2009r. Nr [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia (...) orzekł o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 01.10.2009r. oraz odmówił przyznania jej prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Decyzję w części odmownej uzasadnił stwierdzeniem, że K. T. nie spełnia podstawowego warunku przyznania prawa do zasiłku tj. legitymowania się 365 dniami przypadającymi w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 w/w ustawy. W odwołaniu od decyzji K. T. wyjaśniła, że już z dniem 01.07.1971r. podjęła pracę zarobkową, która trwała nieprzerwanie do 30.09.2009r. Z dniem 01.03.1992r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał jej wcześniejszą emeryturę z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem i wypłacał świadczenie do 30.09.2009r., potrącając składki na ubezpieczenie zdrowotne i podatek do Urzędu Skarbowego. Oceniła decyzję pierwszej instancji jako decyzję krzywdzącą z tej uwagi, że przepracowała 20 lat, następnie 17 lat otrzymywała świadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych a w świetle zaskarżonej decyzji pozostała bez środków do życia. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzję. Rozwinął ustalenia faktyczne w ten sposób, że wskazał, iż K. T. w przedziale czasowym 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji tj. w okresie od 30.03.2008r. do 30.09.2009r. pobierała wcześniejszą emeryturę z tytułu opieki nad dzieckiem wymagającym opieki. Decyzją z 15.09.2009r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącej prawa do emerytury z powodu nieudowodnienia 20 - letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wśród okresów wliczanych do okresu 365 dni nie wymienia okresu pobierania wcześniejszej emerytury z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem. Jeśli chodzi o inne, wliczalne okresy na podstawie w/w przepisu wymagane jest by podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynosiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Od 01.01.2008r. wynosiło 1126 zł. a od 01.01.2009r. kwotę 1276 zł. Organ odwoławczy zauważył, że od wcześniejszej emerytury nie są w ogóle odprowadzane składki na Fundusz Pracy. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniosła o jej uchylenie podnosząc zarzut niesłuszności rozstrzygnięcia wobec niekorzystnej finansowej sytuacji, w której się znalazła po zaprzestaniu wypłacania jej świadczenia emerytalnego. Jest osobą bezrobotną i pozbawioną wszelkich źródeł dochodu. Podniosła też argument naruszenia przez decyzję zasady wynikającej z Konstytucji tj. prawa do zabezpieczenia społecznego w sytuacji kiedy nie jest w stanie z racji opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem podjąć żadnego zarobkowego zajęcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270). Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi K. T. Regulacja prawna kwestii uprawnień do zasiłku dla osób bezrobotnych zawarta art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określa dwa podstawowe warunki uzyskania prawa do zasiłku. Pierwszy z nich wymaga by nie było dla bezrobotnego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych a drugi by bezrobotny wykazał, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni albo był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy albo wykonywał wskazane w podpunktach od "b do i" prace czy usługi, z których wykonywaniem wiąże się odprowadzanie składek na ubezpieczenie społeczne czy Fundusz Pracy. Art. 71 ust. 2 – 4 wymienia inne równorzędne okresy zaliczane do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Orzekające w sprawie organy w sposób prawidłowy dokonały istotnego z punktu widzenia przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych ustalenia faktycznego, że K. T. w wymaganym ustawą okresie 365 dni przed dniem rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy tj. w okresie od 30.03.2008r. do 30.09.2009r. pobierała wcześniejszą emeryturę z tytułu opieki nad dzieckiem wymagającym stałej opieki. Emeryturę tę pobierała na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21.01.1992r. znak [...] do czasu wydania decyzji z 15.09.2009r. znak [...] o odmowie przyznania skarżącej prawa do emerytury. W tym wymaganym ustawą okresie 365 dni poprzedzającym dzień rejestracji skarżąca nie pracowała ani też nie podejmowała żadnej innej aktywności zawodowej, o której mowa w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, od której uzależnione jest prawo do zasiłku. Pobieranie emerytury nie jest przesłanką uzyskania prawa do zasiłku. Emerytura nie jest świadczeniem wymienionym w art. 71 w/w ustawy. Co prawda art. 71 ust. 2 pkt 4 wskazuje inne, "nie wymienione okresy" podlegające zaliczeniu do okresu 365 dni, niemniej jednak wymaga jednocześnie by w tych okresach były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, jeżeli podstawę wymiaru składek stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. Podmioty, które z mocy ustawy podlegają ubezpieczeniu społecznemu (emerytalnemu i rentowemu) wymienione są w art. 6 ustawy z dnia 13 października 1993r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Ubezpieczenie społeczne z natury rzeczy ma gwarantować wypłatę świadczenia emerytalnego czy rentowego, stąd pobieranie emerytury wyklucza odprowadzanie składki na ubezpieczenie społeczne. Co do składek na Fundusz Pracy – określa podmioty zobowiązane do odprowadzania składek oraz podmioty, których obciążają te składki art. 104 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Z przepisu tego wynika, że osoby pobierające emeryturę nie są obciążone obowiązkiem składki na Fundusz Pracy. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że decyzja o nieprzyznaniu K. T. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w kontekście pobierania przez nią w okresie 365 dni poprzedzających dzień rejestracji jedynie emerytury jest zgodna z prawem. Przepisy o zasiłku dla bezrobotnych są przepisami, które w sposób kategoryczny i bez możliwości stosowania uznania administracyjnego tj. decydowania na zasadzie słuszności określają przesłanki przyznania tego prawa. Z tego względu, że K. T. nie wykazała posiadania okresu zaliczanego do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – prawo do tego zasiłku jej nie przysługiwało. Skarga K. T. nie może zostać uwzględniona i podlega na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddaleniu.