III SA/Kr 46/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 marca 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania czynności L. J. w sprawie ze skargi L. J. na czynność Gminy A. z dnia 17 listopada 2017 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania wyboru wykonawców mających świadczyć usługi publicznego transportu zbiorowego w miejskich przewozach pasażerskich w transporcie drogowym na terenie Gminy A. w 2018 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania czynności. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga skarżącego L. J. na czynność Gminy A. z dnia 17 listopada 2017r. w przedmiocie wszczęcia postępowania wyboru wykonawców mających świadczyć usługi publicznego transportu zbiorowego w miejskich przewozach pasażerskich w transporcie drogowym na terenie Gminy A. w 2018 r., wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania czynności. We wniosku o wstrzymanie wykonania czynności skarżący stwierdził, że sporna czynność powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak też trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącego, skutkuje bowiem faktycznym wyeliminowaniem skarżącego z rynku usług przewozów pasażerskich na liniach komunikacyjnych objętych umową o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego. Skarżący jest bowiem przedsiębiorcą wykonującym usługi w zakresie zarobkowego przewozu osób na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2017, poz. 2200; powoływanej dalej jako "u.t.d.") na liniach komunikacyjnych objętych postępowaniem wszczętym przez Gminę A. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd podkreśla, że żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącego uprawdopodobniona. Skarżący nie uzasadnił istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest czynność wszczęcia postępowania wyboru wykonawców mających świadczyć usługi publicznego transportu zbiorowego w miejskich przewozach pasażerskich w transporcie drogowym na terenie Gminy A. w 2018 r. Trzeba zwrócić uwagę, że wykonanie zaskarżonej czynności – polegające na wszczęciu postępowania w przedmiocie wyboru wykonawców mających świadczyć usługi publicznego transportu zbiorowego w miejskich przewozach pasażerskich w transporcie drogowym – nie stwarza samo w sobie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że czynność, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, nie powoduje obowiązku podjęcia przez skarżącego żadnego działania, którego realizację organ miałby prawo egzekwować. W stosunku do skarżącego nie powstała również żadna zmiana, przed której skutkami mogłaby chronić je instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Samo wszczęcie postepowania nie powoduje dla skarżącego groźby wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero rozstrzygnięcie powyższego postępowania i wybór wykonawców mających świadczyć usługi transportu publicznego mogą mieć negatywne konsekwencje dla skarżącego. Zdaniem Sądu samo przekonanie skarżącego, że wykonanie czynności wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.