III SA/Kr 468/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Molczyk po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz strony skarżącej kwoty 100 (sto) zł. Pismem z dnia 8 lutego 2014 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w K (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. Jako, że skarga ta została podpisana przez adwokata M. B. – B., który nie wykazał umocowania do jej wniesienia, w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 marca 2014 r. wezwano go do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone temu adwokatowi w dniu 24 marca 2014 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy), który jednak w żaden sposób nie ustosunkował się do jego treści. Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 16 kwietnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych ww. skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie poinformowano stronę skarżącą, że nieusunięcie tego braku we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. W otwartym terminie do usunięcia wykazanego braku skargi, adw. M. B. – B. złożył w Sądzie podpisaną przez siebie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W realiach niniejszej sprawy skarga została podpisana przez adwokata, który jednak nie wykazał swojego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 § 1 p.p.s.a.), ani też w reakcji na wezwanie Sądu, doręczone mu w dniu 24 marca 2014 r. Sąd zauważa, że do skargi dołączono co prawda pełnomocnictwo dla tego adwokata, jednak z jego treści wynika, że obejmuje umocowanie do reprezentacji strony skarżącej "przed Dyrektorem Izby Celnej do sygn. akt [...] oraz w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym". Tymczasem postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi kolejnej instancji prowadzonego przez organy celne postępowania administracyjnego, a skoro nie stanowi również postępowania egzekucyjnego, to nie sposób uznać, by strona skarżąca na podstawie dołączonego do skargi pełnomocnictwa umocowała adw. M. B. – B. do zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym. To zaś oznacza, że adwokat ten nie mógł działać w toku postępowania jako pełnomocnik strony skarżącej, toteż odmówiono dopuszczenia go do udziału w postępowaniu. Z tego względu w kolejnym wezwaniu Sąd zwrócił się bezpośrednio do strony skarżącej o usunięcie braku formalnego w postaci braku podpisu. Wezwanie to zostało doręczone na adres strony skarżącej, a nie na adres adwokata uzurpującego sobie prawo do jej reprezentacji. Pomimo tego w wykonaniu tego zarządzenia, złożono w Sądzie skargę – w brzmieniu tożsamym ze skargą wniesioną pierwotnie – opatrzoną podpisem tego adwokata. W tym miejscu należy zauważyć, że strona skarżąca jako osoba prawna może dokonywać czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Tymczasem z akt sprawy, a zwłaszcza z kopii odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie wynika, by osoba podpisana pod skargą była organem umocowanym do indywidualnej reprezentacji strony skarżącej czy też działała jako jej prokurent samoistny. To zaś oznacza, że skarga wszczynająca niniejsze postępowanie nadal obarczona jest brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby zdolnej do reprezentacji strony skarżącej. Zatem wobec nieusunięcia wykazanego braku skargi, podlegała ona odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W II punkcie sentencji Sąd zarządził z kolei zwrot na rzecz strony skarżącej kwoty 100 zł, a zatem całego uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.