III SA/Kr 47/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka WSA Halina Jakubiec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2013 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki z dnia 18 października 2012r. nr [....] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych skargę oddala Decyzją z dnia 18 października 2012 r. nr [...] Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Nauki, po rozpatrzeniu odwołania D. G. od decyzji Dyrektora Narodowego Centrum Nauki z dnia [...] 2012 r. nr [...] odmawiającej przyznania środków finansowych na realizację stażu pt. "[...]" (problematyka kontroli w tzw. "[...]"), nr rejestracyjny [...], odmówiła przyznania środków finansowych na realizację ww. stażu. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepis art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki (Dz. U. z 2010 r. nr 96, poz. 617 ze zm.), dalej "ustawa o NCN". Z uzasadnienia decyzji wynika, że została wydana w następującym stanie faktycznym. D. G. dr nauk prawnych złożył wniosek do Konkursu Nr 4 organizowanego przez Narodowe Centrum Nauki w przedmiocie finansowania krajowych staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora. Dyrektor Narodowego Centrum Nauki, decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...], odmówił przyznania wnioskodawcy D. G. środków finansowych na realizację, stażu p.t. "[...]" (problematyka kontroli w tzw. "[...]"). W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że spełniający wymagania formalne wniosek poddany został ocenie merytorycznej Zespołu Ekspertów. W wyniku oceny dokonanej na podstawie kryteriów określonych w Regulaminie przyznawania środków na realizację zadań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki /dalej NCN/ w zakresie projektów badawczych oraz staży po uzyskaniu stopnia naukowego, przedmiotowy wniosek nie został zakwalifikowany do drugiego etapu oceny merytorycznej. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że obowiązujący na dzień ogłoszenia konkursu, wyżej opisany Regulamin przyjęty został uchwałą Rady NCN nr [...] z 10 marca 2011 r. W odwołaniu wniesionym od tej decyzji do Komisji Odwoławczej Narodowego Centrum Nauki, skarżący wniósł o jej uchylenie, ponowną ocenę i przyznanie środków na realizację stażu w Uniwersytecie ... Odwołanie oparto na zarzucie sprzeczności decyzji organu I instancji z "uchwałą Rady NCN z 10 marca 2011 nr [...]". Zarzucono, że organ wydający decyzję nie odniósł się do zawartości i oceny złożonego wniosku, czterech listów referencyjnych, oceny dorobku wnioskodawcy i jego opiekuna naukowego w kontekście przepisów prawa i uchwał Rady NCN. Zdaniem odwołującego winien znać nazwiska i specjalności ekspertów oceniających wniosek oraz stanowisko Koordynatora Dyscyplin. Zdaniem skarżącego w liście rankingowej tzw. panelu HS, uderza wykluczenie wniosków prawniczych. Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Nauki (dalej "Komisja Odwoławcza RNCN") uzasadniając swoją decyzję, przytoczyła przepisy art. 18 pkt 7, oraz art. 22 ust. 1 ustawy o NCN. Wskazała, że zgodnie z zarządzeniem Dyrektora NCN nr 09/2012 z dnia 12 marca 2012 r. w sprawie określenia szczegółowego trybu sporządzania ocen wniosków przez Zespoły Ekspertów, wprowadzonym na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy o NCN, ocena merytoryczna wniosków składa się z oceny indywidualnej oraz oceny w trybie kolegialnym, dokonywanej z uwzględnieniem poziomu pozostałych zgłoszonych do danego panelu wniosków. Ocena wniosku podejmowana przez Zespół Ekspertów dokonana jest w drodze jej uzgodnienia na podstawie dyskusji podczas spotkań panelowych podsumowujących każdy z etapów konkursu (§ 6 ust. 3). Ocena wniosków przez Zespoły Ekspertów przebiega w dwóch etapach. 1) etap I: członkowie Zespołu Ekspertów dokonują oceny wniosków. Do drugiego etapu kwalifikowane są te wnioski, które uzyskały najwyższe pozycje w uzgodnionym przez Zespól Ekspertów rankingu; 2) etap II: Zespół dokonuje oceny na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej z kandydatem oraz dokonywanej podczas II posiedzenia polegającej na dyskusji oraz stworzeniu listy rankingowej z uwzględnieniem możliwości powołania dodatkowych ekspertów, w tym ekspertów zagranicznych na podstawie art. 11 ust. 11 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki. W oparciu o sporządzone oceny Zespoły Ekspertów przygotowują listy rankingowe, które Koordynator Dyscyplin przedkłada do zatwierdzenia Dyrektorowi NCN (art. 24 ust. 1 pkt 6). Środki finansowe na staże zakwalifikowane do finansowania w drodze konkursów przyznaje Dyrektor w drodze decyzji (art. 33 ust. 1 ustawy o NCN) nie ma on jednak kompetencji do podważania ocen dokonanych przez Zespoły Ekspertów. Stwierdzono, że w sprawie została zachowana procedura oceny wniosków wynikająca z ustawy o NCN, Regulaminu przyznawania środków na realizację zadań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki (...) oraz Trybu. Projekt badawczy został oceniony przez członków Zespołu Ekspertów na pierwszym etapie oceny merytorycznej na ocenę 45,35 pkt i nie został zakwalifikowany do II etapu oceny merytorycznej. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2010, nr 96, poz. 615 ze zm.), dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę nie są udostępniane wnioskodawcom. Podkreślono, że do merytorycznej oceny wniosków powołany jest zgodnie z ustawą o NCN, Zespół Ekspertów nie zaś Dyrektor NCN. Poruszony przez skarżącego problem oceny jego dorobku oraz opiekuna stanowiły przedmiot oceny Zespołu Ekspertów, z którym mógł się zapoznać w systemie OSF, przez który złożono wniosek. Ocenę Zespołu Ekspertów i jej uzasadnienie, Komisja Odwoławcza przyjmuje za własne. Z uwagi na brak uchybień formalnych w postępowaniu administracyjnym stanowisko Zespołu Ekspertów było dla Dyrektora NCN wiążące, ponieważ to Zespołowi Ekspertów prawodawca przyznał prawo do oceny i kwalifikacji projektów badawczych, dlatego nie mógł on wbrew temu stanowisku przyznać wnioskodawcy środków finansowych na realizację tego projektu badawczego. Wskazano, że stanowisko analogiczne do przedstawionego powyżej zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3391/05. Choć wyrok ten dotyczył oceny projektów badawczych na gruncie nieobowiązujących już przepisów ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2004 r. nr 238, poz. 2390 ze zm.) oraz rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych z dnia 30 listopada 2001 r. w sprawie kryteriów i trybu przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalonych w budżecie państwa na naukę (Dz. U. z 2001 r. nr 146, poz. 1642 ze zm.) to jednak ze względu na zbliżony schemat oceny obowiązujący na gruncie ustawy o NCN, analogiczne zasady do wskazanych w przedmiotowym wyroku należało przyjąć również w odniesieniu do decyzji Dyrektora NCN podejmowanych na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o NCN. Z uwagi na fakt, że Komisja Odwoławcza RNCN nie dopatrzyła się uchybień w procedurze konkursowej prowadzonej przez organ administracyjny I instancji, stwierdzono brak podstaw do przyznania środków na realizację przedmiotowego projektu badawczego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł D. G. – dalej "skarżący" – z wnioskiem o "uchylenie decyzji z dnia 18.10.2012 r. i przyznanie środków na realizację stażu ...". Skargę oparto na zarzucie rażącego naruszenia przepisów art. 30 ust. 1, ust. 3 ustawy o NCN, oraz art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 12 K.p.a. Skarżący zarzucił również naruszenie jego praw poprzez rozpoznanie odwołania przez Komisję Odwoławczą RNCN w składzie pracowników naukowych z poza kręgu dyscypliny wnioskodawcy. Podniósł też naruszenie przepisów postępowania w zakresie rozpoznania sprawy odwoławczej, przez wysłanie dopiero 14.11.2012 r. decyzji wydanej 18.10.2012 r. Z uzasadnienia skargi wynika, iż rażącego naruszenia przepisów art. 30 ust. 1 ustawy o Narodowym Centrum Nauki skarżący upatruje w tym, że zgłoszony do konkursu projekt spełniał kryteria tego przepisu, gdyż problem naukowy ma charakter nowatorski, koszty zostały właściwie rozplanowane, badania miały wysoki poziom i przyczyniały się do rozwoju dyscypliny naukowej z prawa karnego. Spełnienie tych przesłanek wynikało z przedstawionych przy wniosku listów referencyjnych i akceptacji wniosku przez władze Uniwersytetu, a opiekunem naukowym został wybitny znawca prawa karnego. Podkreślono, że w trakcie oceny wniosku eksperci podkreślili jego nowatorski charakter i konieczność prowadzenia badań habilitacyjnych w tym zakresie. Zarazem zarzucił skarżący, że w decyzji organu I instancji nie powołano się na opinie ekspertów /także w decyzji organu II instancji/. Skarżący zna opinie ekspertów z sytemu informatycznego (kreator złożenia wniosku). Nie wyjaśniono jednak w zaskarżonej decyzji jakimi kryteriami kierował się organ. Zdaniem skarżącego brak ujawnienia dyscyplin naukowych ekspertów oceniających wniosek może prowadzić do domniemania, że byli to pracownicy spoza dyscypliny naukowej wnioskodawcy. Taka sytuacja miała miejsce w procedurze odwoławczej, gdyż żaden z członków Odwoławczej Komisji Rady NCN nie reprezentował dyscypliny nauk prawnych. Zdaniem skarżącego stan faktyczny nie został wystarczająco wyjaśniony, a pominięto interes społeczny i słuszny interes obywatelski (art. 7 k.p.a.). Kwestionowano utajnienie ekspertów oraz skład komisji odwoławczej jako sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli. Naruszenia przepisów postępowania upatruje skarżący również w tym, że w następstwie odwołania złożonego 23.07.2012 r., wydana z datą 18.10.2012 decyzja organu odwoławczego została wysłana do skarżącego dopiero 14.11.2012 r., oraz w nieinformowaniu o kolejnych etapach rozpoznania sprawy, w tym o przedłużającej się procedurze odwoławczej. Zaskarżona decyzja wydana została po planowanym rozpoczęciu stażu. Nadto na rozprawie 26 listopada 2013 r. skarżący podniósł zarzut niewłaściwego także liczbowo składu 5 osobowej Komisji Odwoławczej NCN, gdyż zaskarżoną decyzję podjęło czworo jej członków. W odpowiedzi na skargę Komisja Odwoławcza Narodowego Centrum Nauki wniosła o jej oddalenie, uznając zarzuty za bezpodstawne. Wskazano, że NCN jest agencją wykonawczą powołaną do wpierania działalności naukowej w zakresie badań podstawowych. Wśród zadań wymienionych w art. 20 ustawy o NCN wymieniono organizowanie konkursów na finansowanie badań naukowych realizowanych w formie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora. W ramach konkursu ogłoszonego przez RNCN w dniu 15 grudnia 2011 r. (termin zamknięcia 19 marca 2012 r.) wpłynął wniosek D. G. zarejestrowany pod nr ID [...], nr rejestracyjny [...]. Wniosek został poddany ocenie merytorycznej Zespołu Ekspertów na I jej etapie i oceniony na tle pozostałych aplikacji zgłoszonych do konkursu w sposób przecięty, co spowodowało, że Zespół Ekspertów nie zakwalifikował go do II etapu oceny. Komisja wskazała, że Dyrektor NCN jak i Komisja Odwoławcza RNCN nie mogli naruszyć art. 30 ust. 1 i ust. 3 ustawy o NCN ponieważ art. 30 dotyczy projektów badawczych, zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 lit. d ustawy o NCN staże po uzyskaniu stopnia naukowego wraz ze stypendiami nie należą do kategorii projektów badawczych. Te bowiem wymienione są enumeratywnie w lit. a, b i c ust. 1 art. 20 ustawy o NCN. Zarzut, że nie były znane kryteria, jakimi Zespół Ekspertów zobowiązany był się kierować podczas oceny wniosków nie jest zasadny. Kryteria te zostały szczegółowo określone w Uchwale RNCN nr [...] z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie określenia warunków konkursu na finansowanie krajowych staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – "Staże podoktorskie Narodowego Centrum Nauk" w pkt 6.4. Bezzasadny jest zarzut, że skarżący nie ma już możliwości zapoznania się z indywidualnymi recenzjami członków Zespołu Ekspertów. Opinie te znajdują się w aktach sprawy i na podstawie stosownych przepisów K.p.a. strona może żądać udostępnienia ich treści. Ogólnie tzw. pomocnicza średnia ocen z indywidualnych ocen wyniosła 45,35 pkt. na 100 możliwych. Zespól Ekspertów w trakcie obrad i dyskusji przyjął za końcową ocenę właśnie powyższą średnią, co uplasowało skarżącego na odległym miejscu, znacząco niżej niż ostatni zakwalifikowany wniosek do II etapu oceny merytorycznej. Odnosząc się do zarzutu nieuwzględnienia listów referencyjnych przy ocenie wniosków Komisja wskazała, że przedstawienie 2 listów referencyjnych było warunkiem formalnym przystąpienia do konkursu, zawartym w uchwale Rady w pkt. 5.2 ppkt. 2. Brak tych listów oznaczałby niezakwalifikowanie wniosku w ogóle do oceny merytorycznej. Nie oznacza to jednakże, że Zespól Ekspertów ocenia wartość wniosku wyłącznie w oparciu o treść listów referencyjnych. Ocena dokonana została przy uwzględnieniu przytoczonych wyżej kryteriów oceny wniosków a członkowie Zespołu Ekspertów nie mogą bezkrytycznie przyjąć treści listów referencyjnych za własną ocenę. Odnosząc się do zarzutu niepodania wnioskodawcy danych o osobach recenzentów, wskazano, że jest to obowiązek nałożony na Centrum przepisem bezwzględnie obowiązującym tj. art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki i z uwagi na powyższe przepis ten nie może konkurować z zasadą określoną w art. 8 K.p.a., na którą powołał się skarżący. Członkowie Zespołu Ekspertów są dobierani tak, żeby w panelu znajdował się ekspert z każdej dziedziny, która dla danego panelu jest właściwa. Właściwe dziedziny dla panelu wskazują określenia pomocnicze mieszczące się w załączniku nr 1 do uchwały określającej warunki konkursu. Wniosek był oceniany przez ekspertów merytorycznie właściwych, dla dziedziny naukowej reprezentowanej przez skarżącego. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego składu Komisji Odwoławczej RNCN, to stosowne wytyczne znajdują się w przepisach Statutu Narodowego Centrum Nauki, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 września 2010 r. (Dz. U. z 2010 r. nr 171, poz. 1154). Zgodnie z § 9 ust. 1 Statutu Rada powołuje Komisję Odwoławczą oraz jej przewodniczącego. W skład Komisji Odwoławczej wchodzi 5 członków reprezentujących różne grupy dziedzin nauki. Wchodzący w skład Komisji Odwoławczej członkowie RNCN reprezentują różne grupy dziedzin nauki. Jednakże w składzie Komisji Odwoławczej zapewniona została obecność przedstawicieli trzech działów, na które podzielony został obszar badań naukowych tj. ST – nauki ścisłe i techniczne, HS – nauki humanistyczne, społeczne i o sztuce, NZ – nauki o życiu. Skład Komisji, jej liczebność i zróżnicowanie reprezentowanych dziedzin nauki przez jej członków pozostaje w zgodzie z przytoczonymi przepisami. W oparciu o przytoczone przepisy nie ma możliwości powołania Komisji Odwoławczej, w skład której wchodziłby przedstawiciel każdej z dziedzin naukowych. Członkowie Komisji Odwoławczej RNCN, co zresztą wynika wprost z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przyjęli stanowisko wyrażone przez Zespół Ekspertów za własne z uwagi na brak uchybień proceduralnych w ocenie wniosku na etapie postępowania I - instancyjnego. Wyjaśniono, że Komisja Odwoławcza zobowiązana była do rozstrzygnięcia kilkuset odwołań (ok. 700). Prace związane z ich wysyłką z uwagi na liczbę decyzji opóźniły się w czasie i jest to wyłączny powód późniejszego wysłania decyzji do skarżącego. Odnosząc się do przewlekłości postępowania Komisja zauważyła, że zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o NCN Komisja Odwoławcza RNCN podejmuje decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania. Odnosząc się do zarzutu lakonicznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Komisja wskazała, że postępowanie konkursowe charakteryzuje się daleko idącą specyfiką, której zupełnie nie uwzględnia K.p.a. Organ administracyjny wydający decyzję nie dokonuje de facto oceny zgromadzonego materiału dowodowego, jest bowiem związany stanowiskiem Zespołu Ekspertów i przy braku uchybień proceduralnych nie ma podstaw do wydania rozstrzygnięcia innego niż wynikającego ze wspomnianej oceny. Organ administracyjny przed wydaniem decyzji nie waży zebranych dowodów w sprawie, jednym dając wiarę innym nie. Jedynym dowodem, na którym organ administracyjny może się oprzeć jest ocena Zespołu Ekspertów, wyrażona poprzez stworzenie listy rankingowej. Temu bowiem ciału ustawodawca powierzył ocenę wniosków – art. 22 ustawy o NCN. W związku z powyższym uzasadnienia decyzji w postępowaniach konkursowych są siłą rzeczy mniej rozbudowane i wskazać mogą, jako przyczynę nieprzyznania środków finansowych jedynie negatywną ocenę Zespołu Ekspertów, z którą oczywiście można się zapoznać czy to poprzez system OSF (przez który składa się wnioski) czy w wersji papierowej poprzez dostęp do akt, który strona ma zagwarantowany. Te okoliczności zdaniem Komisji Odwoławczej Narodowego Centrum Nauki uzasadniają oddalenie skargi. Na rozprawie dnia 26 listopada 2013 Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu dopuścił dowody uzupełniające; 1. na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a z załącznika Nr 1 do Regulaminu przyznawania środków na realizację zadań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki w zakresie projektów badawczych oraz staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – m.in. dotyczącego w części VI zasad oceny wniosków o finansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – dalej zwanego Załącznikiem Nr 1 do Regulaminu przyznawania środków, oraz w związku z podniesionym zarzutem niewłaściwej obsady Komisji Odwoławczej; 2. na podstawie art. 106 § 3 i § 5 P.p.s.a. w związku z odpowiednio stosowanym przepisem art. 224 § 2 kodeksu postępowania cywilnego – z przeprowadzonego poza rozprawą – dowodu z dokumentu określającego postępowanie przed Komisją Odwoławczą w tym jej skład, którego pełnej nazwy pełnomocnik Komisji Odwoławczej nie był w stanie przytoczyć na rozprawie. Z pobranego, ze stron internetowych Narodowego Centrum Nauki Załącznika Nr 1 do Regulaminu przyznawania środków /k. 35 i n. akt sądowych/, w części VI dotyczącej oceny wniosków o finansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora wynika co następuje: Ocena eksperta na I etapie konkursu obejmuje: Ocenę ogólną zawierającą odpowiedź logiczną /tak, nie/ na trzy sformułowane pytania, których treść zawierają w aktach sprawy arkusze oceny wniosku skarżącego przez obu ekspertów, Ocenę punktowo – procentową wniosku pod względem kryteriów; A. osiągnięć naukowych wnioskodawcy, w ramach którego maksymalny udział w punktacji wniosku wynosi 40 %. W ramach tego kryterium ocenie podlegają; - dorobek naukowy, w tym publikacje w renomowanych czasopismach lub wydawnictwach naukowych z możliwością osiągnięcia maks. 6 punktów ( od 0 do 6), - kierowanie lub udział w projektach badawczych z możliwością osiągnięcia maks. 3 punktów, - wyróżnienia wynikające z prowadzenia badań naukowych, stypendia, nagrody oraz doświadczenie naukowe zdobyte poza macierzystą jednostką naukową w kraju lub za granicą z maks. oceną 4 punktów Dokument w ramach subkryteriów opisuje poszczególnie punktowane stopnie. Możliwa do osiągnięcia w ramach tego kryterium suma maksymalnych ocen (6+3+4) 13 punktów, stanowi 40 % punktacji całego wniosku. B. Dorobku naukowego opiekuna stażysty – który przy maksymalnej ocenie odpowiada 10 % udziału w możliwej punktacji maksymalnej. W ramach tego kryterium, ocenie podlega dorobek naukowy opiekuna w tym publikacje w renomowanych czasopismach lub wydawnictwach naukowych, z możliwością osiągnięcia 0 – 3 punktów. C. Wartości planowanych badań – przy maksymalnej ocenie 30 % udziału w punktacji. W ramach tego kryterium ocenie podlega poziom naukowy badań lub zadań przewidzianych do realizacji, z możliwą do uzyskania punktacją od 0 do maks. 4 punktów, przy wskazaniu poziomu oceny odpowiadającego danej punktacji. D. Zasadności odbycia stażu – 20 % udziału w punktacji przy maksymalnej ocenie z 4 – rech subkryteriów; - osiągnięcia naukowe jednostki naukowej, w której będzie się odbywał staż / 0 - 3 punkty/ - trafność wyboru jednostki naukowej, 0 – 1 punkt, - wpływu odbycia stażu na rozwój kariery naukowej kandydata ( 0 – 2 punkty), - długość stażu ( 0 – 2 punkty). Maksymalnie w ramach tego kryterium kandydat może uzyskać 8 punktów (3+1+2+2). Uzasadnienie oceny obejmuje także mocne i słabe strony wniosku. Zasady oceny dla każdego stopnia punktacji w ramach danego kryterium ( subkryterium) przypisują odpowiadającą mu ocenę. W związku z dopuszczonym przez Sąd dowodem "z Regulaminu postępowania przed Komisją Odwoławczą NCN", pełnomocnik Narodowego Centrum Nauki, w dniu 27 listopada 2013 r. przedłożył: 1. Uchwałę Rady Narodowego Centrum Nauki z dna 13 października 2011 r. Nr [...] w sprawie zmiany uchwały Rady NCN Nr [...] z dnia 15 grudnia 2010 r. dotyczącej przyjęcia Regulaminu działania Rady NCN, opartą na przepisach art. 17 ust. 8 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki oraz na § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie nadania Statutu Narodowemu Centrum Nauki z dnia 9 września 2010 r. /Dz. U. Nr 171, poz. 1154/, - ujednolicony tekst Regulaminu działania Rady NCN stanowiący załącznik do powyższej uchwały, - listę obecności Członków Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki stanowiącą załącznik do protokołu [...] z posiedzenia Komisji Odwoławczej Rady NCN w dniu 18 października 2012 r., w którym zapadła zaskarżona decyzja /str. 50-58 akt sądowych/. Z postanowień § 4 ust. 10 Regulaminu działania Rady Narodowego Centrum Nauki /dalej Regulamin działania RNCN/, wynika, że decyzje Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki, podejmowane są bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 3 członków. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego, a w przypadku jego nieobecności, głos członka Komisji Odwoławczej, o którym mowa w § 4 "pkt 7", t.j. członka Komisji Odwoławczej wyznaczonego przez jej przewodniczącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2012 r. t.j. poz. 270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Zarazem przepis art. 3 w § 3 stanowi, że Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki przewidziane w tych ustawach. Takim przepisem szczególnym jest – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – przepis art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki /Dz. U. 2010.96.617 z późn. zmianami/, którym kognicji sądu administracyjnego, poddano skargi na decyzję Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki, wydane w trybie ust. 3 tego artykułu. Zgodnie z przepisami art. 33 ust. 2 i 3 Komisja Odwoławcza Rady NCN rozpoznając odwołanie od decyzji Dyrektora NCN w przedmiocie odmowy przyznania środków, podejmuje decyzję w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania. Jest to zarazem przepis szczególny względem art. 138 § 1 i 2 k.p.a. W myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002 /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm./, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy powołanej ustawy o Narodowym Centrum Nauki /dalej ustawa o n.c.n/ nie wskazują innego kryterium kontroli zaskarżonej decyzji Komisji Odwoławczej Rady NCN niż zgodność z prawem. Z tych względów tylko kryterium zgodności z prawem stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., stanowi wzorzec kontroli zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sprawując tę kontrolę Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenie tych zasad kontroli zaskarżonej decyzji jest szczególnie uzasadnione wobec oczekiwań skarżącego, że przedmiotem oceny na płaszczyźnie zgodności z prawem będzie także, kontrola zasadności ocen przyjętych przez ekspertów w odniesieniu do wniosku skarżącego. Oczekiwanie to nie znajduje oparcia w przepisach prawa, gdyż brak przepisu prawa materialnego, który poddawał by ocenie Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki, weryfikację zasadności ocen przyjętych przez ekspertów przy ocenie wniosku. Z tych samych względów, kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie obejmuje weryfikacji prawidłowości ocen ekspertów oceniających wniosek skarżącego. Dokonana na powyższych zasadach, kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku wyrażonego na wstępie, mimo częściowej zasadności zarzutów skargi. Dostrzeżone jednak uchybienia przepisom kodeksu postępowania administracyjnego – o czym niżej – nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie natomiast z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, podstawę uwzględnienia skargi na decyzję, stanowi inne /niż dające podstawę do wznowienia postępowania/ naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mieć ono mogło istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę wynikającą z tego przepisu stanowi zatem takie uchybienie przepisom postępowania, które rodzi prawdopodobieństwo, że bez tego uchybienia wynik sprawy mógł być inny. Kontrolą zgodności z prawem objęta jest także zaskarżona decyzja z punktu widzenia przepisu art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./ lub w innych przepisach. Przepis art. 156 § 1 w punkcie 2 - gim jako jedną z przyczyn nieważności decyzji wymienia brak podstawy prawnej lub jej wydanie z rażącym naruszeniem prawa. Skarga w istocie powołuje się na to, że decyzja Komisji Odwoławczej Rady NCN została podjęta w niewłaściwym składzie, gdyż z pięcioosobowego składu Komisji Odwoławczej Rady powołanego Uchwałą Nr [...] z 8 września 2011r., w wydaniu zaskarżonej decyzji brały udział 4 osoby. Wydanie decyzji przez skład sprzeczny z przepisami prawa stanowił by przyczynę nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa przez rażące naruszenie prawa. Zasadność tego zarzutu należało badać w pierwszej kolejności. Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 2, 4 i 5 ustawy, Narodowe Centrum Nauki stanowi agencję wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, działającą na podstawie ustawy oraz statutu. Właściwy do spraw nauki Minister, w drodze rozporządzenia nadaje NCN statut, w którym m.in. określa szczegółowy zakres zadań i tryb pracy organów NCN. Organami Narodowego Centrum Nauki zwanego w ustawie Centrum są Dyrektor Centrum oraz Rada Centrum – zwana Radą. W skład Rady wchodzą członkowie powołani przez Ministra, spośród osób spełniających wymagania ustawy, w trybie określonym przepisami art. 12 – 15 ustawy. Szczegółowy tryb działania Rady, wyboru przewodniczącego, oraz powoływania komisji Rady określa regulamin ustanowiony przez Radę /art. 17 ust. 8/. Do zadań Rady m.in. należy /art. 18 ust.8/ powołanie Komisji Odwoławczej złożonej z członków Rady, w celu rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora w sprawach określonych w art. 33 ust. 2. W świetle tych regulacji kompetencja Rady NCN do powołania z grona członków Rady Komisji Odwoławczej i uregulowania sposobu jej działania ma umocowanie w przepisach ustawy, oraz w § 8 ust. 2 Statutu Narodowego Centrum Nauki stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 września 2010 r. w sprawie Statutu Narodowego Centrum Nauki /Dz. U. 2010.171.1154/. W myśl § 9 ust. 1 Statutu rada powołuje Komisję Odwoławczą oraz jej przewodniczącego. W skład Komisji Odwoławczej wchodzi 5 członków reprezentujących różne grupy dziedzin nauki. Zawarte w § 4 ust. 10 Regulaminu działania Rady NCN uregulowanie, w myśl którego decyzja Komisji Odwoławczej podejmowana jest bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej 3 członków, a w przypadku równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego, znajduje oparcie w przepisach ustawy. Porównanie podpisów członków Komisji Odwoławczej, którzy podjęli zaskarżoną decyzję z 18 października 2012 r., z uchwałą Nr [...] z 8 września 2011 w sprawie powołania Komisji Odwoławczej Rady NCN oraz z protokołem obecności członków Komisji Odwoławczej Rady na posiedzeniu w dniu 18 października 2012 r., dowodzi, że zaskarżona decyzja podjęta została głosami 4 członków Komisji Odwoławczej Rady, wśród których był jej przewodniczący. Zarzut zatem naruszenia prawa, przez niewłaściwy skład Komisji Odwoławczej rozpatrującej odwołanie skarżącego nie jest uzasadniony. Ustawa, statut oraz Regulamin Działania Rady NCN nie przewidują by poza wymogiem, aby członkowie Komisji Odwoławczej reprezentowali różne grupy dziedzin nauki, w skład Komisji wchodziła osoba reprezentująca tę naukę, w ramach której kandydat przedstawia wniosek o sfinansowanie stażu czy projektu badawczego. Przy stałym składzie 5 osób, przedstawiony w skardze postulat jest nie tylko nierealny ale przede wszystkim nie celowy. Podkreślić bowiem należy stanowisko zaskarżonej decyzji, że przedmiotem rozpoznania sprawy w następstwie odwołania od decyzji Dyrektora odmawiającej przyznania środków finansowych nie jest weryfikacja prawidłowości oceny ekspertów, lecz kontrola czy odmowa ta miała oparcie w zachowaniu zasad przyznawania środków m.in. jak w sprawie – na sfinansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora w konkursie przeprowadzonym przez NCN. Zarzuty naruszenia przepisów art. 30 ust. 1 i ust. 3 ustawy są bezzasadne. W świetle art. 20 ust. 1 pkt. 1 lit. d w związku z pkt 1 lit a przedmiotem konkursu nie było finansowanie realizacji projektu badawczego, którego dotyczą te przepisy, lecz finansowanie badań podstawowych w formie stażu po uzyskaniu stopnia naukowego doktora. Przepis art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki / Dz. U. 2010.96.615.ze zm./ rzeczywiście stanowi, że dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania określone w art. 5 nie są udostępniane wnioskodawcom. Art. 5 w pkt 3 do środków przeznaczonych na naukę zaliczono środki przeznaczone na badania podstawowe i inne zadania finansowane przez NCN. Nie ma więc żadnej wątpliwości, że dyspozycją tego przepisu objęte są także nazwiska ekspertów oceniających wnioski o sfinansowanie badań podstawowych w fazie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora. Zgodnie z przepisem art. 107 § 1 k.p.a., którego stosowania ustawa o Narodowym Centrum Nauki nie wyłącza, decyzja m.in. winna zawierać powołanie podstawy prawnej, uzasadnienie faktyczne i prawne. W myśl § 3 art. 107 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji winno zawierać w szczególności wskazania faktów, które uznał organ za udowodnione i dowodów na których się oparł, a uzasadnienie prawne wyjaśnienie podstawy prawej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżona decyzja Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Nauki z dnia 18 października 2012 została podjęta z naruszeniem tych wymagań, co Sąd dostrzega z urzędu. Jednakże uchybienia te nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy, w świetle materiału dowodowego, którym dysponowała Komisja Odwoławcza Rady NCN jak i Dyrektor NCN podejmując decyzję w I instancji. W świetle przepisu art. 33 ust. 3 ustawy, stosowanie przepisu art. 138 § 2 k.p.a. jest wyłączone, gdyż ustawa nie przewiduje rozstrzygnięcia w formie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Istotą rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej jest merytoryczne ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie środków finansowych w następstwie wniesionego odwołania. Wynika to z regulacji, w myśl której Komisja Odwoławcza Rady podejmuje decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania tych środków. Wskazanie w podstawie prawnej decyzji art. 33 ust. 3 ustawy nie spełnia wymogu art. 107 § 1 i 3 kpa, gdyż jest to tylko przepis kompetencyjny. Natomiast uzasadnienie decyzji nie wskazuje podstawy prawnej do wydania decyzji odmawiającej przyznania środków finansowych na realizację stażu już po zakończeniu I etapu oceny wniosków. Jednakże podstawa prawna do wydania decyzji na takim etapie postępowania konkursowego istnieje, i na tle zebranego materiału dowodnego miała w sprawie zastosowanie. Uchwalą nr [...] z dnia 8 grudnia 2011 r. Rady NCN określono warunki konkursu na finansowanie krajowych staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – "Staże podoktorskie NCN". W załączniku Nr 1 do tej uchwały określono Panele Narodowego Centrum Nauki w trzech głównych działach, do których zaliczono m.in. Nauki Humanistyczne, Społeczne i o Sztuce (6 paneli, HS1 - HS6). W ramach tego działu utworzono panel 5: Normy i władza : prawo, nauki o polityce, polityka regionalna i społeczna /panel HS5/, w tym prawo karne /HS5-4/. W ramach tego panelu skarżący złożył swój wniosek do konkursu. W załączniku Nr 2 określono zakres niezbędnych informacji, które winien zawierać wniosek o finansowanie stażu podoktoranckiego. W punkcie 6 powyższej uchwały określono sposób i kryteria oceny wniosku o finansowanie stażu podoktoranckiego. W myśl pkt. 6.3 wnioski złożone w konkursie ocenia się w dwóch etapach obejmujących: 1) ocenę merytoryczną wniosków; 2) rozmową kwalifikacyjną z wnioskodawcą. Określone w pkt 6.4. kryteria oceny wniosku o sfinansowanie stażu, są identyczne z kryteriami zawartymi w drukach oceny ekspertów. Natomiast sposób rozpoznawania wniosków, stosownie do pkt 6.2. w/w uchwały Rady określa załącznik Nr 3 stanowiący Regulamin przyznawania środków na realizację zadań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki w zakresie projektów badawczych oraz staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – dalej Regulamin przyznawania środków. Wszystkie te akty przedstawiono przy aktach postępowania przed NCN. Regulamin ten m.in. zawiera określenie kryteriów i trybu wyboru Zespołu Ekspertów. Są oni wybierani do każdego panelu lub grup paneli. Wyjaśnienia Komisji Odwoławczej Rady NCN w odpowiedzi na skargę, że członkowie Zespołu Ekspertów są tak dobierani, żeby w panelu znajdował się ekspert z każdej dziedziny, która dla danego panelu jest właściwa, znajdują potwierdzenie w brzmieniu § 3 pkt 2 i § 4 pkt 1,5 i 6 tego Regulaminu. Regulamin przyznawania środków w Rozdziale V (§ 27 in) zawiera szczególne regulacje dotyczące trybu i zasad oceny wniosków o finansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora. Przewidując odpowiednie stosowanie przepisów § 10 do 26, wyłącza stosowanie §§ 16, 19 i 25. Wyłączone są zatem kryteria właściwe dla wniosków o finansowanie projektów badawczych (§ 16), etapy oceny wniosków o finansowanie projektów badawczych (§19) oraz możliwość zmiany kolejności wniosków o finansowanie projektów badawczych na liście rankingowej, przez Koordynatora Dyscyplin (§25). Postanowienia § 28 określają kryteria oceny merytorycznej, powtarzając uregulowania pkt 6.4. uchwały Nr [...] w sprawie warunków konkursu. Natomiast § 29 w odniesieniu do oceny wniosków o finansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora przez Zespoły Ekspertów przewiduje, że przebiega ona w dwóch etapach: 1) Etap I : Członkowie Zespołu Ekspertów dokonują indywidualnych ocen wniosków, które zostają uzgodnione podczas posiedzenia Zespołu Ekspertów. Do drugiego etapu kierowane są wnioski, których łączna kwota planowanych nakładów nie powinna przekraczać dwukrotnej wysokości środków finansowych ustalonych przez Radę, 2) Etap II : Członkowie Zespołu Ekspertów dokonują oceny wniosku na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej z wnioskodawcą. Zgodnie ze stosowanym odpowiednio § 21, wniosek, który uzyska uzgodnione stanowisko ekspertów o niespełnianiu któregokolwiek z wymogów przedstawionych w ogłoszeniu o konkursie, nie może zostać zakwalifikowany do finansowania. Ostateczną ocenę wniosku o finansowanie projektu badawczego stanowi ocena dokonana przez Zespół Ekspertów na posiedzeniu zespołu ekspertów (§22). W wyniku dokonanej oceny Zespół Ekspertów ustala listę rankingową – odpowiednio - wniosków o staż i wraz z opinią w sprawie zakwalifikowania do finansowania przedstawia Koordynatorowi Dyscyplin (§23). Natomiast w myśl § 17 procentowy wkład ocen poszczególnych kryteriów w ocenie końcowej wniosków o finansowanie projektów badawczych /staży/ oraz charakter tych ocen dla poszczególnych konkursów zawarte są w załączniku Nr 1 do regulaminu. Dowód z tego załącznika został przeprowadzony z urzędu, a jego treść omówiona wyżej. Dyrektor Narodowego Centrum Nauki na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy zarządzeniem Nr [...] z dnia 12 marca 2012 r. określił szczegółowy tryb sporządzania ocen wniosków przez Zespoły Ekspertów. Ze stanowiącego załącznik Nr 1 do powyższego zarządzenia, jednolitego tekstu zarządzenia wynika, że ocena merytoryczna wniosków o finansowanie staży podoktorskich przebiega w dwóch etapach (§ 6 ust. 4). W ramach I etapu wnioski są oceniane w drodze: a) oceny indywidualnej niezależnie przez dwóch członków Zespołu; b) oceny dokonywanej podczas I posiedzenia Zespołu, polegającej na dyskusji ocen indywidualnych oraz stworzeniu rankingu zgodnie, z którym wnioski kwalifikowane są do II etapu. W trakcie oceny / § 6 ust. 5/ wszystkie wnioski podlegają analizie i dyskusji podczas posiedzenia Zespołu. Wniosek otrzymuje ocenę punktową, która ma charakter pomocniczy i stanowi punkt wyjścia do dyskusji nad oceną końcową na danym etapie. W wypadku gdy nie dokonano indywidualnego uzgodnienia oceny pomocniczej, wniosek na I etapie uzyskuje ocenę pomocniczą jako średnią ocen indywidualnych ekspertów. W myśl § 6 ust. 5 pkt 4 oceną końcową na danym etapie jest uzgodniona przez Zespół podczas dyskusji na posiedzeniu pozycja wniosku na liście rankingowej. W świetle powyższych regulacji w odniesieniu do wniosków o finansowanie staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora, do II etapu oceny wniosku o finansowanie przechodzą tylko te wnioski, które na liście rankingowej łączną kwotą planowanych nakładów nie przekraczają dwukrotnej wysokości środków finansowanych ustalonych przez Radę. Z dowodów zebranych w aktach sprawy wynika, że wniosek skarżącego nie spełniał warunków do przejścia do II etapu oceny merytorycznej. Taki wniosek nie może być zgodnie z § 21 Regulaminu przyznawania środków wyżej powołanym zakwalifikowany do dofinansowania. Z arkuszy ocen wniosku skarżącego przez ekspertów wynika, że u jednego z ekspertów wniosek uzyskał ocenę końcową 40.06. a u drugiego 50.64 punktów. Z arkusza uzgodnienia oceny wniosku skarżącego o finansowanie stażu podoktoranckiego NCN wynika, że wniosek uzyskał na posiedzeniu Zespołu pomocniczą ocenę punktową 45.35. punkta, stanowiącą średnią ocen końcowych ekspertów. Z tą oceną wniosek na liście rankingowej I etapu uzyskał ocenę końcową jako pozycję 95 tej listy. W zaskarżonej decyzji Komisja Odwoławcza Rady nie wskazała uzyskanej oceny końcowej – pozycji na liście rankingowej po I etapie oceny merytorycznej, ustalając tylko zgodnie z tym arkuszem, że wniosek nie kwalifikuje się do II etapu oceny. W aktach sprawy znajduje się jednak nadto sporządzona dnia 24 sierpnia 2012 r., a więc po wniesieniu odwołania, notatka informacyjna do Komisji Odwoławczej Rady NCN, przez Koordynatora Dyscyplin działu nauki humanistyczne, społeczne i o sztuce. Wynika z niej, że do drugiego etapu zakwalifikowano w ramach panelu HS_5 projekty od miejsca 1-29 na liście rankingowej, podczas gdy projekt zajął na liście 95 miejsce. Wynika z tego w świetle powołanego § 29 Regulaminu przyznawania środków na realizację ... finansowanych przez NCN staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora, że na pozycji 29 listy rankingowej kończyła się łączna kwota planowanych wydatków nie przekraczająca dwukrotnej wysokości środków finansowych ustalonych przez Radę. Tej okoliczności w zaskarżonej decyzji nie ustalono, jednakże słuszny jest generalny wniosek zawarty w jej uzasadnieniu, że nie dopuszczono się uchybień w procedurze konkursowej, gdyż znajdujący się w aktach sprawy materiał był wystarczający do odmowy przyznania środków finansowych na realizację stażu. Podstawę decyzji odmownej winien stanowić przepis art. 33 ust. 3 ustawy w związku z art. 26, w związku z § 29 i 21 Regulaminu Przyznawania środków na realizację zadań finansowanych przez Narodowe Centrum Nauki w zakresie projektów badawczych oraz staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora stanowiącego załącznik Nr 3 do uchwały Rady NCN Nr [...] z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie określenia warunków konkursu na finansowanie krajowych staży po uzyskaniu stopnia naukowego doktora – "Staże podoktoranckie Narodowego Centrum Nauki". Z tych względów dostrzeżone uchybienie przepisom art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w konkretnej sprawie nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż zebrany materiał był wystarczający do podjęcia decyzji. W świetle powyższego podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów art. 7, 8, 9, 11 i 12 k.p.a. nie mają dla sprawy istotnego znaczenia. Zasady konkursu wyznaczały interes społeczny w dofinansowaniu wniosku, a przesłanki uwzględnienia wniosku szczegółowo określały akty Rady Narodowego Centrum Nauki. Odwołanie wpłynęło 23 lipca 2012 r., a zaskarżoną decyzję wydano 18 października 2012 r. Zachowany został przewidziany art. 33 ust. 3 ustawy termin 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania do podjęcia decyzji przez Komisję Odwoławczą Rady, a samo wydłużenie doręczenia jej odpisu nie miało doniosłości prawnej. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm./.