III SA/Kr 473/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: skargę odrzucić Decyzja organu drugiej instancji została doręczona skarżącej w dniu 25 sierpnia 2005 r. (dowód: k. 63 akt administracyjnych). Doręczenia dokonano, zgodnie z przepisem art. 40 § 1 i § 2 kpa. Potwierdzenia odbioru decyzji dokonał M. H., który jak wynika z dołączonego do skargi upoważnienia od 15 marca 2003 r. umocowany był przez matkę w charakterze pełnomocnika. Decyzja zawierała wymagane przepisami prawa pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi (k. 61 akt administracyjnych). Skarżąca była, więc pouczona o tym, że stosownie do regulacji zawartej w przepisach art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" – skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie może złożyć za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Wobec tego, że zgodnie z regulacją art. 112 kc stosowaną poprzez art. 83 § 1 ppsa koniec terminu przypadał w przedmiotowej sprawie na sobotę (24 września 2005 r.), zatem zgodnie z regulacją zawartą w art. 83 § 2 ppsa skarga mogła być skutecznie złożona do końca dnia następnego po dniach wolnych od pracy a więc 26 września 2005 r. Datą, w której skarżąca wniosła skargę działając przez swojego pełnomocnika był jednak dzień 27 września 2005 r. (dowód: pieczęć datownika SKO wraz z adnotacją "złożono osobiście" na skardze k. 2). Skarżąca nie połączyła ze skargą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W konsekwencji, zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi po terminie skutkuje jej odrzuceniem. Skutek procesowy jest natomiast identyczny ze skutkiem umorzenia postępowania, którego domagał się M. H. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa.