III SA/Kr 475/14

Kraków, dnia 4 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przechowywanie broni w depozycie postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu Wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę G. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przechowywanie broni w depozycie. G. P. w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną wskazał na brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek i dochody poczynił w rubrykach 7-10 adnotację "Brak". Wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Stwierdził, że od wielu lat praktycznie nie ma dochodów co ma potwierdzać zaświadczenie z właściwego US za lata 2011-2013. Utrzymuje się z pracy dorywczej i pomaga mu również rodzina. W związku z taką sytuacją nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wniosku dołączył zaświadczenie z GUP stwierdzające, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna od grudnia 2011 r., bez prawa do zasiłku oraz zaświadczenie z US stwierdzające, iż nie zarejestrowano zeznań podatkowych skarżącego za lata 2011 i 2012. Ponadto skarżący wyjaśnił, że lokal mieszkalny przy ul. K w K należy do Gminy. Skarżący zajmuje go na podstawie umowy najmu. Obecnie w związku z powstałymi zaległościami z tytułu użytkowania tego lokalu umowa została mu wypowiedziana. Kwota tych zaległości na chwilę obecną wynosi 26000 zł, ale systematycznie się zwiększa. Skarżący oświadczył, że posiada tylko jeden rachunek, który od roku jest obciążony egzekucją komorniczą obecnie w kwocie 5856,94 zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 475/14 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił ustanowienia adwokata. Od powyższego postanowienia G. P. złożył sprzeciw stwierdzając, że przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadne. Skarżący podniósł, że pełnomocnik który sporządził w jego imieniu skargę kasacyjną był umocowany wyłącznie do tej czynności i jego pełnomocnictwo już wygasło. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Stosownie do treści art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 i 2 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy okazał się uzasadniony, gdyż skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania czy to obejmujących opłaty sądowe czy to koszty pomocy prawnej z wyboru. Z dokumentacji przedłożonej przez stronę wynika bowiem, że jego jedynym źródłem dochodów pozostają prace dorywcze, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Żyje dzięki pomocy rodziny. W niniejszej sprawie należało również wziąć pod uwagę wysokość zadłużenia strony kształtującą się na poziomie ponad 20.000 złotych, co również ma wpływ na ocenę jego rzeczywistych możliwości pokrycia kosztów sądowych związanych z prowadzeniem niniejszego postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał za uzasadnione zwolnienie skarżącego z kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. W świetle przywołanych przepisów okolicznością mającą wpływ na ustanowienie pełnomocnika z urzędu – identycznie jak w przypadku zwolnienia z kosztów sądowych – będzie jedynie możliwość poniesienia przez stronę kosztów związanych z udzieloną pomocą prawną, na którą w głównej mierze składać się będą koszty wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Bez znaczenia przy tym dla tej oceny pozostawać będą takie przesłanki jak zaradność procesowa skarżącego czy też potrzeba udziału profesjonalnego pełnomocnika ze względu na przedmiot i stopień skomplikowania sprawy. Biorąc zatem pod uwagę jedynie stan materialny skarżącego oraz jego sytuację osobistą należało uznać, że nie jest on w stanie ponieść w jakiejkolwiek części kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Podobnie jak w przypadku zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący wykazał, że otrzymywane przez niego zarobki nie są wystarczające do jednoczesnego pokrywania własnych potrzeb, choćby w stopniu minimalnym oraz równoczesnego zainicjowania prowadzenia sądowego wraz z zapewnieniem sobie wsparcia prawnego ze strony adwokata. Stąd też należało stronie skarżącej przyznać prawo pomocy w pełnym zakresie poprzez zwolnienie go z kosztów sądowych jak i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.