III SA/Kr 475/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 21 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za przechowywanie broni w depozycie postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi A. S. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Na wniosek adwokat A. S. (k. 144) wyznaczonej do roli pełnomocnika z urzędu dla skarżącego przez właściwy organ samorządu zawodowego (k. 134), Okręgowa Rada Adwokacka w W wyznaczyła w jej miejsce do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym mecenasa A. S. (k. 147), który wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 152). Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2745/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 153). W dniu 22 czerwca 2017 r. wpłynął także do tut. sądu (nadany 19 czerwca 2017 r. ) wniosek adwokata A. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej z oświadczeniem adwokata, że opłaty za czynności pełnomocnika nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 7.12.2017 r. akta przedłożono referendarzowi sądowemu w dniu 13 grudnia 2017 r. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w lutym 2015 r. więc zasady te zgodnie z §22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie to zostało co prawda złożone przez adwokata przed wykonaniem czynności niemniej nie ulega wątpliwości, że adwokat spełnił czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 152) do których został wyznaczony (k. 147) jak również, że Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 153). Za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje zatem adwokatowi który nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym w drugiej instancji oraz nie sporządził i nie wniósł kasacji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. c) cyt. rozp. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.