III SA/Kr 480/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie : WSA Bożenna Blitek WSA Elżbieta Kremer spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 marca 2009 r. nr : [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II . orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane . Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia 27 marca 2009r. wydaną na podstawie art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 95 ust. 3 pkt 3 i ust 4, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tj. Dz. U. z 2007 nr 43, poz. 277 z zm.) po rozpatrzeniu odwołania Z. S. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] 2008r. w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. A 66/11 w K. Wydanie powyższych decyzji poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi: Lokal mieszkalny przy ul. A 66/11 w K. na podstawie przydziału lokalu –mieszkania służbowego nr [...] z dnia [...] 1993r. wydanego przez Zastępcę Komendanta Wojewódzkiego Policji uzyskał W. L. Lokal ten należał do kategorii mieszkań o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o Policji. Z kolei Z. S. zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym nr 17 położonym w budynku przy ul. A 66 w K., do którego tytuł prawny posiadał jego ojciec S. S. na podstawie przydziału nr [...] z dnia [...] 1968r. wydanego przez Kwatermistrza MO woj. k. W dniu [...] 1988r. S. S. zmarł, zaś Z. S. w dniu 21 grudnia 1998r. złożył wniosek do Urzędu Miasta o zamianę tego lokalu na lokal zajmowany przez W. L. Na mocy skierowania [...] z dnia [...] 1999r. Prezydenta Miasta, Z. S. dokonał zamiany i zawarł umowę najmu lokalu mieszkalnego nr 11 położonego przy ul. A 66 w K. Zamiana ta dokonana została bez zgody dysponenta wymienionych lokali tj. Komendanta Miejskiego Policji. Z. S. nie posiada uprawnień resortowych, nie jest funkcjonariuszem Policji, ani emerytem, rencistą policyjnym jak również nie jest członkiem rodziny uprawnionym do renty rodzinnej po funkcjonariuszu. W takich okolicznościach w dniu 3 grudnia 2007r. organ I instancji wszczął postępowanie na podstawie art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia zajmowanego przez Z. S. lokalu mieszkalnego przy ul. A 66/11 w K. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2008r. Komendant Miejski Policji wezwał Z. S. do opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr 11 przy ul. A 66 w K. Od decyzji tej odwołanie złożył Z. S. W odwołaniu podniósł, że po śmierci ojca decyzją Urzędu Miasta Wydział lokali i budynków uzyskał tytuł prawny do lokalu, w którym był zameldowany od 1968r. W 1999r. na prośbę W. L. wyraził zgodę na dobrowolną zamianę mieszkań, mając tytuł do lokalu nr 17 przy ul. A 66 dokonałem zamiany na lokal nr 11 przy ul. A 66. W wyniku zamiany podpisałem i posiadam umowę najmu lokalu nr 11. Organ II instancji decyzją nr [...] z dnia 27 marca 2009r., po rozpatrzeniu odwołania Z. S., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną wydania decyzji poza przepisami kpa wskazał art. 95 ust. 3 pkt 3 i ust 4, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji. U uzasadnieniu decyzji odnośnie stanu faktycznego sprawy wskazano na dwa dodatkowe elementy tj. w dniu 1 października 1998r. W. L. z wrócił się z raportem o wyrażenie zgody na wykup lokalu. Zaświadczeniem z dnia 27 października 1998r. Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji wyraził zgodę na wykup lokalu, z zastrzeżeniem, iż dyspozycyjność przedmiotowego lokalu pozostaje w gestii Komendy Wojewódzkiej Policji do czasu jego wykupu przez W. L. Zainteresowany, niezgodnie z tym zaświadczeniem, bez wiedzy dysponenta nie dokonując wykupu lokalu, dokonał zamiany zajmowanego lokalu na mieszkanie przy ul. A 66/17 zajmowane dotychczas przez Z. S. Organ wskazał również, że Z. S. zalega z opłatami czynszowymi za zajmowany lokal, stan zadłużenia na dzień 27 października 2008r. wynosił 22.614,02 zł (łącznie z odsetkami). Stąd też jako podstawę prawną wydania decyzji o opróżnieniu lokalu wskazano zarówno zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, jak i zaleganie z opłatami czynszowymi co najmniej za dwa okresy płatności. Skargę na powyższą decyzję złożył Z. S. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi, podobnie jak w odwołaniu od decyzji wskazał, że posiada tytuł do zajmowania przedmiotowego lokalu, którym jest umowa najmu zawarta 15 marca 1999r. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazała na bezzasadność podnoszonych zarzutów i podtrzymała argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.169/ nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi, zarzutami, wnioskami oraz powołana podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna. Podstawowe zagadnienie, które wymaga wyjaśnienia, to w czyjej dyspozycji pozostaje lokal mieszkalny położony przy ul. A 66/11 w K. w budynku stanowiącym własność Gminy. Organy administracyjne przyjęły, że lokal nadal pozostaje w dyspozycji Policji, albowiem lokal ten na podstawie przydziału nr [...] z dnia [...] 1993r. Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji uzyskał W. L. Natomiast na dokonaną zamianę tego lokalu z lokalem przy ul. A 66/17 w którym zamieszkiwał Z. S., dysponent tego lokalu Komendant Miejski Policji nie wyrażał zgody, a nie wiedział o dokonanej zamianie. Z kolei skarżący posiada umowę najmu lokalu nr 11 położonego w budynku przy ul. A 66 w K. którą zawarł w dniu 15 marca 1999r. na czas nieoznaczony. Wynajmującym przedmiotowy lokal jest Gmina, z up. której działa Administracja Domów Mieszkalnych "B" sp. z o.o. Ponadto w piśmie z dnia 7 października 2008r. adresowanym do organu I instancji, dyrektor wydziału mieszkalnictwa Urzędu Miasta podał, że aktualnym najemcą lokalu nr 11 położonego w budynku nr 66 przy ul. A w K. jest Z. S., na podstawie umowy zawartej 15 marca 1999r. W takich okolicznościach faktycznych sprawy, przyjęcie przez organy, że lokal nr 11 przy ul. A 66 w K. pozostaje nadal w dyspozycji Policji, do którego mają zastosowanie przepisy resortowe w tym ustawa z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji jest nieprawidłowe, a co najmniej przedwczesne. Nie można bowiem nie brać pod uwagę istniejącej umowy najmu przedmiotowego lokalu zawartej 15 marca 1999r., ta umowa istnieje w obrocie prawnym i nie została z niego wyeliminowana, czy to poprzez rozwiązanie przez strony, wypowiedzenie przez jedną ze stron, czy też poprzez orzeczenie sądowe. Jeżeli zdaniem organów policyjnych przy zawieraniu umowy najmu doszło do naruszenia przepisów prawa, to można podjąć stosowne kroki prawne, celem wyeliminowania tej umowy z obrotu prawnego, nie można zaś oceniać stanu faktycznego sprawy tak jakby przedmiotowej umowy nie było. Jak wynika z akt sprawy spór w czyjej gestii pozostaje dyspozycja lokalem mieszkalnym nr 11 w budynku przy ul. A 66 w K. dotyczy z jednej strony organów policyjnych z drugiej zaś strony nie tylko skarżącego, ale przede wszystkim właściciela budynku Gminy. To organy policyjne i Gmina są głównymi podmiotami zaistniałego sporu. Stąd też zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji obszerne wywody dotyczące odrębności stanu prawnego lokali mieszkalnych pozostających w dyspozycji organów Policji, teoretycznie poprawne, nie mogą zmienić oceny przedmiotowej sprawy, w której spór sprowadza się do oceny i ustaleń okoliczności faktycznych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 li a ustawy p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, albowiem wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a. określono, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.