III SA/Kr 481/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w sprawie ze skargi M. T. na czynność Prezydenta Miasta z dnia 2 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. M. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. A w K., kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, a nadto kwotę 17 zł (słownie: siedemnaście złotych) z tytułu pozostałych wydatków. Ustanowiony dla skarżącej na podstawie postanowienia referendarskiego z dnia 22 czerwca 2009 r. adwokat (k. 48) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa M. M. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 62), któremu skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k. 73) działając na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 9 grudnia 2009 r. poprzez swojego substytuta (k.66) wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części (protokół k. 76). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku należy uznać, że zostało ono złożone a w związku z tym zachodzą warunki by przyznać adwokatowi wynagrodzenie. W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od sprawy i instancji wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. W myśl ust. 1 pkt. 2 lit. b powołanego przepisu rozporządzenia w sprawie takiej jak niniejsza stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami I instancji 240 zł Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto w myśl §19 ust. 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków w kwocie 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (k. 74). Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.