III SA/Kr 481/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na terminalach internetowych poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. POSTANOWIENIE dnia 30 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2012 r. wniosku o zawieszenie postępowania sądowo - administracyjnego w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na terminalach internetowych poza kasynem gry postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowego. Decyzją z dnia 10 lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na terminalach internetowych poza kasynem gry. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji . Skarżący wskazał, że nałożona na niego kara pieniężna przekracza w chwili obecnej blisko dziesięciokrotnie osiągane przez niego miesięczne dochody w kwocie 2500 zł , z których skarżący utrzymuje siebie i łoży na utrzymanie trójki swoich dzieci. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wiarygodny i dostateczny faktu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie nałożonej kary spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenie, iż z dochodów w wysokości 2500 zł utrzymuje siebie i trójkę swoich dzieci , nie jest wystarczające do uznania , że zostały spełnione przesłanki ustawowe , o których wyżej mowa , do uwzględnienia wniosku skarżącego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.