III SA/Kr 484/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 16 czerwca 1999r., sygn. akt II SA/Kr 404/99, w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 16 czerwca 1999r., sygn. akt II SA/Kr 404/99, odrzucono skargę M. W. w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Skarżący M. W. po raz czwarty złożył wniosek o wznowienie tego postępowania, wszystkie uprzednie skargi o wznowienie zostały odrzucone postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie. Jako uzasadnienie skargi o wznowienie skarżący powołał się ponownie na te same okoliczności, które podnosił w swych poprzednich skargach o wznowienie, tj. pismo NBP informujące o prawidłowym numerze rachunku i późniejsze pisma banku. Podaje ponadto, że udało mu się obecnie odszukać osobę, która była obecna w banku w czasie, gdy dokonywał przelewu i może potwierdzić, że kasjer banku stwierdził, że nie dokonują przelewu na rzecz NBP. Jako nowe okoliczności uzasadniające wniosek o wznowienie podaje też dowód z przesłuchania świadka - pracownicy BPH na okoliczność niemożności otrzymania pisma z banku we wcześniejszym postępowaniu. Wnioskuje również o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania jako świadka Prezesa Związku Banków Polskich na okoliczność, że wszystkie banki w Polsce nie mogły przyjąć wpłaty z takim wadliwym numerem konta. W niniejszej skardze z dnia 15.06.2004r. skarżący zawarł wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Postanowieniem z dnia [...] 2005r., sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarządzeniem z dnie [...] 2005r" sygn. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny, w [...] pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Zarządzenie to stało się prawomocne z dniem [...] 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawą - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004r. jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia okoliczności wymienionych w art. 271-273 w/w ustawy, w terminie określonym w art. 277-278 tej ustawy. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające odrzucenie niniejszej skargi o wznowienie. Należy bowiem uznać, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek, o których jest mowa w ustawie. W treści art. 279 cyt. powyżej ustawy zawarte zostały wymogi formalne, które spełniać musi skarga o wznowienie postępowania. W przepisie tym wymieniono m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Artykuł zaś 280 tej ustawy wskazuje, że niewniesienie skargi w terminie lub brak oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia powoduje odrzucenie skargi przez sąd. W niniejszej skardze o wznowienie postępowania skarżący nie wskazał wyraźnie, że skarga została wniesiona w ustawowym terminie określonym w art. 277 ustawy, jak również, że oparta została na ustawowej podstawie wznowienia. Już to samo przesądza o konieczności jej odrzucenia, stosownie do treści art. 280§1 cyt. powyżej ustawy. Skarżący ogólnie jedynie powołuje się w uzasadnieniu swej skargi o wznowienie na to, że udało mu się obecnie odszukać osobę, która może potwierdzić to, o czym mówił już wcześniej, a wiec że odmówiono mu dokonania przelewu na rzecz NBP, jak również uzyskał odpowiedź pracownicy BPH że bank nie rejestruje prób dokonania transakcji oraz że żaden bank nie mógłby przyjąć wpłaty na wadliwie podane konto. W ocenie Sądu Skarżący używa wciąż tych samych argumentów, które powoływał we wszystkich wcześniejszych skargach o wznowienie oraz w swoim wniosku z dnia [...]1999r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie, której wznowienia żąda ( II SA/Kr 404/99). Na temat tych argumentów wypowiadał się już zatem Sąd w tym właśnie postępowaniu. Tym samym należy przyjąć, że skarżący rażąco uchybił 3-miesięcznemu terminowi do złożenia skargi o wznowienie przewidzianemu w art. 277 ustawy liczonemu od dnia, gdy strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W ocenie Sądu podane przez Skarżącego okoliczności nie stanowią też żadnej z ustawowych przesłanek wznowienia. Zgodnie bowiem z treścią art. 273 §2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podnoszone natomiast przez skarżącego jako przesłanki uzasadniające wznowienie okoliczności nie mogą być uznane za podstawę, o której mówi art. 273 §2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przepisie tym bowiem chodzi tylko o takie okoliczności, które już istniały w chwili wydawania zaskarżonego orzeczenia, a strona nie mogła z nich skorzystać, bo zostały one "później wykryte". Tymczasem w niniejszej sprawie w chwili wydawania zaskarżonego postanowienia tj. w dniu 16.06.1999r. okoliczności na które powołuje się skarżący istniały i były znane Sądowi, a strona mogła z nich korzystać. Należy zatem przyjąć, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki i wznowienia postępowania określone w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tej zatem przyczyny - wobec braku ustawowej podstawy wznowienia postępowania - skarga o wznowienie ulega odrzuceniu, stosownie do treści art. 280 §1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu orzeczono jak w sentencji.