III SA/Kr 485/08

Kraków, 22 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lutego 2008 roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe B. D. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lutego 2008 roku Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Nr [...] z dnia 25 września 2007 roku odmawiające wydania B. D. zaświadczenia potwierdzającego okres pracy u prywatnych pracodawców. Wniesienie powyższej skargi przez skarżącego, poprzedziły następujące czynności: Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] 2007 roku Wójt Gminy odmówił wydania B. D. zaświadczenia potwierdzającego okresy pracy u prywatnych pracodawców. Decyzję swą motywował tym, iż w swoim posiadaniu nie ma dokumentów potwierdzenia których domaga się B. D. Ponadto stwierdził, że właściwym do wydania przedmiotowego zaświadczenia jest pracodawca, a w razie jego odmowy pracownik może dochodzić swych praw na drodze postępowania sądowego przed Sądem Pracy. Na postanowienie Wójta Gminy B. D. wzniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które to postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 roku Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. SKO podniosło, że organ I instancji nie był właściwym do wydania przedmiotowego zaświadczenia oraz wskazało, że to obowiązkiem pracodawcy jest doręczenie zaświadczenia pracownikowi. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył B. D. Skarżący w swej skardze podniósł, iż wyżej wymienione zaświadczenie konieczne jest mu do otrzymania stałej renty inwalidzkiej. Ponadto stwierdził, że zwracał się do innych instytucji o wydanie podobnego zaświadczenia, jednak one poinformowały go, że władnym w tym zakresie jest Wójt Gminy. W odpowiedzi na skargę wniesioną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Stwierdziło również, iż w całej rozciągłości podtrzymuję swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z 6 lutego 2008 roku, że organ I instancji nie był właściwy do wydania przedmiotowego zaświadczenia. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2008 roku zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Zawiadomieniem z dnia 11 marca 2009 roku pełnomocnik z urzędu adwokat K. F. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny, że B. D. zmarł. Nadmienił on, iż powyższą informację uzyskał po rozmowie telefonicznej z sołtysem we wsi B. M., A. N. Zastała ona także potwierdzona w wysłanym przez Urząd Stanu Cywilnego faksie zwrotnym, na którym widnieje data zgonu skarżącego. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do Urzędu Stanu Cywilnego o przesłanie skróconego aktu zgonu B. D. W wydanym 19 marca 2009 roku skróconym akcie zgonu znajduję się informacja, iż skarżący B. D. zmarł 23 stycznia 2009 roku w P. oraz że był kawalerem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Umorzenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 161 § 1 pkt 2 w/w ustawy następuję wyłącznie w przypadku gdy skarga dotyczy aktu lub czynności związanych ściśle ze sferą praw i obowiązków osobistych określonego podmiotu (np. odmowy wydania paszportu, wymeldowania, bądź cofnięcia prawa jazdy). Pod pojęciem "praw i obowiązków ściśle związane z osobą zmarłego" rozumieć należy takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, czyli tych, które nie przechodzą na następców prawnych, bowiem są związane wyłącznie z określoną osobą. W identyczny sposób stanowi art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą nie należą do spadku. W skład masy spadkowej wchodzą natomiast prawa i obowiązki majątkowe (art. 922 § 1 k.c.). Należy jednak podkreślić, iż dziedziczeniu podlegają tylko prawa i obowiązki majątkowe o charakterze cywilnoprawnym, a więc wszelkie prawa i obowiązki będące elementami stosunków cywilnoprawnych. Wobec tego nie wchodzą do spadku prawa i obowiązki wynikające z innych stosunków prawnych, w tym stosunków administracyjnoprawnych. W niniejszej sprawie przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a udziału w sprawie nie zgłosiła żadna osoba, której interesu prawnego dotyczyłby wynik tego postępowania. Zaskarżone postanowienie dotyczy bowiem odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego okresy pracy u prywatnych pracodawców. Otrzymanie takiego zaświadczenia jest zatem uprawnieniem osobistym podobnie jak wydanie paszportu czy prawa jazdy. Wynik zatem wskazanego postępowania nie dotyczy interesu prawnego innych osób. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.