III SA/Kr 493/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody z dnia 18 marca 2015 r. nr [....] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 480 ( czterysta osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda decyzją z dnia 18 marca 2015 r, nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...] o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...] 2014 r. nr [...] o utracie przez M. L. z dniem 26 grudnia 2014 r. prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych z Funduszu Pracy z powodu wyczerpania ustawowego okresu pobierania zasiłku i orzekającą o pozbawieniu M. L. od dnia 22 września 2014 r. prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 71 ust. 1 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015 r., poz. 149). Z uzasadnienia decyzji wynika następujący stan faktyczny: M. L. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta z [...] 2014 roku znak: [...] uzyskał status osoby bezrobotnej z dniem 18 grudnia 2013 r. Decyzją z tego samego dnia znak: [...] orzeczono o przyznaniu mu od 26 grudnia 2013 roku prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w wysokości 120% kwoty zasiłku na okres 12 miesięcy, na zasadach określonych w ustawie. Następnie decyzją z 29 grudnia 2014 roku, znak: [...] Prezydent Miasta orzekł utracie przez M. L. od 26 grudnia 2014 roku prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu wyczerpania ustawowego okresu jego pobierania. M. L. złożył w dniu 13 stycznia 2015 roku zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy z tej samej daty potwierdzające, że od 22 września 2014 roku jest zameldowany na pobyt stały pod adresem: M lok. [...]. W związku z powyższą informacją Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] 2015 r. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie utraty przez M. L. prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. W dniu [...] 2015 roku Prezydent Miasta wydał decyzję znak: [...] o pozbawieniu M. L. od 22 września 2014 roku statusu bezrobotnego z powodu zmiany miejsca zameldowania poza obszar działania Grodzkiego Urzędu Pracy. W dniu [...] 2015 r .Prezydent Miasta wydał powołaną na wstępie decyzję znak [...], w której uchylając swoją decyzję z dnia [...] 2014 roku, znak: [...] o utracie przez M. L. od 26 grudnia 2014 roku prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych z Funduszu Pracy, z powodu, wyczerpania ustawowego okresu pobierania zasiłku orzekł jednocześnie o pozbawieniu go roku prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych z Funduszu Pracy od 22 września 2014 W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji stwierdził, że pozbawienie statusu osoby bezrobotnej z powodu zmiany miejsca zameldowania poza obszar działania Grodzkiego Urzędu Pracy skutkuje z uwagi na niespełnienie warunków uprawniających do dalszego posiadania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych utratą tego prawa. M. L. odwołał się od ww. decyzji. Podniósł, że o fakcie zmiany zameldowania informował w stosownym czasie pracowników organu, niemniej nie spotkało się to z reakcją tych osób. Wojewoda przyjmując za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji podniósł, że prawo do zasiłku przysługuje osobie bezrobotnej. Organ powołał treść przepisu art. 71 ust 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowiącego, że "Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu (...)", oraz przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, stanowiącego, że : "ilekroć w ustawie jest mowa o (...) bezrobotnym - oznacza to osobę (...), zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...) ". Skoro M. L. zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. został pozbawiony z dniem 22 września 2015 r. statusu osoby bezrobotnej, to rzutuje na jego prawo do zasiłku w ten sposób, że z tym dniem ustały też jego uprawnienia do świadczeń posiadanych z tego tytułu. Organ podkreślił, że ustawodawca, przewidując możliwość zmiany miejsca zamieszkania przez bezrobotnego, tak, iż wpływa ona na zmianę właściwości powiatowego urzędu pracy, wprowadził do cytowanej wyżej ustawy przepis art. 73 ust. 2a ustawy w brzmieniu: " W przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania ". W niniejszej sprawie M. L. zmienił miejsce zamieszkania tak, iż zmiana ta wpłynęła na właściwość urzędu pracy. Nie zgłosił się w terminie 14 dni w nowym, właściwym dla nowego miejsca zamieszkania urzędzie pracy, tym samym znajduje zastosowanie przepis 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy uprawniający do pozbawienia M. L. statusu bezrobotnego od 22 września 2014 roku, czego konsekwencją było orzeczenie również o pozbawieniu prawa do zasiłku od 22 września 2014 roku. Powyższa decyzja stałą się przedmiotem skargi M. L. do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W treści skargi wskazał na wprowadzające w błąd co do konsekwencji informacje uzyskane od pracowników GUP w związku z ustnym poinformowaniem już w sierpniu 2014 r. urzędników o fakcie zmiany zameldowania. Wskazał ponadto na okoliczność, że w okresie od 22 września 2014 r. do 22 grudnia 2014 r. nie pracował i faktycznie rzecz ujmując był osoba bezrobotną. Jako nie bez znaczenia określił sytuację majątkową rodziny. Ponadto zarzucił, że zaskarżona decyzja zawiera błędna datę, od której nastąpiła utrata prawa do zasiłku, gdyż zamiast 7 października 2014 r. – 22 września 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt III SA/Kr 494/15 uchylił decyzję Wojewody z dnia 18 marca 2015r. [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] 2015 roku Prezydenta Miasta wydał decyzję znak: [...] o pozbawieniu M. L. od 22 września 2014 roku statusu bezrobotnego z powodu zmiany miejsca zameldowania poza obszar działania Grodzkiego Urzędu Pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 1066.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa, stosując kryterium legalności. Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja i ją poprzedzająca muszą zostać ocenione w warunkach określonych przepisem art., 145 § 1 pkt1 lit.b p.p.s.a. Mianowicie u podstaw zaskarżonej decyzji leży rozstrzygnięcie organów zatrudnienia w przedmiocie pozbawienia M. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 22 września 2014r. z powodu zmiany miejsca zameldowania. W toku postepowania sądowoadministracyjnego zostało ustalone, że decyzje te wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 16 czerwca 2016r. sygn. akt III SA/Kr 494/15 zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Oznacza to, że zaistniały przesłanki określone art.145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego( t.j. Dz. U. 2016 r. poz.23 z późn. zm. – dalej K.p.a.) Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postepowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. W sprawie rozpatrywanej spełniona została powyższa przesłanka wznowienia postepowania administracyjnego, co oznacza, że ponowne rozpatrzenie kwestii utraty przez M. L. uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych, może nastąpić dopiero po zapadnięciu ostatecznej decyzji w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Z tego względu orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt1 lit.b p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.