III SA/Kr 495/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 28 stycznia 2014 r. (data prezentaty organu) do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej wpłynął wniosek J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...]. W treści wniosku skarżący podał, iż w dniach od 20 do 24 stycznia 2014 r. przebywał w szpitalu. Natomiast w dniu 23 stycznia 2014 r. upływał termin do wniesienia skargi na w/w decyzję. Ponieważ skarżący nie mógł sam wnieść skargi, poprosił o to swojego szwagra, który jednak wysłał ją bezpośrednio do sądu. Skarżący uważa, że dopełnił wszystkich czynności jakie były możliwe by skutecznie wnieść skargę, jednak pomyłka osoby trzeciej uniemożliwiła mu wniesienie skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek: – .pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd uznał, że zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 24 grudnia 2013 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 stycznia 2014 r. Skarżący nie mógł jednak samemu wnieść skargi, gdyż w okresie od 20 do 24 stycznia 2014 r. przebywał w szpitalu. Zwrócił się więc o pomoc do swojego szwagra, który jednak wysłał skargę nie do organu II instancji, lecz bezpośrednio do Sądu. Skarżący nie miał wpływu na działania swojego szwagra. Należy zatem uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło na skutek działania osób trzecich, a więc bez winy skarżącego. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a w związku z tym w oparciu o treść art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.