III SA/Kr 502/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 07 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia 6 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jego rzecz radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się ustanowienia radcy prawnego. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami synem i konkubiną. Określając swój majątek zadeklarował brak nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składa się wynagrodzenie skarżącego w kwocie 1750 zł brutto (netto 1291,16 zł) i pobierany przez konkubinę zasiłek rodzinny w kwocie 360 zł netto. Uzasadniając swoje starania powołał się na trudności materialne, które nie pozwalają mu na skorzystanie z płatnej pomocy prawnej. Powiada, że jest pracownikiem fizycznym z wykształceniem zawodowym. Twierdzi, że ma trudności z wysławianiem się w sytuacjach stresowych. Z uwagi na nerwicę ma także trudności ze zrozumieniem zadawanych mu pytań. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżący złożył wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji pięcioosobowe gospodarstwo domowe skarżącego wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję. Skarżący nie ma również żadnego majątku, który mógłby spieniężyć i pozyskane tym sposobem środki przeznaczyć na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Wreszcie nie można tracić z pola widzenia i tej części wyjaśnień skarżącego, gdzie powiada że ma trudności z wysławianiem się w sytuacjach stresowych a z uwagi na nerwicę ma także trudności ze zrozumieniem zadawanych mu pytań. Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz radcę prawnego, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącą środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej rodziny w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.