III SA/Kr 504/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2013 r. nr [....] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym dnia 28.10.2013 r. (data wpływu) na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwiema córkami. Określając majątek swój i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uwidocznił, że nie posiadają nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Stałe miesięczne dochody swego gospodarstwa domowego skarżący oszacował na kwotę 1315 zł wyjaśniając, że składa się na to 115 zł zasiłku rodzinnego, ok. 1000 zł z umów zleceń córki i 200 zł alimentów drugiej córki. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że nie posiada zatrudnienia, nie ma stałych dochodów, boryka się z problemami zdrowotnymi, ponosi koszty związane z kształceniem córek. Opłata za studia jednej z córek to ok. 3000 zł rocznie plus 200 zł miesięcznie za wynajem mieszkania. Opłaty za prąd, gaz telefon to ok. 150 zł miesięcznie. Opłaty za ogrzewanie mieszkania i ciepłą wodę to wydatek ok. 4000 zł na rok. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jego aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy do osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak należy postrzegać osobę ze bez majątku, i stałego dochodu. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie gospodarstwo domowe skarżącego ma do dyspozycji wystarczają z trudem na opędzenie wykazanych potrzeb życia codziennego skarżącego i jego dwóch córek Uwzględniając to wszystko, udzielono więc skarżącemu zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty sądowe przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.